Η ώρα της αλήθειας

Η ώρα της αλήθειας

Είναι αυτοκτονικό να συνεχίζουμε να κοινωνούμε το δόγμα της ηττοπάθειας και της καλοβολεμένης συντήρησης
ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΑΠΙΟΥ

Πλησιάζει η στιγμή που θα κριθούν πολλά. Η στιγμή που θα καθορίσει την πορεία των πραγμάτων για τα επόμενα πολλά χρόνια. Η πυκνότητα γεγονότων και χρόνου δείχνουν ότι βρισκόμαστε κοντά στο μεταίχμιο μιας κατάστασης που κυοφορείται πολύ πριν. 

Η τουρκική στρατηγική είναι σε πλήρη ανάπτυξη: 

•    Σε Αιγαίο, Καστελόριζο και οσονούπω στο Κρητικό Πέλαγος με πολεμικά και ερευνητικά πλοία 

•    Στον Έβρο, με την εργαλειοποίηση του προσφυγικού και μεταναστευτικού ζητήματος  

•    Στην ΑΟΖ της Κύπρου για παράνομες έρευνες με «Μπαρμπαρός» και «Γιαβούζ» 

•    Στο λιβυκό εμφύλιο, με στρατιωτικά και πολιτικά μέσα 

•    Στη Συρία, με την τρίτη εισβολή μέσα σε τρία χρόνια

•    Στη Θράκη, ανακινώντας συνεχώς θέμα «μειονότητας» 

•    Στα Βαλκάνια, στη Βόρειο Αφρική, στην Εγγύς Ανατολή μέχρι την Κίνα (Ουιγούροι), ως αυτόκλητοι προστάτες των μουσουλμανικών ή τουρκόφωνων μειονοτήτων 

•    Στην Αμμόχωστο, όπου σχεδιάζει σταδιακό άνοιγμα της πόλης και δημιουργία ενός οικονομικού θέρετρου, ενόσω συνεχίζει την κατοχή για σχεδόν μισό αιώνα 

Η τουρκική πολιτική, που ακροβατεί μεταξύ Μόσχας – Ουάσιγκτον, επιδιώκει την εδαφική και πολιτική της υπερ-επέκταση, την οποία προβάλλει ως αναβίωση του νέο-οθωμανισμού. Εδώ και πολλές δεκαετίες αναζητούσε τον ρόλο της περιφερειακής ηγεμονίας και επί Ερντογάν επιχειρεί να το πράξει είτε με φανφάρες και κιτς εκδηλώσεις, είτε με στρατιωτική ισχύ και εκβιασμούς, όπως συμβαίνει στα καθ’ ημάς. 

Απέναντι σε αυτό το πολλαπλό επιθετικό παιχνίδι του ερντογανικού καθεστώτος και στην πιο ασταθή περίοδο της ανθρωπότητας μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, Κύπρος και Ελλάδα παραμένουν σε στάση άμυνας και ενίοτε, αντίδρασης. Στο Καστελόριζο, στα Στροβίλια, στον «Ερατοσθένη», στον Έβρο. Αντιδρούμε σε κάθε επιμέρους κίνηση της Τουρκίας, επιδιώκοντας να αποτρέψουμε τη δημιουργία τετελεσμένων, κατά κανόνα χωρίς συμμάχους. 

Πανηγυρίζουμε για τις μικρές «νίκες», ανούσιες πολλές φορές και, συνεχίζουμε τον μαραθώνιο.

Υπάρχουν, βέβαια, ακόμα κάποιοι που ελπίζουν στον εξευρωπαϊσμό αυτής της Τουρκίας και πείθονται εύκολα από την τουρκική προπαγάνδα για «διάλογο» και «διαπραγμάτευση». Είναι οι ίδιοι που προτείνουν συνεκμετάλλευση του φυσικού μας αερίου, εξυπηρέτηση των «στρατηγικών συμφερόντων της Τουρκίας» και «έντιμους συμβιβασμούς». Είναι οι ίδιοι που πριν μερικά χρόνια, επένδυαν στον Ερντογάν ή έστω στον Τσαβούσογλου, τρώγοντας εκμέκ καταΐφι στις όχθες του Βοσπόρου. 

Τώρα όμως, όπως και πριν, η Τουρκία συνεχίζει να προελαύνει, να αμφισβητεί εν όπλοις και να επιδιώκει να κατοχυρώσει τις απαιτήσεις της. Αμφισβητώντας τις διεθνείς νόρμες, εκμεταλλευόμενη τις γεωπολιτικές ισορροπίες και παζαρεύοντας ξένα προικιά. Έχουν αλλάξει πολλά από την εισβολή του 1974. Ο κόσμος ολόκληρος είναι διαφορετικός, αλλά η τουρκική πολιτική παραμένει σε κάθε της έκφανση η ίδια και απαράλλακτη: βουλιμική, αιμοσταγής και αδίστακτη.

Απέναντι σε αυτήν την Τουρκία, δεν έχουμε πολλές επιλογές. 

Είτε θα αγωνιστούμε, είτε θα εξαφανιστούμε. 

Χωρίς φρόνημα, χωρίς άμυνα και χωρίς πίστη, θα συμβεί το δεύτερο. 

Τουλάχιστον, ας πολεμήσουμε για την Αξιοπρέπειά μας. Το βέλτιστο αγαθό μετά την Ελευθερία. 

Είναι αυτοκτονικό να συνεχίζουμε να κοινωνούμε το δόγμα της ηττοπάθειας και της καλοβολεμένης συντήρησης. Ζώπυρο χρειαζόμαστε! Στα στήθια, αλλά (κυρίως) στο νου. 

Υστερόγραφο (1): Δεν υπάρχει νουνεχής άνθρωπος που να θέλει τον πόλεμο και την καταστροφή, ιδιαίτερα σε ένα χώρο που έχει θρηνήσει πολλές φορές. Για να υπάρξει όμως διάλογος (χωρίς εισαγωγικά και ουρές), αυτός πρέπει να γίνεται εντός του πλαισίου του Διεθνούς Δικαίου, των διεθνών συμφωνιών και κανόνων. Δεν μπορεί να υπάρξει «διάλογος» υπό την απειλή των όπλων. 

Υστερόγραφο (2): Η Ευρώπη, αργά ή γρήγορα (ελπίζω το δεύτερο), θα υποχρεωθεί να σταθεί απέναντι στο ερντογανικό όραμα. Δεν έχει άλλη επιλογή. Για την ώρα, τα γερμανικά και άλλα συμφέροντα δεν το επιτρέπουν. Οι καιροί όμως αλλάζουν και το απρόβλεπτο γίνεται προβλεπτό.  

Το άσχετο: Καλή Ανάσταση 

Καλή Κυριακή και Αγία Υπομονή  

Home