ΓεΣΥ: Από την επανάσταση στο πάρτι;

ΓεΣΥ: Από την επανάσταση στο πάρτι;

Αν το ΓεΣΥ-2019 καταλήξει σε ΧΑΚ-1999, Eurocypria-2011, ΚΑ-2015 και Συνεργατισμός-2018, κάποιοι θα πρέπει να μεταναστεύσουν

Γράφει ο Γιώργος Αγαπίου

Κανένας δεν περίμενε ότι η εφαρμογή του νέου συστήματος θα θεράπευε «πάσα νόσον και πάσαν μαλακία εν τω λαώ» μέσα σε επτά μήνες. Θαύματα (στην Κύπρο) δεν γίνονται. Ούτε κανένας περίμενε ότι θα επιλύονταν οι σοβαρές παθογένειες των δημοσίων νοσηλευτηρίων σε μια νύχτα, ιδιαίτερα όταν μιλούμε απλώς για την «πρώτη φάση» ενός νέου συστήματος που κάποιοι το βάφτισαν «επανάσταση». Ο κοσμάκης τα ήξερε αυτά, αλλά αγκάλιασε και ουσιαστικά επέβαλε την εφαρμογή του ΓεΣΥ κόντρα στο bullying του ΠΙΣ, την υπόσκαψη του «Ιούδα» και των μεγάλων συμφερόντων, φανερά και αφανέρωτα.

Αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Περασμένα–ξεχασμένα, όχι μέλι-γάλα. Το παραμύθι πλέον δεν έχει δράκους. Μπορεί να έχει πολέμιους εντός των τειχών, αλλά εάν το σύστημα θα αντέξει ή αν θα καταρρεύσει αυτό θα εξαρτηθεί από εκείνους που λαμβάνουν τις αποφάσεις. Φανερά ή αφανέρωτα.

Και για να το ξεκαθαρίσουμε, δεν αναφερόμαστε στον Υπουργό Υγείας που συνεχίζει το έργο του προκατόχου του, ούτε και στη διοίκηση του ΟΑΥ που πασκίζει να εφαρμόσει ένα τόσο πολύπλοκο σύστημα. Αναφερόμαστε σε αυτούς που χειρίζονται το δημόσιο χρήμα ωσάν να είναι στραγάλια. Το λουκέτο στις Κυπριακές Αερογραμμές και το πάττισμα του «υγιούς» Συνεργατισμού μπορούμε να το αντέξουμε, την κατάρρευση του ΓεΣΥ όμως όχι.

Βρισκόμαστε σήμερα στο μέσο της πρώτης φάσης, σε πέντε μήνες ξεκινά η δεύτερη φάση, μα δεν αρκεί να μετρούμε τις «φάσεις» για να λέμε ότι το σύστημα προχωρά. Μέχρι να φτάσουμε στην τελική φάση μπορεί να μην έχουμε δημόσια νοσηλευτήρια, είτε γιατί δεν θα μείνουν γιατροί ούτε για δείγμα, είτε γιατί οι μονάδες θα καταρρεύσουν. Η κρατική χρηματοδότηση έχει ημερομηνία λήξης και όπως είναι σήμερα τα νοσοκομεία είναι πιο πιθανό να ιδιωτικοποιηθούν παρά να εκσυγχρονιστούν. Αν αυτό είναι το σχέδιο, να μας το πουν να το κάνουμε μια ώρα αρχύτερα προτού ξεκινήσουμε την επόμενη «φάση», να γλυτώσουμε και μερικά εκατομμύρια. Διαφορετικά, ας το φτιάξουμε όσο είναι νωρίς γιατί σε ένα χρόνο θα ‘ναι αργότερα απ’ το αργά.

Δεν είναι μόνο αυτό. Το χειρότερο είναι ότι τους πρώτους μήνες παρουσιάστηκαν συμπτώματα «ΧΑΚ-1999». Όσο υπάρχουν λεφτά, το πάρτι θα συνεχίζεται. Γιατροί (λίγοι πλην προκλητικοί) που ανεμίζουν τσεκούθκια, ιατρικά κέντρα που κλείνουν ραντεβού-ΓεΣΥ σε έξι μήνες και «κανονικό» ραντεβού σε μια εβδομάδα, Σαββατοκυριάκα χωρίς γιατρούς, υπεραναλύσεις και σπατάλες. Τα στελέχη του ΟΑΥ έχουν τραβήξει αυτιά, προειδοποιούν με κυρώσεις και τρέχουν να προλάβουν το κακό προτού εξελιχθεί σε γάγγραινα, αλλά το πρόβλημα ενδεχομένως να είναι αλλού. Ειδικοί δεν είμαστε, με το γυμνό μάτι όμως βλέπουμε είναι ότι η ποιότητα των ιατρικών πράξεων τείνει να υποβαθμιστεί μπροστά στην ποσότητα.

