Αναπνέουν μαζούτ

Αναπνέουν μαζούτ

«Είναι ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ να μην λαμβάνονται από την Πολιτεία μέτρα που θα προστατεύσουν τις έγκυες, τα νεογνά και τα παιδιά»

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΑΠΙΟΥ

«Στο έμβρυο είναι δυνατό να υπάρξουν πολλά προβλήματα, από απώλειά του μέχρι πολλές συγγενείς ανωμαλίες, όπως στη συνέχεια και του νεογνού. Προβλήματα τα οποία μπορεί να συνεχιστούν σε όλη τους τη ζωή, ακόμα και στις επόμενες γενιές. Επομένως, με όλη αυτή την ενημέρωση που υπάρχει είναι ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ να μην λαμβάνονται από την Πολιτεία μέτρα που θα προστατεύσουν τις έγκυες, τα νεογνά και τα παιδιά, αλλά και τις επόμενες γενιές». Αυτά έλεγε η πρόεδρος της Περιγεννητικής Ιατρικής Εταιρείας Κύπρου, δρ Χριστίνα Καραολή (στην εκπομπή «Αlpha Καλημέρα», 28 Δεκεμβρίου 2020), αλλά δεν μιλούσε για κάποια τρίτη χώρα ή για μια δημοσίευση σε επιστημονικό περιοδικό. Μιλούσε για τα ασφαλτικά εργοστάσια που λειτουργούν σε Γέρι και Τσέρι, μέχρι και δίπλα από Δημοτικό Σχολείο στο Δάλι. 

Όπως προκύπτει «από πολυάριθμες μελέτες παγκοσμίως τα έμβρυα και τα νεογνά που βρίσκονται σε μια φάση εξέλιξης του πολλαπλασιασμού των κυττάρων τους και ωρίμανσης των διαφόρων οργάνων τους είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στους περιβαλλοντικούς κινδύνους, οι οποίοι εκλύονται από εργοστάσια που χρησιμοποιούν μαζούτ για την καύση με αποτέλεσμα να απελευθερώνονται ρυπογόνοι παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν άμεσα και την υγεία των εγκύων», ανέφερε η δρ Καραολή.

>>>>>Διαβάστε ΕΔΩ όλες τις απόψεις του Γ. Αγαπίου

Οι επιστημονικές αναφορές είναι πολλές. Η Παιδιατρική Εταιρεία Κύπρου «κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την υγεία των κατοίκων της ενορίας Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο Δάλι εξαιτίας της συστηματικής έκθεσής τους σε επιβλαβείς ουσίες (…) από τη λειτουργία δύο βιομηχανικών μονάδων που χρησιμοποιούν μαζούτ ως καύσιμη ύλη» (ανακοίνωση, 12/12/20). Δεν είναι παίξε-γέλασε αυτά τα θέματα, ούτε είναι για να τα προσπερνούμε αβρόχοις ποσί.

Παιδιά της κοινότητας «παρουσιάζουν συχνά συμπτώματα από τις άμεσες επιπτώσεις των τοξικών αυτών βιομηχανικών παραγώγων όπως αίσθημα δύσπνοιας, ζάλη, ναυτία, κεφαλαλγίες, δυσκαταποσία και πικρή γεύση, ενώ η διασύνδεση των ουσιών αυτών, μέσα από τη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία, με καρκινογενέσεις, χρόνια επιβάρυνση του αναπνευστικού συστήματος και καρδιαγγειακά νοσήματα είναι ιδιαιτέρως ανησυχητική». Δραματική προειδοποίηση για τους κινδύνους έκανε και η Εθνική Επιτροπή Περιβάλλον και Υγεία του Παιδιού (21/12/20), ανησυχίες εξέφρασε ο Παγκύπριος Ιατρικός Σύλλογος (ανακοίνωση, 7/12/20), η Παγκύπρια Ένωση Επιστημόνων Χημικών (19/1/21) και άλλοι.

