Αι ειδοί του… Αυγούστου *

Αι ειδοί του… Αυγούστου *

Χρειάζεται μια γερή δόση αρχομανίας, κενοδοξίας και μικροπολιτικής για να τα βάλεις όλα στο μπλέντερ στις 23.000 στροφές

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΑΠΙΟΥ

Την ώρα που ο Οζερσάι παριστάνει τον ξεναγό στην σκλαβωμένη Αμμόχωστο και η Τουρκία συνεχίζει ανεμπόδιστη την «τρίτη εισβολή» στην κυπριακή ΑΟΖ στέλνοντας ακόμα ένα πειρατικό, την ίδια ώρα που ο Υπουργός Άμυνας του Ερντογάν μας απειλεί με νέο «1974» και η Άγκυρα στέλνει καραβάνια μετανάστες σε Ελλάδα και Κύπρο, η Λευκωσία αποχαιρετά τις τελευταίες μέρες του καύσωνα, συζητώντας περί όνου σκιάς. Είναι και αυτό μια από τις επιπτώσεις του υδράργυρου, ένα σύμπτωμα που το παθαίνουν ακόμα και σοβαροί άνθρωποι που ζουν και εργάζονται υπό σκιά.

Θέλει πραγματικά μεγάλη φαντασία να ασχοληθείς από τα μέσα του καλοκαιρινού Αυγούστου, του δεύτερου μισού του Αυγούστου του 2019, με τις προεδρικές του 2023. Χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη φαντασία να συσχετίζεις ένα δημοσίευμα μη κυβερνητικού οργανισμού (που χρηματοδοτείται από κυβερνήσεις, Foreign Office και Στέιτ Ντιπάρτμεντ) με τις προεδρικές που θα γίνουν σε 40 μήνες. Όσο… φανταστικό όμως και αν είναι ένα τέτοιο σενάριο, χρειάζεται και μια γερή δόση αρχομανίας, κενοδοξίας και μικροπολιτικής για να τα βάλεις όλα μαζί στο μπλέντερ στις 23.000 στροφές. 

Όλα αυτά βέβαια είναι ανοησίες, όπως θα ‘γράφε και το γλωσσάρι, για να μην πούμε καμιά άλλη λέξη ασήκωτη. Είναι λοιπόν ανοησία να ασχολείσαι από τον Αύγουστο, το δεύτερο μισό του Αυγούστου του 2019, με τις Προεδρικές του 2023. Είναι ανοησία να κοιτάζεις το δάκτυλο, την ώρα που σου δείχνουν το δάσος που καίγεται. Ακόμα και οι τυφλοί βλέπουν τον αφανισμό του βουνού του Ακρίτα, τους «επενδυτές» που ετοιμάζονται να λεηλατήσουν τις χρυσοποίκιλτες αμμουδιές της Πόλης, τα κλεμμένα σπίτια πίσω από το ανοιχτό οδόφραγμα, το ψέμα πίσω από τις όμορφες λέξεις. Ακόμα και οι κωφοί ακούν τις σειρήνες, τον πόνο και τη σιωπή των νεκρών. Μόνο οι ζωντανοί δεν ακούν, δεν βλέπουν, δεν (θέλουν να) ξέρουν. Τους απασχολούν άλλα, πιο σοβαρά ζητήματα.

Όσο καλά όμως και να το κρύβουν, όσο δυσδιάκριτο και αν νομίζουν ότι είναι, τίποτα δεν είναι τυχαίο και τίποτα δεν ξεφυτρώνει ξαφνικά στα μυαλά των ανθρώπων. Είναι γνωστό το παιχνίδι του συναισθήματος που θα επικαλύψει τη λογική, θα αποπροσανατολίσει τη συζήτηση και θα αλλοιώσει τη σκέψη. 

