Κατεβάστε τώρα το application της Offsitenews για Android & για iOS
Group google play
Group app store
mobile app

Δημοσκοπήσεις: Είτε 5 είτε 15%, η ουσία είναι αν περνάς 2ο γύρο

Παναγιώτης Τσαγγάρης -
14.02.2022 - 06:27

Δημοσκοπήσεις: Είτε 5 είτε 15%, η ουσία είναι αν περνάς 2ο γύρο

Οι δυο κατηγορίες υποψηφίων - Η διαφορά των κομματικών με των μεμονωμένων – Η ψυχολογία των δημοσκοπήσεων – Η «χαμένη ψήφος» αν δεν περνάς 2ο γύρο – Το πολιτικό μοτίβο που επαναλαμβάνεται  

ΓΡΑΦΕΙ Ο                                                                                                                                    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ                                                                                                Twitter: @tsangarisp

Με ενδιαφέρον αναμένονται οι πρώτες σοβαρές δημοσκοπήσεις για τις προεδρικές εκλογές, οι οποίες θα αρχίσουν να καταγράφουν τις τάσεις εντός της κοινωνίας για τους διάφορους υποψήφιους Προέδρους. Αυτές δεν αναμένονται πριν τον Απρίλιο ’22 αφού βασική προϋπόθεση είναι ο καθορισμός των τελικών υποψηφίων για τις Προεδρικές εκλογές του 2023. 

Μέχρι στιγμής έχουμε ένα σίγουρο υποψήφιο και άλλους τέσσερεις υποψήφιους, οι οποίοι θα διαφανεί κατά πόσο θα παραμείνουν στην κούρσα μέχρι τέλους. Πρόκειται για τους Αχιλλέα Δημητριάδη (ο οποίος δήλωσε πως θα είναι υποψήφιος είτε με την στήριξη κάποιου κόμματος ή όχι), τον Μάριο Ηλιάδη (ο οποίος κατέρχεται ως ανεξάρτητος και δήλωσε πως θα παραμείνει μέχρι τέλους), τον Γιώργο Κολοκασίδη (ο οποίος επίσης δήλωσε πως θα είναι μέχρι τέλους) καθώς και τον Νίκο Χριστοδουλίδη (ο οποίος αναμένεται να εξαγγείλει εντός Μαρτίου). Την ίδια ώρα έχουμε και τον υποψήφιο του ΔΗΣΥ, τον Αβέρωφ Νεοφύτου, ο οποίος θεωρείται και ως ο μόνος δεδομένος -μέχρι στιγμής- υποψήφιος που θα τρέξει μέχρι τέλους. Το αν εγείρονται αμφιβολίες για τους άλλους τέσσερεις, αυτές δεν εγείρονται για να αμφισβητηθούν οι τοποθετήσεις τους (τουλάχιστον των τριών πρώτων που ήδη τοποθετήθηκαν – Α. Δημητριάδη, Γ. Κολοκασίδη και Μ. Ηλιάδη- που είπαν δηλαδή ότι θα παραμείνουν μέχρι τέλους) αλλά εγείρονται αμφιβολίες διότι το να τρέξεις υποψήφιος χωρίς στήριξη από κάποιο κόμμα είναι ένας πολύ δύσκολος αγώνας, μακρύς δρόμος που στο τέλος της ημέρας μπορεί να διαφανεί ότι δεν εξυπηρετείται ο σκοπός της υποψηφιότητάς σου. Αυτό ισχύει κυρίως για άτομα που εισέρχονται σε αυτή την μάχη με αγνές προθέσεις διότι έτσι πιστεύουν, έτσι θεωρούν ότι είναι το ορθό και δεν εισέρχονται στον «προεδρικό αγώνα» για να «πουλήσουν» τον εαυτό τους στο δεύτερο γύρο. 