Ζούμε σε μια χώρα που οι μαζικές αιτήσεις διαβατηρίων εξετάζονταν αβλεπτί, αυθωρεί και παραχρήμα από το Υπουργικό, αλλά για να μετακινηθούν δύο-τρία εργοστάσια ασφαλτικού που απειλούν τη δημόσια υγεία (ακόμα και το ένα που λειτουργεί παράνομα) χρειάζονται μερικά χρόνια. Ευτυχώς που «για την κυβέρνηση, η υγεία των πολιτών είναι πάνω από το οικονομικό συμφέρον» όπως μας εξηγούσε πριν από λίγες μέρες ο υπουργός Γεωργίας Κώστας Καδής. Δεν θέλουμε να διερωτηθούμε τι θα πάθαιναν οι κάτοικοι των περιοχών, ιδιαίτερα τα παιδιά, εάν οι προτεραιότητες της κυβέρνησης ήταν διαφορετικές…  

Το Υπουργικό πήρε τελεσίδικη απόφαση (22/12/20) για μετακίνηση των εργοστασίων το «συντομότερο», αλλά «η μετακίνηση  των μονάδων παραγωγής ασφάλτου αποτελεί μια πολυσύνθετη διαδικασία στην οποία εμπλέκονται πολλές  υπηρεσίες του κράτους και που θα  πρέπει να ολοκληρωθεί με τρόπο  που να διασφαλίζει ότι το πρόβλημα μιας τοπικής κοινωνίας δεν θα  μεταφερθεί σε άλλη τοπική κοινωνία». Το… νέο χρονοδιάγραμμα, για την ολοκλήρωση περιβαλλοντικών μελετών και την μετεγκατάσταση των εργοστασίων σε άλλες περιοχές, όπως λέει ο Υπουργός είναι θέμα «μερικών μηνών», άλλοι αρμόδιοι μιλούν για Νοέμβρη, εμείς λέμε περίπου… του χρόνου και βλέπουμε. 

Το πιο εξωφρενικό είναι ότι το Υπουργικό πέρσι τον Ιούλιο αποφάσισε το κλείσιμο του εργοστασίου παραγωγής ασφαλτικού σκυροδέματος στο Τσέρι, αλλά αυτό συνεχίζει να λειτουργεί κανονικά  και «εκτελεί και κυβερνητικές παραγγελίες» (Γ. Περδίκης, Alpha, 14/01/21)! 

«This is Cyprus», που θα ‘λέγε και ο Πιττάτζιης.  

Το θέμα όμως είναι καθαρά πολιτικό. Και είναι θέμα προτεραιοτήτων. Τι είναι πιο σημαντικό; Να διορθώσουμε πέντε-έξι δρόμους ή να σώσουμε πέντε-έξι ζωές; Την απάντηση θα την δώσουν οι επόμενες γενιές… 

ΣΤΑΘΜΟΣ: Πριν από μερικές μέρες συμπληρώθηκαν τρία χρόνια από τη δίκη του «Αστρασόλ», το οποίο από το 1976 μέχρι το 2009 σκόρπιζε τον καρκίνο «με την ανεξέλεγκτη εκπομπή του (τοξικού αερίου) διχλωρομεθανίου», αλλά το κράτος εμφανίζει τα ίδια συμπτώματα. Ανεπάρκεια, ανοχή, αναλγησία: «Όταν μετά την έκδοση της Άδειας Εκπομπής Αερίων Αποβλήτων, διαφάνηκε από μετρήσεις στο φουγάρο σοβαρή υπέρβαση των ορίων του διχλωρομεθανίου, το Υπουργείο Εργασίας παρέλειψε να λάβει οιονδήποτε μέτρο για να τερματιστεί η παράνομη λειτουργία του εργοστασίου. Περαιτέρω το Τμήμα Πολεοδομίας παρότι γνώριζε ότι το εργοστάσιο της Astrasol δεν είχε εξασφαλίσει πολεοδομική άδεια για την μαζική παραγωγή σόλων υποδημάτων, εντούτοις δεν πήρε οποιοδήποτε δικαστικό μέτρο για να τερματίσει αυτή την παρανομία. Γνώριζε επίσης ότι το διχλωρομεθάνιο που χρησιμοποιούσε η Astrasol, είναι δυνητικά καρκινογόνο υλικό και ότι η κατασκευή σόλων για την οποία χρησιμοποιείται διχλωρομεθάνιο δεν καλύπτεται με άδεια ούτε είναι εφικτή η χορήγηση πολεοδομικής άδειας.» (Απόφαση Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, 29 Δεκεμβρίου 2017)

ΥΓΕΙΑ: Η ατμοσφαιρική ρύπανση προκαλεί περισσότερους θανάτους  από ότι ο κορωνοϊός, αλλά δεν είδαμε το Υπουργείο Υγείας να εκδίδει διατάγματα ή την κυβέρνηση να λαμβάνει έκτακτα μέτρα. Η προστασία της δημόσιας υγείας όμως είναι η καλύτερη επένδυση από οποιοδήποτε πρόγραμμα χρυσών διαβατηρίων.  

ΤΟ ΑΣΧΕΤΟ: 01:23:40 (26/4/1986) 

Καλή Κυριακή και Αγία Υπομονή… 

Home