Ο Σπανός και το προεκλογικό στροβίλισμα

Ο Σπανός και το προεκλογικό στροβίλισμα

19.06.2017 - 11:21
της Ιωάννας Χριστοδούλου

Ο προεκλογικός ανεμοστρόβιλος έχει κιόλας κάνει την εμφάνισή του και κάποιος θα μπορούσε να πει πως ο Μιχάλης Σπανός αποτέλεσε το κονιορτό που παρασύρθηκε γοργά κατά την ανοδική του φορά. 

Το σύντομης χρονικής διάρκειας φαινόμενο-Σπανός έχει, μάλλον, εξαντληθεί σε στήλες παραδοσιακών και ηλεκτρονικών εφημερίδων, αναρτήσεις σε κοινωνικά δίκτυα κι ένα, μοναδικό, τηλεοπτικό στροβίλισμα. Θα ήταν ανούσιο να σπαταληθούν περαιτέρω γραμμές ή περισσότερο σάλιο για μία προεκλογική πρόταση που δεν πρόλαβε να γίνει υποψηφιότητα. Παρόλα αυτά, απ’ το περίσσιο μπλαμπλάρισμα που μεσολάβησε, καλό θα ήταν να εστιάσουμε στην υπέρλαμπρη ευκαιρία που παρουσιάστηκε μπροστά μας: Να παραδεχτούμε πως, γενικότερα, σοφότερο είναι πρώτα τα μασάμε και μετά να μιλάμε. Κι αυτό αφορά σε όλο το επικοινωνιακό αμφίδρομο της πολιτικής που χωράει και τον πομπό και τον δέκτη και τον διαμεσολαβητή. 
Ο κύριος Μιχάλης ή Μάικ ή Μίσια απασχόλησε τον δημόσιο διάλογο τόσο όσο χρειάζεται να στεγνώσει μία βαφή μαλλιών. Ανούσιες πληροφορίες που πολύ σύντομα πήραν μία σχεδόν κωμική διάσταση -με τον ίδιο να μπαίνει στην διαδικασία να τις συζητήσει κιόλας- και που αποτέλεσαν ένα εξίσου ανούσιο υπόβαθρο για να ακουμπήσει απάνω η ήδη τίγκα στην σκουπιδοπληροφόρηση καθημερινότητά μας. 

Το ΑΚΕΛ, επιδιώκοντας να συσπειρώσει τις ευρύτερες κοινωνικές δυνάμεις, παρουσίασε μία προεκλογική πρόταση που μόνο ξυστά κατάφερε να περάσει απ’ το τραπέζι. Και πριν το χαρτάκι που ανέγραφε «Σπανός» πέσει στο πάτωμα, τα μίντια και οι καταναλωτές που ακολουθούν λαχανιασμένοι, ικανοποίησαν με ζεστή τροφή το πεινασμένο τους στομάχι. Οι μηχανές αναζήτησης πήραν φωτιά και το άγνωστο μέχρι χθες στην πολιτική όνομα πληκτρολογήθηκε για να αποκαλύψει το βιογραφικό του. 

Το εμβληματικό, θα μπορούσε να πει κάποιος, λάθος του κυρίου Σπανού ήταν που, χωρίς να έχει ολοκληρώσει τον διάλογό του με το κόμμα που θα τον υποστήριζε, βιάστηκε να απαντήσει καταφατικά σε προεκλογική τηλεοπτική πρόσκληση. Ως ήταν αναμενόμενο, οι προβολείς στράφηκαν προς το μέρος του, εντός και εκτός τηλεοπτικού πλατό. Η κάθε του δήλωση είχε εξάλλου σιγουράκι το ρεζερβέ της σε στήλες σχολιασμού και διαδικτυακές αναρτήσεις. Κάποιοι δημοσκόποι μάλιστα, βιάστηκαν να προσθέσουν το ονοματεπώνυμό του στα σπονσαρισμένα σε κοινωνικά δίκτυα προεκλογικά μαθηματικά τους. Ο κύριος Σπανός απ’ την πλευρά του, συνηθισμένος μάλλον να τοποθετείται στα περί οικονομίας, δεν ήταν έτοιμος να απαντήσει στην κλασσική πλέον ερώτηση του κυρίου Τσουρούλη σχετικά με την «καυτή πατάτα» του κυπριακού. Και επιπλέον, δεν σπατάλησε πάνω από δύο δευτερόλεπτα να σκεφτεί πως οι λέξεις «λιγότερο» και «κράτος» δεν χωράνε στην ίδια πρόταση και δεν ηχούν όμορφα στα αυτιά ενός –ή καλύτερα, κανενός- ψηφοφόρου του ΑΚΕΛ. Εξάλλου το εν λόγω κόμμα σκοπό μάλλον είχε να διευρύνει τους ορίζοντές του, σε περίπτωση στήριξης της υποψηφιότητας Σπανού, παρά μάλλον να χάσει κι απ’ τα σίγουρα. Το τηλεοπτικό πολιτικό vertigo του κυρίου Σπανού ίσως, λέμε ίσως, να λειτούργησε στην τελική και θετικά για το ΑΚΕΛ. Οι εικασίες, βέβαια, είναι τζάμπα κι η πραγματικότητα σημειώνει πως ο διάλογος του εν λόγω κυρίου με το εν λόγω κόμμα, ως γνωστόν, τερματίστηκε επίσημα χθες.    

Το ολιγόλεπτο πέρασμα του κυρίου Σπανού, μες στο πολύμηνο προεκλογικό υπερθέαμα που μας περιμένει, μάλλον θα φαντάζει μέχρι αύριο ως σύντομο διαφημιστικό διάλειμμα. Απ’ αυτά που σε σηκώνουν απ’ τον καναπέ και σε οδηγούν βιαστικά στο ψυγείο για να χλαπακιάσεις κάτι στα γρήγορα και να επιστρέψεις στον νωχελικό σου καναπέ. 

Αφήνοντας όμως πίσω τον κύριο Σπανό και περνώντας στο γενικότερο πολιτικό στροβίλισμα, αναρωτιόμαστε αν όλα τα πιο πάνω είναι αναγκαία. Αν στην εποχή της τηλεδημοκρατίας και των τηλεπολιτών, του σφικταγκαλιάσματος της πολιτικής και των μίντια, της κρίσης σε όλα τα επιπέδα, αυτό που χρειαζόμαστε είναι επιπλέον πολιτικά και μιντιακά ανέξοδα παιχνίδια; 
Ως καλό παράδειγμα προς αποφυγήν θα λέγαμε πως παρακολουθήσαμε το ιδιωτικό προεκλογικό στροβίλισμα του Μιχάλη Σπανού. Οι μήνες που θα μεσολαβήσουν όμως μέχρι τις εκλογές είναι αρκετοί. Τόσοι όσοι για να καλμάρουμε, οι αυτοαποκαλούμενοι τηλεπολίτες και να μην βιαζόμαστε να καταναλώνουμε άγουρα σενάρια στην μπούκα των εκλογών.
Όταν οι πρωταγωνιστές στηθούν πλέον επίσημα μπροστά μας, πλάι σε δημοσιογράφους και καυτές -μεταξύ άλλων- πατάτες,  ίσως να είναι ο καιρός να αρχίσουμε να μιλάμε. Προς το παρόν, ας πάρουμε μία ανάσα ελπίζοντας πως η παράσταση που θα ακολουθήσει δεν θα ξεσηκώσει ακόμα έναν ανεμοστρόβιλο που θα περάσει ξυστά δίπλα απ’ την πολιτική πλήξη ενός ήδη κουρασμένου εκλογικού σώματος. 

Close