Για να δώσουμε όμως ένα «ειρμό», ας σημειώσουμε το εξής: Σε κάθε Προεδρικές εκλογές έχουμε δυο κατηγορίες υποψηφίων, εκ των οποίων η μια χωρίζεται σε δυο υποκατηγορίες. Έχουμε δηλαδή μια κατηγορία υποψηφίων, οι ονομαζόμενοι «Κομματικοί Υποψήφιοι» και μια δεύτερη, οι ονομαζόμενοι «Μεμονωμένοι Υποψήφιοι». Οι Μεμονωμένοι Υποψήφιοι χωρίζονται σε δυο υποκατηγορίες: Α/ Μεμονωμένοι για πολιτική εξαργύρωση: Είναι αυτοί που κατέρχονται ως Μεμονωμένοι γνωρίζοντας ότι δεν έχουν καμία πιθανότητα εκλογής αλλά κατέρχονται «για να πουλήσουν το τομάρι τους» στον δεύτερο γύρο των εκλογών (με ανταλλαγή κάποιου πολιτικού πόστου) και Β/ Μεμονωμένοι χωρίς πολιτική εξαργύρωση: Αυτοί που κατέρχονται ως Μεμονωμένοι επειδή έτσι γουστάρουν, επειδή θέλουν να εμπλουτίσουν τις επιλογές των ψηφοφόρων με μια άλλη φωνή, με μια άλλη θέση και προσέγγιση και χωρίς πρόθεση να εμπλακούν μετέπειτα σε πολιτικό παζάρι στον δεύτερο γύρο των εκλογών με αποκόμιση πολιτικού οφέλους για τον εαυτό τους. 

Ως προς τους μεμονωμένους υποψήφιους δεν αναμένονται αρκετοί περισσότεροι εκτός από ίσως άλλες μια δυο υποψηφιότητες, όπως συμβαίνει σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Ενημερωτικά, στις Προεδρικές του 2018 είχαμε 6 Κομματικούς Υποψηφίους (5 με Κοινοβουλευτική παρουσία και 1 χωρίς κοινοβουλευτική παρουσία) και 3 Μεμονωμένους Υποψηφίους (που ενέπιπταν στην κατηγορία Β, δηλαδή που δεν στόχευαν σε πολιτική εξαργύρωση στον δεύτερο γύρο). 

Για να μπορέσουμε λοιπόν να έχουμε μια πιο καθαρή εικόνα ως προς την τάση του εκλογικού σώματος ενόψει και των Προεδρικών Εκλογών θα πρέπει να περιμένουμε τον καθορισμό των υπόλοιπων Κομματικών Υποψηφίων. 

Η πολιτική λογική λέει πως το ΕΛΑΜ θα έχει τον δικό του υποψήφιο και εκκρεμεί για το τι θα πράξουν οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ, ΔΗΠΑ, ΕΔΕΚ, ΔΗΚΟ και ΑΚΕΛ. Δεν αναμένεται ότι τα τρία μικρότερα κόμματα θα αποφασίσουν νωρίτερα από ΔΗΚΟ και ΑΚΕΛ αφού αναμένουν να δουν που θα οδηγήσουν οι διαβουλεύσεις των δυο (ΔΗΚΟ και ΑΚΕΛ) και κατά πόσο θα εξεύρουν κοινό υποψήφιο ή όχι. Στο ενδεχόμενο που υπάρξει κοινός υποψήφιος των δυο μεγάλων δεν αποκλείεται αυτός να τύχει στήριξης και από την ΕΔΕΚ αλλά και από τους Οικολόγους ενώ ως προς την ΔΗΠΑ παραμένει το ερώτημα κατά πόσο θα κινηθεί συγκρουσιακά με το ΔΗΚΟ (δηλαδή όποιον υποψήφιο επιλέξει το ΔΗΚΟ, η ΔΗΠΑ να στηρίξει άλλον αντίστροφα) ή εάν θα τείνει χέρι φιλίας προς το ΔΗΚΟ το οποίο ήδη έτεινε το χέρι του προς τους πρώην ΔΗΚΟικούς λέγοντας πως επιθυμεί να συνομιλήσει και μαζί τους για την εξεύρεση κοινού υποψηφίου στις Προεδρικές εκλογές. 

Όλες αυτές οι διεργασίες αναμένονται να ολοκληρωθούν εντός Μαρτίου και συνεπώς οι πρώτες δημοσκοπήσεις με δεδομένους πλέον υποψήφιους θα δουν το φως της δημοσιότητας εντός Απριλίου.

Εκεί είναι που θα αρχίσει και η διαμόρφωση της τάσης των ψηφοφόρων για το ποιον τελικά θα επιλέξουν. Διότι οι μετρήσεις για τις Προεδρικές εκλογές έχουν τα εξής δυο χαρακτηριστικά:

Πρώτον. Στην ψυχολογία των ψηφοφόρων λειτουργούν διαφορετικά για ένα κομματικό υποψήφιο απ’ ότι για έναν μεμονωμένο υποψήφιο. 

Δεύτερον. Στην περίπτωση ενός μεμονωμένου υποψήφιου (χωρίς κομματική στήριξη δηλαδή) αν η μέτρηση τον δείχνει είτε 5% είτε 15% στην πραγματικότητα δεν παίζει κανέναν απολύτως ρόλο αφού δεν περνά δεύτερο γύρο. Τουτέστιν, λειτουργεί η παράμετρος της «χαμένης ψήφου». Αντίθετα με έναν κομματικό υποψήφιο, όπου λειτουργεί μεταξύ των ψηφοφόρων ο «κομματικός πατριωτισμός» ανεξαρτήτως αν περνά ή όχι δεύτερο γύρο. 