Γραφεία γιατρών σε περιβάλλον-ΓεΣΥ θυμίζουν… Πρώτες Βοήθειες του Νοσοκομείου Λευκωσίας με τον κόσμο να περιμένει στις ουρές. Όσο ευσυνείδητοι και καλοί να είναι οι συνεχιστές του Ιπποκράτη, η μέρα 24 ώρες έχει. Μήπως το όριο των ασθενών ανά γιατρό είναι ψηλό; Μήπως η Υγεία δεν λειτουργεί όπως τα σούπερ-μάρκετ και κανείς δεν μπορεί να ξέρει εκ των προτέρων πόσο χρόνο θα χρειαστεί ένας γιατρός με τον ασθενή του; Η γραφειοκρατία και οι κανόνες πρέπει να λειτουργούν προς όφελος του συστήματος και όχι να το αγκυλώνουν. Αυτό που σήμερα παρατηρείται στα ιατρεία, αύριο θα το ζήσουμε σε μεγαλύτερη ένταση στις ιδιωτικές κλινικές. Το ξαναγράφουμε για να το ακούσουν οι ειδικοί, ιδιαίτερα οι αρχιτέκτονες του νέου συστήματος: η ποιότητα μιας ιατρικής εξέτασης δεν μπορεί να υποβαθμίζεται μπροστά στην ποσότητα. Έτερον – εκάτερον.

Νοσηρή είναι και η νοοτροπία προνομιούχων που θέλουν να είναι ασφαλισμένοι στον ΟΑΥ και να έχουν πουπανωπροίτζιν ιδιωτική ασφάλιση (που θα την πληρώνει βέβαια ο φορολογούμενος πολίτης). Αν το δημόσιο συμφέρον επιβάλλει όπως το σύστημα αλλάξει από μονοασφαλιστικό σε πολυασφαλιστικό, να το εξετάσουμε για όλους και όχι για μικρή μερίδα συντεχνιακών. Τα υπόλοιπα είναι κουραφέξαλα και σε μια κανονική χώρα δεν θα συζητούσαμε καν τέτοια θέματα.

Όταν πρόκειται για το δημόσιο όφελος, ταμπού δεν υπάρχουν. Αν είναι λάθος η μονοασφαλιστική «κρατική» δομή του ΓεΣΥ να διορθωθεί το συντομότερο, όχι γιατί θέλουμε να σώσουμε τις ασφαλιστικές (δόξα τω Θεώ η βιομηχανία αυτή είναι ισχυρή και δεν χρειάζεται κρατικές ενισχύσεις), αλλά για να σώσουμε ένα καθολικό και αλληλέγγυο σύστημα παροχής υγείας.

Τα γράφουμε αυτά τώρα που είναι ακόμα νωρίς γιατί οι καλές εξηγήσεις κάνουν και τους καλούς… λογαριασμούς. Αν το ΓεΣΥ-2019 καταλήξει σε ΧΑΚ-1999, Eurocypria-2011, ΚΑ-2015, Συνεργατισμός-2018, κάποιοι θα πρέπει να μεταναστεύσουν. Και αυτοί δεν θα είναι οι πολίτες αυτού του πολύπαθου τόπου, αλλά οι «σωτήρες» του.

Υστερόγραφο: Γραπτά υπάρχουν. Έχω αρθρογραφήσει υπέρ της φιλοσοφίας και της εφαρμογής του ΓεΣΥ, τα στραβά μάτια όμως δεν θα τα κάνουμε. Όπως δεν τα κάναμε για τον ΠΙΣ και τους εκπρόσωπους του που μας… απειλούσαν «τι θα γίνει όταν ένας ασθενής ζητήσει μονόκλινο δωμάτιο με τρεις νοσοκόμες;» ή «τι γίνεται αν έρθει την Πρωτοχρονιά ο ασθενής η ώρα τρεις το πρωί;» Το πραγματικό ερώτημα είναι τι θα γίνει όταν χρεοκοπήσουν τα κρατικά νοσοκομεία; 

Υστερόγραφο (2): Είναι πολλά τα λεφτά, αλλά η Υγεία αξίζει περισσότερα από τα λεφτά όλου του κόσμου.

Σημείωση: Αν αποτύχει και η όγδοη (!) προσπάθεια για εισαγωγή και επεξεργασία φυσικού αερίου και συνεχίσουμε να πληρώνουμε τους λογαριασμούς-μαμούθ της ΑΗΚ και τα €85 εκατομμύρια πρόστιμο για τους ρύπους, κάποιοι θα πρέπει να πάνε σπίτι τους. Το λιγότερο να πάνε σπίτι τους. Το λιγότερο…

Σημείωση (2): Για σχόλια, ενστάσεις, παρατηρήσεις στο agapiou[email protected]gmail.com

Απορία: Επειδή ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παίζει πελλόν, επαναλαμβάνουμε το ερώτημα που έθεσαν συνάδελφοι: Με ποια πτήση πήγε πέρσι διακοπές στις Σεϋχέλλες και ποιος πλήρωσε το τζετ;

Καλή Κυριακή & Αγία Υπομονή

Home