24 Σεπτεμβρίου

24 Σεπτεμβρίου

Όσοι προτιμούν την πραγματικότητα από το πλύσιμο εγκεφάλου, κοιμούνται ήσυχοι τα βράδια. Αυτό το έργο το έχουν ξαναδεί

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΑΠΙΟΥ 

Όσο πλησιάζουμε στην ημέρα «μηδέν», τόσο γκρεμίζονται οι αυταπάτες που μόνοι μας καλλιεργούμε. Με τις εργασίες της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 24 – 25 Σεπτεμβρίου εκπνέει και το ευρωπαϊκό «τελεσίγραφο» προς την Τουρκία, που είχε σταλεί στις 28 Αυγούστου με την περιβόητη λίστα τρόμου του Ζοζέπ Μπορέλ. 

Αν τώρα υπάρχει κανείς που πιστεύει ότι μέχρι τότε η Τουρκία θα μεταλλαχθεί από στρίγγλα σε αρνάκι, μπορεί να πάει στα οδοφράγματα και να κάνει νταηλίκια. Αρκεί να φορεί τη μάσκα του και να κρατά πλακάτ που θα γράφει (αγγλιστί) «Ο Αναστασιάδης δουλεύει για τη διχοτόμηση». Όχι ο Ταγίπ, ο Αναστασιάδης!  

Όσοι πάλι προτιμούν την πραγματικότητα από το πλύσιμο εγκεφάλου, κοιμούνται ήσυχοι τα βράδια. Αυτό το έργο το έχουν ξαναδεί πολλές φορές. Ξέρουν το τέλος απ’ την αρχή. Δεν έχει σασπένς.

Μακάρι βέβαια να μας εκπλήξουν, ευχάριστα αυτήν τη φορά, οι ουδ-έτεροι «φίλοι» μας και να κάνουν πράξη όσα έγραψε χαρτί και καλαμάρι ο Μπορέλ. Να επιβάλουν τομεακές κυρώσεις κατά της Τουρκίας, να της απαγορεύσουν τον δανεισμό από κρατικές τράπεζες, να εφαρμόσουν περιοριστικά μέτρα ή ακόμα και να προχωρήσουν στη μείωση των κοινοτικών κονδυλίων που τόσο απλόχερα προσφέρουν στην κακομαθημένη φίλη τους. Μέχρι σήμερα πάντως ελάχιστα έχουν κάνει, σχεδόν τίποτα και ας δηλώνει η Ανγκέλα Μέρκελ ότι «θα στηρίξουμε τους Έλληνες φίλους μας όπου έχουν δίκαιο». 

Έχουμε μάθει απ’ την καλή και την ανάποδη, το έχουμε εμπεδώσει με τραγικά αποτελέσματα, ότι στη διεθνή πολιτική δεν υπάρχουν «φίλοι» παρά μόνο συμφέροντα. Όσο η Ευρωπαϊκή Ένωση συμπεριφέρεται με γνώμονα τα κρατικά συμφέροντα, τόσο η Τουρκία θα κάνει νταηλίκια και μόνο όταν φτάσει έξω από το Βερολίνο μπορεί κάποιοι να ξυπνήσουν και να καταλάβουν το όραμα του Ερντογάν. Μέχρι τότε, θα είμαστε μόνοι απέναντι σε μία Τουρκία που γίνεται ολοένα πιο επιθετική και αρπακτική απέναντι σε Ελλάδα και Κύπρο. 

Όπως ήμασταν μόνοι, όταν η Τουρκία ξεκίνησε το 2013 να κάνει βόλτες στην κυπριακή ΑΟΖ, όταν έστελνε πρώτα το Μπαρμπαρός και μετά το Γιαβούζ για γεωτρήσεις, όταν πολιορκούσε τον Έβρο, όταν απειλούσε με νέα εισβολή την Κύπρο, όταν βεβήλωνε την Αγία Σοφία και τη Μόνη της Χώρας, όταν απαγόρευε τον ελλιμενισμό κυπριακών πλοίων ή όταν παρουσίαζε την Κυπριακή Δημοκρατία ως «εκλιπούσα», άρα ανύπαρκτη. Η «αλληλεγγύη» των ετέρων (με «έψιλον») ήταν συγκινητική στα λόγια και ανύπαρκτη στις πράξεις. 