Ένα παράδειγμα (το οποίο συζητήσαμε και στην εκπομπή ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ τις προάλλες με καλεσμένους τους Γιώργο Σολωμού και Γιώργο Περδίκη): Αν για παράδειγμα οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ έρθουν και πουν: Κύριοι εμείς βάζουμε στην Προεκλογική την ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΤΖΕΝΤΑ και διεκδικούμε τις Προεδρικές Εκλογές με δικό μας υποψήφιο. Οι Οικολόγοι γνωρίζουν ότι από μόνοι τους δεν περνούν στον δεύτερο γύρο, αλλά το πράττουν ώστε να τους ενισχύσουν οι Πολίτες δια της ψήφου τους σε ποσοστά, ώστε στον δεύτερο γύρο να στηρίξουν εκείνο τον υποψήφιο που θα υιοθετήσει την ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΤΖΕΝΤΑ των Οικολόγων. Υπάρχει δηλαδή πολιτικός λόγος που διεκδικούν, λειτουργεί η κομματική συνείδηση αλλά και παράλληλα καλούν και άλλους πολίτες που πιστεύουν στην Οικολογία και στην Πράσινη Ατζέντα να τους ενισχύσουν. Γίνεται επί κάποιου πολιτικού σκοπού και όχι για να έρθει ο Περδίκης ή ο Θεοπέμπτου (ή όποιος άλλος ενδεχομένως να είναι υποψήφιος τους) να ανταλλάξει την υποστήριξη του δεύτερου γύρου με προσωπικό πολιτικό αξίωμα όπως πχ θα μπορεί να κάνει κάποιος μεμονωμένος υποψήφιος. 

Εκ των πραγμάτων λοιπόν, οι πρώτες δημοσκοπήσεις πέραν του ότι θα αποτυπώσουν την τάση εκείνης της στιγμής, είθισται αυτές να εμφανίζουν με πολύ μεγαλύτερα ποσοστά απ’ ότι τελικά θα λάβουν στην κάλπη οι μεμονωμένοι υποψήφιοι (πχ Εκλογές 2003 οι πρώτες δημοσκοπήσεις έδειχναν τον μ. Αλέκο Μαρκίδη πέραν του 20% ενώ σταδιακά «ξεφούσκωνε» για να λάβει τελικά στην κάλπη 6,62%). Πρόκειται για ένα διαχρονικό πολιτικό μοτίβο, το οποίο επαναλαμβάνεται με την ίδια λογική: Ενόσω ένας μεμονωμένος υποψήφιος δεν εξασφαλίζει ποσοστά τέτοια που να περνάει στον δεύτερο γύρο, το μοτίβο θέλει μια συνεχή πτωτική πορεία σε αντίθεση με τους κομματικούς υποψηφίους, οι οποίοι συγκρατούν -στην χειρότερη- τα ποσοστά των κομμάτων που τους στηρίζουν.  

Σύντομα θα έχουμε και τις πρώτες ενδείξεις…  

Ποιοι ήταν οι όροι του ΔΗΚΟ στον Χριστοδουλίδη;

Παναγιώτης Τσαγγάρης -
27.06.2022 - 06:27

Ποιοι ήταν οι όροι του ΔΗΚΟ στον Χριστοδουλίδη;

Δεν είπε κάτι ο Νικόλας Παπαδόπουλος. Ούτε καν ο κατά τα άλλα λαλίστατος Άθως Αντωνιάδης … κανένας δεν ένιωσε την ανάγκη στο ΔΗΚΟ να πει, να ανακοινώσει, να δημοσιοποιήσει ποιες πολιτικές θέσεις έθεσαν ως όρο στον Νίκο Χριστοδουλίδη. Και ποιες κόκκινες γραμμές… Εκτός αν ο Νίκος Χριστοδουλίδης αποδέχτηκε πλήρως την πολιτική του ΔΗΚΟ και πλέον θα πορεύεται και θα κυβερνήσει, αν εκλεγεί, με ‘Πολιτική ΔΗΚΟ’ οπόταν δεν χρειάζεται να πουν ούτε τους όρους, ούτε τις προϋποθέσεις ούτε τις κόκκινες γραμμές.  

