Μπορεί το ΑΚΕΛ να μείνει πάλι δεύτερο;

Μπορεί το ΑΚΕΛ να μείνει πάλι δεύτερο;

το ΑΚΕΛ θα βαθμολογηθεί την 30η Μαΐου κατά πόσο πρέπει να είναι πρώτο ή δεύτερο κόμμα και η βαθμολόγηση βασίζεται στο πόσο καλά πολιτεύεται, αν πείθει και πόση εμπιστοσύνη μπορεί να έχει… 

ΓΡΑΦΕΙ Ο                                                                                                                                    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ                                                                                                Twitter: @tsangarisp

Οι Πολιτικοί Αρχηγοί της Κύπρου, και ιδιαίτερα των τεσσάρων μεγάλων κομμάτων, θα πρέπει να οργανώσουν ένα, δυο ταξίδια «πολιτικής εκπαίδευσης» και να επισκεφτούν την Bundestag στο Βερολίνο ή το House of Commons στο Λονδίνο, να παρακολουθήσουν κάμποσες συνεδρίες της Ολομέλειάς τους ώστε να αντιληφθούν πώς τα κόμματα ασκούν πολιτική, πώς τα κόμματα επικροτούν κυβερνητικές πολιτικές και πώς τα κόμματα αποδοκιμάζουν κυβερνητικές πολιτικές. 

Στην Κύπρο ζούμε μια πολιτική…flat. Λίγο ανιαρή, λίγο βαρετή, λίγο ανούσια. Βασικά ασκείται μια ασπόνδυλη πολιτική. Λείπει ο «βαρύς» πολιτικός λόγος, ο οποίος να συνοδεύεται και με την αντίστοιχη πολιτική πράξη. 

Η Αξιωματική Αντιπολίτευση φαίνεται να μην επιτελεί τον ρόλο της σωστά. Εμφανίζεται αδύναμη και ανέτοιμη να επιχειρηματολογήσει αλλά και να δημιουργήσει κόστος στην Κυβέρνηση. Περιορίζεται στην δημιουργία «λαϊκίστικης σκόνης» στα social media, σκόνη η οποία ούτε ουσία έχει, ούτε βάθος, ούτε και μπορεί να δημιουργήσει πραγματικό πολιτικό κέρδος για την ίδια την αντιπολίτευση και την ίδια ώρα πολιτικό κόστος στην Κυβέρνηση και στο κυβερνών κόμμα. 

Αν για παράδειγμα τα αποτελέσματα των Βουλευτικών εκλογών θα είναι αυτά των μετρήσεων, τότε «ζήτω που καήκαμε». 

Δηλαδή, να έχουμε μια κυβέρνηση εδώ και 8 έτη, να δημιουργείται η εικόνα ότι αυτή η Κυβέρνηση «βγάζει και δεν βγάζει» την 10ετία, αλλά την ίδια ώρα οι πολίτες αντί να πιστώνουν την αξιωματική αντιπολίτευση, την προσπερνάνε και αναζητούν άλλες επιλογές. Αντί να ψηφίζουν την αξιωματική αντιπολίτευση είτε δεν ψηφίζουν καν είτε ψηφίζουν άλλα ντ’ άλλων. 

Το ΑΚΕΛ ουδέποτε στην ιστορία του ήταν ένα κόμμα που «επαναπαυόταν» ή «συμβιβαζόταν» στην δεύτερη θέση αλλά την ίδια ώρα καταγράφει στο ιστορικό του και μια 20ετία σερί από «δευτερεία» (και ένα τριτείο). 

Από το 1960 έως σήμερα είχαμε 11 βουλευτικές αναμετρήσεις και οι εκλογές της 30ης Μαΐου 2021 θα είναι η 12η βουλευτική αναμέτρηση. Αν εξαιρέσουμε τις εκλογές του 1976 όπου το ΑΚΕΛ διεκδίκησε τις εκλογές σε συνδυασμό με ΔΗΠΑ (ΔΗΚΟ) και ΕΔΕΚ και πήραν όλες τις έδρες αφήνοντας εκτός Βουλής τον ΔΗΣΥ (ίσχυε το πλειοψηφικό σύστημα εκλογής – winner takes all – όποιο κόμμα ή συνδυασμός ήταν πρώτο στην κάθε επαρχία, έπαιρνε όλες τις έδρες), από τις υπόλοιπες 10 αναμετρήσεις το ΑΚΕΛ είχε 4 πρωτιές (1970, 1981, 2001, 2006), σε άλλες 5 ήταν δεύτερο (1960, 1991, 1996, 2011 και 2016) ενώ το 1985 βρέθηκε στην τρίτη θέση. 