Αυτήν τη φορά όμως, το νεοφασιστικό καθεστώς της Άγκυρας το έχει παρακάμει. Παίζει με τη φωτιά και κανένας από τους εταίρους της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ ή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν επιθυμεί να πάρει μπουρλότο η περιοχή. Όχι επειδή ξαφνικά θυμήθηκαν τα χίλια δίκια της Ελλάδας (με την Κύπρο δεν ασχολούνται και ιδιαίτερα), αλλά επειδή δεν τους συμφέρει μια κατάσταση ανεξέλεγκτη και απρόβλεπτη. Γι’ αυτό ξεκίνησε το γαϊτανάκι των φανερών και  παρασκηνιακών διαβουλεύσεων για «διάλογο» Ελλάδας – Τουρκίας. 

Για την ώρα, το αποτέλεσμα είναι μηδενικού αθροίσματος. Ούτε οι  μυστικές διαβουλεύσεις στο Βερολίνο μεταξύ υψηλόβαθμων αξιωματούχων των δύο κρατών (Ελ. Σουρανή – Ιμπρ. Καλίν) απέδωσαν και ας έφτασαν σε «προφορική συμφωνία» (όπως αποκάλυψε ο Μητσοτάκης), ούτε το πήγαινε-έλα του Γερμανού Υπουργού Εξωτερικών Χάικο Μάας είχε αποτέλεσμα, ούτε η νεφελώδης πρόταση του προέδρου της Κομισιόν Σαρλ Μισέλ για «πολυμερή διάσκεψη» βρήκε ανταπόκριση, αλλά ούτε και η μπαρούφα του Γ.Γ. του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ για δημιουργία στρατιωτικού μηχανισμού αποτροπής διέσωσε τα προσχήματα. Η Τουρκία παραμένει άκαμπτη, δεν καταλαβαίνει ούτε από γαλλικά μαστίγια, μήτε από γερμανικά καρότα. Καταλαβαίνει μόνο ότι επιβάλλει τα δικά της δεδομένα μέσω της στρατιωτικής της ισχύος και ας στέκεται σε δύο πόδια πήλινα με μια οικονομία που καθημερινά φτωχαίνει.

Όσο όμως πλησιάζει η ημερομηνία της 24ης Σεπτεμβρίου, τόσο εντείνονται οι πιέσεις προς την Αθήνα για να ξεκινήσει ο επί ίσοις όροις «διάλογος». Να προχωρήσει δηλαδή αυτό που εδώ και πολλά χρόνια προωθούν τα γνωστά-άγνωστα ξένα κέντρα (και εσχάτως οι δικοί μας φωστήρες) για συνεκμετάλλευση-συνδιαχείριση των υδρογονανθράκων στην ανατολική Μεσόγειο. Ωραία ιδέα! Για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο, να βάλουμε το θηρίο στο σπίτι μας και να του δώσουμε και μερτικό. Δεν τα παίζουμε καλύτερα όλα στο καζαντί ή στο μπίνγκο. Εκεί τουλάχιστον θα ‘χουμε μια κάποια ελπίδα…

ΚΕΙΤΑΙ ΜΑΚΡΑΝ: Με άρθρο σε ξένες εφημερίδες επιχείρησε να απαντήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στα… ουρλιαχτά του Ταγίπ Ερντογάν. Από το άρθρο απουσίαζε οποιαδήποτε αναφορά στην Κύπρο. Δεν ήταν η πρώτη φορά και καλώς ή κακώς, τα γραπτά μένουν. 

ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ: Αν αποκοπεί το Καστελλόριζο από τον εθνικό ομφάλιο λώρο, τότε είναι πιο εύκολο να τετραγωνιστεί ο κύκλος παρά να οριοθετηθεί ΑΟΖ Ελλάδας – Κύπρου με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Η Τουρκία, όπως έπραξε στη βόρειο Συρία που απέκοψε τη γεωγραφική συνέχεια του κουρδικού πληθυσμού, σχεδιάζει και εκτελεί. Μεθοδικά και εν ψυχρώ. 

ΤΟ ΑΣΧΕΤΟ: Pax Meditarrenea! 

Καλή Κυριακή και Αγία Υπομονή… 

 

Home