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ

Twitter: @tsangarisp

«Ήρθε η ώρα να ακούσουμε και να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες της κοινωνίας, η οποία ζητά μια ανεξάρτητη υποψηφιότητα που ενώνει και δεν διχάζει. Που υπηρετεί τις προτεραιότητες της κοινωνίας και όχι τις κομματικές ατζέντες». Είπε μεταξύ άλλων ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ, Νικόλας Παπαδόπουλος, σε παρέμβασή του για την απόφαση του Εκτελεστικού Γραφείου να εισηγηθεί στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος του την στήριξη του Νίκου Χριστοδουλίδη για τις Προεδρικές του 2023. 

Αυτές οι δυο προτάσεις του Νικόλα Παπαδόπουλου έχουν αρκετά πολιτικά μηνύματα αλλά έχουν περισσότερα πολιτικά ερωτήματα. 

Ας πούμε, ο Νικόλας Παπαδόπουλος μιλά για «μια υποψηφιότητα που ενώνει». Μα ποια κόμματα ένωσε μέχρι σήμερα η υποψηφιότητα του Νίκου Χριστοδουλίδη; Επί του παρόντος το μόνο κόμμα που τον υποστηρίζει είναι αυτό του Νικόλα Παπαδόπουλου, το ΔΗΚΟ. Αναμένεται ότι η ΕΔΕΚ, του Μαρίνου Σιζόπουλου, θα στηρίξει επίσης την υποψηφιότητα του Νίκου Χριστοδουλίδη. Μα ως εδώ, καμία έκπληξη και καμία πρωτοτυπία. Προ ενός έτους ζήσαμε εκ νέου αυτό το «ενωμένο δίδυμο», ΔΗΚΟ – ΕΔΕΚ, στην εκλογή του Προέδρου της Βουλής όπου και τα δυο κόμματα υποστήριξαν την υποψηφιότητα του Προέδρου του ΔΗΚΟ. Άρα μέχρι στιγμής δεν είδαμε «υποψηφιότητα που να ενώνει» πέραν των τετριμμένων και των επαναλαμβανόμενων «ενώσεων», του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ. 

Μπορεί όμως ο Νικόλας Παπαδόπουλος να μιλά για «υποψηφιότητα που ενώνει» διότι ίσως να έχει υπόψη του ότι την υποψηφιότητα του Νίκου Χριστοδουλίδη θα την υποστηρίξει και η ΔΗΠΑ. Άρα, αν γίνει αυτό, τότε μάλιστα θα μπορεί κάποιος να μιλά για «μια υποψηφιότητα που ενώνει» το παλαιό με το νέο ΔΗΚΟ. Το ΔΗΚΟ με την ΔΗΠΑ, και μαζί τους η ΕΔΕΚ. 

Ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ μίλησε επίσης για μια υποψηφιότητα «που υπηρετεί τις προτεραιότητες της κοινωνίας». Μα μέχρι στιγμής δεν ακούσαμε ούτε τις προτεραιότητες ούτε τις μη προτεραιότητες του Νίκου Χριστοδουλίδη. Δεν τον ακούσαμε να τοποθετείται στο θέμα της ακρίβειας. Ούτε στο θέμα της Παιδείας. Ούτε στο θέμα της Οικονομικής Ανάπτυξης. Ούτε στο θέμα της Ανεργίας. Ούτε στο θέμα των μισθών. Ούτε στο θέμα των Μικρομεσαίων. Μα αυτά δεν είναι οι προτεραιότητες της Κοινωνίας; Αλλά ούτε καν στις μη προτεραιότητες της πλειοψηφίας της Κοινωνίας (άσχετο αν είναι και τα σοβαρότερα θέματα αυτά) ακούσαμε κάτι από τον Νίκο Χριστοδουλίδη. Ούτε για Ουκρανικό, ούτε για ΝΑΤΟ, ούτε για Κυπριακό, ούτε για Αμμόχωστο. Τίποτα. Λέξη. Το μόνο που ακούσαμε ξεκάθαρα από τον Νίκο Χριστοδουλίδη είναι πως η Κυβέρνηση Αναστασιάδη δεν είναι διεφθαρμένη. Σε αντίθεση με τον Νικόλα Παπαδόπουλο, ο οποίος μέχρι πρότινος έθετε ως δική του προτεραιότητα την απομάκρυνση της κυβέρνησης του Νίκου Αναστασιάδη και του ΔΗΣΥ επειδή ακριβώς είναι διεφθαρμένοι. Αυτό δεν είναι που έλεγε; Άρα για ποιες προτεραιότητες της κοινωνίας μιλά ο Νικόλας Παπαδόπουλος ότι υπηρετεί η συγκεκριμένη υποψηφιότητα;

