Επτά fails συναντώνται στις Βουλευτικές εκλογές με πολλά «all in»

Επτά fails συναντώνται στις Βουλευτικές εκλογές με πολλά «all in»

Γι’ αυτούς τους λόγους λοιπόν, αυτές οι εκλογές έχουν ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον, το οποίο μάλλον για πρώτη φορά συναντούμε εδώ και 61 χρόνια, από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας…

ΓΡΑΦΕΙ Ο                                                                                                                                    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ                                                                                                Twitter: @tsangarisp

 

Οδεύουμε προς τις Βουλευτικές εκλογές, οι οποίες θα διεξαχθούν 30 Μαΐου. Πρόκειται για την δεύτερη σημαντικότερη εκλογική αναμέτρηση από τις τέσσερεις που διεξάγονται στην Κυπριακή Δημοκρατία με την πρώτη σημαντικότερη αυτή των Προεδρικών ενώ μετά τις Βουλευτικές ως πιο σημαντικές κρίνονται οι Ευρωεκλογές και οι Δημοτικές. 

Οι Βουλευτικές εκλογές μπορεί να κατατάσσονται ως οι δεύτερες σημαντικότερες αλλά ουσιαστικά είναι αυτές που καθορίζουν πολλά. 

Αρχικά είναι οι μόνες εκλογές, όπου καταμετριέται η εκλογική δύναμη του κάθε κόμματος. Σε αντίθεση με τις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπου εκεί γίνονται πολλές συνεργασίες και κοινά ψηφοδέλτια σε τοπικό επίπεδο καθώς και σε αντίθεση με τις Ευρωεκλογές όπου το εκλογικό σώμα δεν είναι αμιγώς Κύπριοι υπήκοοι, ολόκληρη η Κύπρος θεωρείται ως ενιαία περιφέρεια άρα χάνεται το στοιχείο της Επαρχίας και παράλληλα θεωρούνται και πιο «χαλαρές εκλογές». Σε αντίθεση λοιπόν με αυτές τις δυο εκλογικές αναμετρήσεις, η διαδικασία των Βουλευτικών Εκλογών είναι αυτή που κατατάσσει τα κόμματα βάσει της εκλογικής τους δύναμη, είναι αυτή που δείχνει το πρώτο κόμμα για τα επόμενα πέντε χρόνια, είναι αυτή που δείχνει τις απώλειες ή τις προσθέσεις του κάθε κόμματος σε ποσοστά. 

Παράλληλα είναι οι εκλογές που καθορίζουν ποια κόμματα θα «ελέγχουν» το Κοινοβούλιο για πέντε χρόνια, την δεύτερη Ανεξάρτητη Εξουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι οι εκλογές που καθορίζουν ποια κόμματα θα εγκρίνουν και θα απορρίπτουν Νομοθεσίες του κράτους. Είναι οι εκλογές που διαμορφώνουν το πλαίσιο των κομματικών συνεργασιών αρχικώς για την εκλογή του δεύτερου τη τάξει αξιωματούχου της Κυπριακής Δημοκρατίας, του Προέδρου της Βουλής, και μετέπειτα για την ύψιστη εκλογική αναμέτρηση, αυτή των Προεδρικών Εκλογών. 

Αυτά ως προς τα «διαδικαστικά» για τους λόγους που οι Βουλευτικές είναι σημαντικές. Όλα αυτά όμως ισχύουν διαχρονικά και για την εκάστοτε εκλογική διαδικασία των Βουλευτικών. Και εννοείται ότι ισχύουν και για τις εκλογές της 30ης Μαΐου 2021. 

Άρα γιατί αυτή τη φορά, οι Βουλευτικές να είναι εξέχουσας σημασίας; 

Αρκετοί πολίτες ίσως να έχουν προσέξει πως αυτή τη φορά «κάτι γίνεται». Άλλοι το εκλαμβάνουν ότι «αυτή τη φορά η αποχή θα είναι χαμηλή» ενώ κάποιοι άλλοι θεωρούν ότι «αυτή τη φορά θα νικήσουμε», χωρίς βεβαίως να μπορούν να προσδιορίσουν ποιος θα νικήσει, για ποιον θα νικήσει και από ποιον θα νικήσει. 

Όλα αυτά, ο παλμός, αυτή η αίσθηση ότι «αυτή τη φορά κάτι γίνεται» δεν είναι άλλο από την κινητοποίηση ουσιαστικά των κομματικών μηχανισμών, οι οποίοι και οι ίδιοι αντιλαμβάνονται ότι σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση θα πρέπει να δώσουν τα πάντα. Γιατί; Διότι αυτή τη φορά είναι κάτι σαν perfect storm… Οι συγκυρίες έχουν ευθυγραμμιστεί και έχουν τύχει τόσα πολλά μαζί που αλυσιδωτά δημιουργούν όλη αυτή την αίσθηση, την κινητοποίηση.

Ας δούμε τους λόγους: 

1/ Το ΑΚΕΛ βρίσκεται στην αξιωματική αντιπολίτευση εδώ και 8 χρόνια. Βρίσκεται στη δεύτερη θέση, σε δύναμη, από το 2011, και από το 2013 προσπαθεί να επουλώσει τις πληγές από την διακυβέρνηση Χριστόφια. Αν το 2016 η μη οριστική ανάκαμψη μπορούσε να δικαιολογηθεί, τώρα, το 2021, 8 χρόνια μετά την δική του διακυβέρνηση, η δεύτερη θέση σε εκλογική δύναμη δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί. Συνεπώς προσπαθεί, με όλες του τις δυνάμεις να είναι η πρώτη πολιτική δύναμη του τόπου. 