Τα συν και τα πλην δεν ευνοούν το κόμμα της Αριστεράς αφού στα 61 χρόνια (1960 έως 2021) ήταν πρώτο κόμμα μόνο τα 20 χρόνια και αν του πιστωθεί και η πενταετία του 1976-81 τότε η εξίσωση μας φανερώνει πως 25 χρόνια ήταν πρώτο και 36 χρόνια βαθμολογήθηκε από τους πολίτες ως δεύτερο κόμμα. 

Αν η σύγκριση γίνει μεταξύ των δυο μεγάλων και συνεπώς των δυο βασικών αντιπάλων, ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ, η εξίσωση μας δείχνει πως και τα δυο κόμματα μέχρι τώρα είναι από 25 χρόνια πρώτα. (Ο ΔΗΣΥ στα 45 χρόνια παρουσίας του -από την ίδρυσή του το 1976- τα 25 χρόνια ήταν πρώτο κόμμα και τα 20 χρόνια δεύτερο κόμμα).  

Η ιστορική / αριθμητική αναδρομή φανερώνει πώς οι πολίτες έκριναν το ΑΚΕΛ και όπως είδαμε στα 61 χρόνια που συμμετέχει το κόμμα της Αριστεράς σε βουλευτικές εκλογές, στα 25 χρόνια θεώρησαν πως έπρεπε να ήταν Πρώτο Κόμμα. 

Και το ΑΚΕΛ θα βαθμολογηθεί και σε αυτές τις Βουλευτικές Εκλογές κατά πόσο πρέπει να είναι πρώτο ή δεύτερο κόμμα και η βαθμολόγηση βασίζεται σε δυο κυρίως άξονες: Πρώτα και κύρια στο πόσο καλά ασκούσε/ασκεί τον αντιπολιτευτικό του ρόλο τα τελευταία 5 χρόνια, πόσο καλά δηλαδή πολιτεύεται και ασκεί πολιτική, από το 2016 έως και σήμερα. Δεύτερο, πόσο καλά αντιπροσωπεύει τους πολίτες στο Κοινοβούλιο, ποιος ήταν ο ρόλος του και η συμβολή του στις διάφορες Νομοθεσίες. Και πόσο μπορεί να πείσει και πόσο μπορούν οι πολίτες να το εμπιστευθούν. Η «σούμα» στο τέλος της ημέρας είναι αν οι πολίτες θέλουν να του δώσουν περισσότερη ή λιγότερη δύναμη στη Βουλή. 

Το τι υποστηρίζει ο καθένας είναι παντελώς άσχετο. Διότι στην τελική αυτός που θα βαθμολογήσει το ΑΚΕΛ στα καθήκοντά του είναι το σύνολο των ψηφοφόρων και όχι ο καθένας ξεχωριστά. 

Αυτό που θα πρέπει να προβληματίσει το ΑΚΕΛ είναι πως σε αυτές τις εκλογές δεν έχει καμία δικαιολογία για να είναι δεύτερο. Αν το 2011 ήρθε δεύτερο επειδή -ας πούμε- διένυε τρία χρόνια στην εξουσία και δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες των πολιτών, αν το 2016 ήρθε δεύτερο, ας πούμε, εξαιτίας της διακυβέρνησης Χριστόφια, ε, το 2021 δεν έχει κάποια δικαιολογία για να έρθει δεύτερο. 

Τουναντίον όλες οι συνθήκες, όλα τα γεγονότα, όλη η ατμόσφαιρα δεν του δίνουν το άλλοθι για το δευτερείο αλλά του δίνουν τα εχέγγυα για το πρωτείο… 

Home