Ακόμη, ο Νικόλας Παπαδόπουλος είπε πως «η υποψηφιότητα του Νίκου Χριστοδουλίδη δεν υπηρετεί κομματικές ατζέντες». Δηλαδή; Τι εννοεί ο Νικόλας; Μια «κομματική ατζέντα» μπορεί να είναι καλή, αν εννοούμε μια ατζέντα με πολιτικές προτάσεις ή μπορεί να είναι κακή αν εννοούμε μια ατζέντα για κομματικούς διορισμούς και κατ’ επέκταση ‘υπηρεσία προς όφελος του κόμματος’. Τρίτη ερμηνεία δεν υπάρχει. Και επειδή ο Νικόλας Παπαδόπουλος δεν εννοεί την πρώτη περίπτωση (την καλή ατζέντα δηλαδή η οποία περιέχει πολιτικές προτάσεις), ας δούμε αρχικά την δεύτερη περίπτωση: Εννοεί εδώ ο Νικόλας Παπαδόπουλος ότι δεν ζήτησε Υπουργεία το ΔΗΚΟ; Αν εκλεγεί ο Νίκος Χριστοδουλίδης ΔΕΝ θα διοριστούν ΔΗΚΟικοί Υπουργοί ή σε άλλες θέσεις; Αν αυτό εννοεί μπορεί να το πει ξεκάθαρα και χωρίς περιστροφές. Αν ο Νίκος Χριστοδουλίδης υποστηριχθεί και από ΕΔΕΚ και από ΔΗΠΑ δεν θα διορίσει πρόσωπα ούτε και από αυτά τα κόμματα; 

Διότι ‘οι κακές κομματικές ατζέντες’ δεν είναι κάτι στο υπερπέραν. Δεν είναι κάτι ‘κρυμμένο’, δεν είναι κάτι το ‘υπερφυσικό’. Μια κακή κομματική ατζέντα είναι ξεκάθαρο πως περιέχει το στοιχείο της συνδιαλλαγής και η συνδιαλλαγή είναι και μέσω των διορισμών σε θέσεις Υπουργείων, Υφυπουργείων, Αρχών, Επιτρόπων, Δ/Σ κτλ κτλ κτλ. 

Συνεπώς, δεν χρειάζεται να περιπαιζόμαστε, ούτε και ο Νικόλας χρειάζεται να εκτίθεται. Κομματική ατζέντα, και μάλιστα όπως την εννοεί ο Νικόλας Παπαδόπουλος, κακή κομματική ατζέντα υπάρχει και αυτή θα υπηρετήσει ο Νίκος Χριστοδουλίδης. Την κακή κομματική ατζέντα που του υπέβαλε το ΔΗΚΟ.   

Υπάρχει όμως και η καλή κομματική ατζέντα. Αυτή που περιλαμβάνει τις πολιτικές προτάσεις ενός κόμματος. Και αυτή η ατζέντα είναι και θεμιτή αλλά και λογικό να τίθεται και μάλιστα να τίθεται και ως προϋπόθεση. 

Αλλά ούτε για αυτή μας είπε κάτι ο Νικόλας Παπαδόπουλος. Ούτε καν ο κατά τα άλλα λαλίστατος Άθως Αντωνιάδης ο οποίος ένιωσε την ανάγκη να δημοσιοποιήσει τη θέση του για στήριξη του Νίκου Χριστοδουλίδη. Αλλά, δεν ένιωσε κανένας την ανάγκη στο ΔΗΚΟ να πει, να ανακοινώσει, να δημοσιοποιήσει ποιες πολιτικές θέσεις έθεσε ως όρο στον Νίκο Χριστοδουλίδη. Και ποιες κόκκινες γραμμές. Είτε στην Οικονομία, είτε στην εσωτερική διακυβέρνηση είτε στο Κυπριακό. Και τι είπε ο Νίκος; Τις αποδέχτηκε; Όλες; Ή απέρριψε και κάποιες; Και ποιες; 

Δηλαδή έχουμε μπροστά μας ένα deal, τους όρους του οποίου δεν γνωρίζει κανένας, πέραν του Νικόλα Παπαδόπουλου και του Νίκου Χριστοδουλίδη.  

Εκτός αν ο Νίκος Χριστοδουλίδης αποδέχτηκε πλήρως την πολιτική του ΔΗΚΟ, από την Αρχή ως το Τέλος, σε όλα τα θέματα, και πλέον θα πορεύεται και θα κυβερνήσει, αν εκλεγεί, με πολιτική ΔΗΚΟ.

Home