Μα ο Αναστασιάδης και ο Αβέρωφ θέλουν μαθήματα από ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ;

Μα ο Αναστασιάδης και ο Αβέρωφ θέλουν μαθήματα από ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ;

Αντί να καταλάβουν ότι αυτοί κυβερνούν, αντί να θυμούνται ότι το ένα τρίτο των πολιτών τους ψήφισαν στις προηγούμενες βουλευτικές και ότι το 56% των πολιτών εξέλεξαν τον Νίκο Αναστασιάδη το 2018, αντί να βγαίνουν μπροστά και να προωθούν, να προμοτάρουν, να στηρίζουν, να υποστηρίζουν, να επιχειρηματολογούν για τις πολιτικές τους θέσεις και τις πολιτικές τους πράξεις, εμφανίζονται με απολογητικό, κλαψιάρικο, φοβισμένο και κουμπωμένο πολιτικό λόγο ωσάν για τα όσα τους κατηγορεί η αντιπολίτευση να ισχύουν. Εκτός και αν ισχύουν.

ΓΡΑΦΕΙ Ο                                                                                                                                    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ                                                                                                Twitter: @tsangarisp

Παρακολουθούμε εδώ και μήνες ένα ρεσιτάλ ανακοινώσεων και υποδείξεων από πλευράς Αντιπολίτευσης, κυρίως από ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ, προς την Κυβέρνηση και τον ΔΗΣΥ για τα όσα συμβαίνουν ή για τα όσα δεν συμβαίνουν στο πολιτικό σκηνικό. 

Είτε αυτά αφορούν το Κυπριακό είτε την Οικονομία είτε την Πανδημία, είτε την Διαφθορά είτε ακόμη και τις ίδιες τις Μεταρρυθμίσεις. Επί παντός επιστητού. 

Η εντύπωση που προκαλείται για αυτή η Κυβέρνηση, του Νίκου Αναστασιάδη και του ΔΗΣΥ, του Αβέρωφ Νεοφύτου, είναι πως, στο Κυπριακό τα έκανε μπίλιες και θα φέρει την διχοτόμηση, στην Οικονομία εξαθλίωσε τους ανθρώπους και τις επιχειρήσεις, στην Πανδημία τα έκανε μαντάρα και κόλλησε όλος ο κόσμος Κορωνοϊό και στις Μεταρρυθμίσεις πως τίποτα δεν έκανε και τίποτα δεν άλλαξε. 

Ευρύτερα είναι ωσάν αυτή η Κυβέρνηση και ο ΔΗΣΥ να είναι στον αναπνευστήρα και απλώς περιμένουμε το 2023 για να φύγουν… 

Και έχει δίκαιο η κοινή γνώμη να νομίζει έτσι. Να θεωρεί πως όντως έτσι είναι. 

Γιατί; Πριν όμως καταγραφεί ο λόγος, να σημειωθεί πως εδώ δεν εξετάζεται αν έχει δίκαιο ή άδικο η Αντιπολίτευση ή αν έχει δίκαιο ή άδικο η Κυβέρνηση. Εδώ εξετάζεται ένα άλλο θέμα, ως προς την «άσκηση πολιτικής». Άλλωστε το ποιος έχει δίκαιο ή άδικο στην Πολιτική δεν είναι άσπρο μαύρο. Είναι θέμα θέσεων, τοποθετήσεων, επιχειρημάτων, πολιτικού λόγου και πολιτικής δεινότητας. Και εξηγώ τι εννοώ. Αν για παράδειγμα στην πολιτική είχαμε το άσπρο – μαύρο, τότε πχ στο θέμα της διαφθοράς το ΑΚΕΛ θα έπρεπε να μην μιλούσε και θα έπρεπε να ήταν στα τάρταρα επειδή τους έπιασαν «με την γίδα στην πλάτη»… Και όχι μια φορά αλλά επανειλημμένως. Όμως δεν είναι έτσι, και ορθώς δεν είναι έτσι. 

Πίσω στο θέμα μας λοιπόν. Γιατί η κοινή γνώμη έχει δίκαιο να νομίζει έτσι ή να θεωρεί πως όντως έτσι είναι, ότι δηλαδή αυτή η Κυβέρνηση και ο ΔΗΣΥ είναι στον αναπνευστήρα και απλώς περιμένουμε το 2023 για να φύγουν; 

Διότι η Κυβέρνηση και ο ΔΗΣΥ δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους, ως προς τον πολιτικό τους λόγο. 

Αντί να καταλάβουν ότι αυτοί κυβερνούν, αντί να θυμούνται ότι το ένα τρίτο των πολιτών τους ψήφισαν στις προηγούμενες βουλευτικές και ότι το 56% των πολιτών εξέλεξαν τον Νίκο Αναστασιάδη το 2018, αντί να βγαίνουν μπροστά και να προωθούν, να προμοτάρουν, να στηρίζουν, να υποστηρίζουν, να επιχειρηματολογούν για τις πολιτικές τους θέσεις και τις πολιτικές τους πράξεις, εμφανίζονται με απολογητικό, κλαψιάρικο, φοβισμένο και κουμπωμένο πολιτικό λόγο ωσάν για τα όσα τους κατηγορεί η αντιπολίτευση να ισχύουν. Εκτός και αν ισχύουν…

Αντί να εμφανίζονται δυναμικοί, αποφασιστικοί και βέβαιοι για τις πολιτικές τους θέσεις και πράξεις, εμφανίζονται αδύναμοι, αναποφάσιστοι και αβέβαιοι. 

Το θετικό είναι ότι τις τελευταίες μέρες εμφανίζονται Κυβέρνηση και ΔΗΣΥ να έχουν αλλάξει και να έχουν εξέλθει από την παθητική στάση στην οποία βρίσκονταν τα τελευταία δυο χρόνια… 

Το πώς θα συνεχιστεί αυτή η πολιτική κατάσταση στην Κύπρο που μοιάζει με παρωδία αντί με άσκηση πολιτικής, θα δείξει. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα συνεχιστεί αυτή η ασπόνδυλη, άοσμη και άχαρη άσκηση πολιτικής… 

Home