2/ Ο ΔΗΣΥ αν και κυβερνών κόμμα από το 2013 και μπορεί να δικαιολογήσει απώλειες ποσοστών,  το περιθώριο απώλειας το απώλεσε από το 2016 (αφού πήρε 30,69% έναντι 34,28% που έλαβε το 2011). Ποσοστά λιγότερα του 30% θα σήμαινε και ποσοστά χαμηλού ρεκόρ αφού ο ΔΗΣΥ ουδέποτε -είτε ως κυβερνών κόμμα είτε ως αξιωματική αντιπολίτευση- δεν έπεσε κάτω από το 30% (το χαμηλότερο ποσοστό το κατέγραψε στις Βουλευτικές του 2006 όπου έλαβε 30,34% ενώ χαμηλότερα ποσοστά του 30% κατέγραψε μόνο στην πρώτη του εκλογική αναμέτρηση σε Βουλευτικές εκλογές, τον Σεπτέμβριο του 1976 όπου συμμετείχε ως «κόμμα ηλικίας 3 μηνών» και έλαβε 27,60%). Ως εκ τούτου και για τον ΔΗΣΥ αλλά και τον Αβέρωφ Νεοφύτου αυτές οι εκλογές κρίνονται κομβικές. 

3/ Το ΔΗΚΟ επίσης περνάει από σοβαρή κρίση. Έχει να αντιμετωπίσει μια διπλή απόσχιση, πρώτα με την αποχώρηση του Μάριου Καρογιάν και της Ομάδας του και μετέπειτα, πρόσφατα, με την «Ομάδα των πέντε» και οι οποίοι συνασπίστηκαν και διεκδικούν στις Βουλευτικές εκλογές. Ο Νικόλας Παπαδόπουλος παίζει ένα παιχνίδι σκληρού πόκερ, στο οποίο θα κριθεί και το μέλλον του ως Αρχηγός του ΔΗΚΟ και κατ’ επέκταση το μέλλον του ως Πολιτικός. 

4/ Η ΕΔΕΚ επίσης περνάει από κρίση. Μετά την επεισοδιακή «εκδίωξη» του Γιαννάκη Ομήρου η «Ομάδα Σιζόπουλου» διασπάστηκε μετά και την διαγραφή του ευρωβουλευτή του κόμματος Δημήτρη Παπαδάκη. Ο Μαρίνος Σιζόπουλος επίσης «παίζει» παρτίδα «all in» σε αυτές τις Βουλευτικές εκλογές. 

5/ «All in» είναι αυτή η εκλογική αναμέτρηση και για την Αλληλεγγύη και την Ελένη Θεοχάρους ενώ η Συμμαχία Πολιτών έκανε deal με την ΕΔΕΚ και πλέον, ως σχηματισμός, θεωρείται παρελθόν. Για το ΕΛΑΜ επίσης είναι εκλογές κομβικής σημασίας αφού μετά την καταδίκη της Χρυσής Αυγής, κόμμα που θεωρείτο διασυνδεδεμένο -αδίκως ή δικαίως- με το ΕΛΑΜ, το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο θα πρέπει να αποδείξει πως «αντέχει» και κυρίως ότι «απογαλακτώθηκε» και «ενηλικιώθηκε». Από την άλλη, οι Οικολόγοι με αρχηγό πλέον τον Χαράλαμπο Θεοπέμπτου δοκιμάζουν για πρώτη φορά να απομακρυνθούν από τα του Κυπριακού και να επικεντρωθούν στα της Οικολογίας με αποτέλεσμα να συνθέτουν ένα ψηφοδέλτιο όπου το Κυπριακό αποτελεί «ανώμαλο ρήμα» και να δοκιμάζουν την τύχη τους με μια εντελώς νέα «πατέντα», της οποία η επιτυχία είναι πλήρως αβέβαιη.  

6/ Από την άλλη δημιουργήθηκαν αρκετοί νέοι σχηματισμοί, οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι την πανδημία, τον φόβο, την ανησυχία, την αβεβαιότητα, την οικονομική ύφεση, την στενότητα στην οποία βρίσκονται οι πολίτες, διεκδικούν την ψήφο τους τάζοντάς τους «αλλαγή», «κάθαρση», «διαφάνεια» και καλύτερες μέρες. 

7/ Πανδημία. Την ίδια ώρα οι πολίτες ζουν πρωτόγνωρες καταστάσεις, όπως και όλος ο πλανήτης, λόγω της πανδημίας. Για ένα χρόνο βρίσκονται σε κατάσταση lockdown, σε κατάσταση περιορισμών και σε κατάσταση πανικού. Σε αυτές τις πρωτόγνωρες καταστάσεις είναι αδύνατο να προβλεφθεί η φυσιολογική αντίδραση των ψηφοφόρων, είναι αδύνατο να ψυχολογηθούν τα «θέλω» των πολιτών, είναι αδύνατο να σκιαγραφηθούν οι κινήσεις των εκλογέων. 

Πρόκειται δηλαδή για 7 συγκυρίες -όλες fail- που όλες όμως συναντώνται και κρίνονται την 30η Μαΐου 2021…  

Γι’ αυτούς τους λόγους λοιπόν, αυτές οι εκλογές έχουν ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον, το οποίο μάλλον για πρώτη φορά συναντούμε εδώ και 61 χρόνια, από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας… 

 

Home