Follow the money λένε οι δυτικοί μας προστάτες και στην Κύπρο τα συμφέροντα δείχνουν το δρόμο. Μπορεί να μην είναι ηλίου φαεινότερο ποιοι έχουν συμφέρον να γίνεται τώρα μια ανόητη συζήτηση για τις προεδρικές, αλλά είναι φως φανάρι ποιοι δεν έχουν κανένα συμφέρον από αυτό το (μικροπολιτικό) κουτσομπολιό το δεύτερο μισό του καλοκαιρινού Αυγούστου. Και αυτοί που δεν έχουν κανένα συμφέρον από μια τέτοια ανούσια, άκαιρη και άσκοπη συζήτηση είναι οι πολίτες. Οι απλοί καθημερινοί πολίτες που πάνε στις δουλειές τους, συζητούν για σοβαρά θέματα και τους απασχολούν υπαρκτά ζητήματα: τα ελλιπή μέτρα ασφαλείας στους δρόμους, τα έξοδα της νέας σχολικής χρονιάς, οι ανύπαρκτες υποδομές των δημόσιων σχολείων, οι κακές υποδομές της δημόσιας υγείας, τα σκουπίδια στους δρόμους, η ερημοποίηση της κυπριακής υπαίθρου, η επίδειξη νεοπλουτισμού των αρχόντων, οι ύποπτες διαδρομές διαπλεκόμενων συμφερόντων, τα απλήρωτα δάνεια, τα απανωτά εργατικά ατυχήματα των πατεράδων της διπλανής πόρτας. Πεζά πράγματα που απασχολούν τους πεζούς ανθρώπους. 

Και όχι την φαντασία της εξουσίας.

Υστερόγραφο:  Με τη λέξη «ειδοί» αναφερόμαστε στην 15η (ή 13η) ημέρα κάθε μήνα του ρωμαϊκού ημερολογίου. Η ημερολογιακή μέση του μήνα ήταν αργία για τους Ρωμαίους και ο όρος έμεινε στην παγκόσμια ιστορία λόγω της δολοφονίας του Γάιου Ιούλιου Καίσαρα στις 15 Μαρτίου το 44 π.Χ. παρά το γεγονός ότι είχε προειδοποιηθεί από ένα οιωνοσκόπο «να φοβάσαι τας ειδούς του Μαρτίου». Είναι ενδιαφέρον ότι ο Καίσαρας δολοφονήθηκε στο αποκορύφωμα της πολιτικής του ματαιοδοξίας, ακριβώς τη χρονιά που η Σύγκλητος τον είχε ανακηρύξει ισόβιο δικτάτορα. Ευτυχώς βέβαια που στο νεότερο κυπριακό ημερολόγιο δεν έχουμε οιωνοσκόπους και… αργίες κάθε μέση του μήνα. Έχουμε μόνο τας… ειδούς του Αυγούστου. Πριν και μετά τις θερινές διακοπές… 

Υστερόγραφο (2): Για τη στάση και το τέλος του Καίσαρα, ο Καβάφης είχε γράψει ένα εξαιρετικό ποίημα με τίτλο «Μάρτιαι Ειδοί», το οποίο (αξίζει να διαβαστεί ολόκληρο και) ξεκινά ως εξής: 

«Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή. 

Και τες φιλοδοξίες σου να υπερνικήσεις 

αν δεν μπορείς, με δισταγμό και προφυλάξεις 

να τες ακολουθείς. Κι όσο εμπροστά προβαίνεις, 

 τόσο εξεταστική, προσεκτική να είσαι (…)». 

Υστερόγραφο (3): Η πρωτοβουλία των πολιτών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για δενδροφύτευση στις πόλεις (πχ «300.000 trees in Nicosia») ήταν ένα καλό αυγουστιάτικο νέο.  Και μια απόδειξη ότι υπάρχουν πολίτες που προσπαθούν κάνουν τον τόπο μας όπως του αξίζει να είναι. Με ανθρώπινο πρόσωπο. 

Καλή Κυριακή και Καλή Χρονιά

Tags
Home