Να δεις που κάποτε θα μας πούνε και… φασίστες

Να δεις που κάποτε θα μας πούνε και… φασίστες

Ξηγημένες κουβέντες προς χρήσιμους ηλίθιους και ηλίθια φερέφωνα

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΑΠΙΟΥ

Πώς το λέει ο Μηλιώκας; Ε, κάπως έτσι. Αν δεν ήταν βολεμένοι κομματικοί έμμισθοι, θα ήταν ταμπελλογράφοι. Χρήσιμοι ηλίθιοι οι μεν, τίμιοι επαγγελματίες οι δε. Μεταξύ μας, ειλικρίνεια. Όσο για τους άλλους, που παριστάνουν τα ηλίθια φερέφωνα του τουρκικού εθνικισμού, ούτε το σάλιο μας δεν τους δανείζουμε. Ξηγημένες κουβέντες.

Αν είχαμε και μια κυβέρνηση που θα έκανε τα στοιχειώδη, δεν θα μέναμε στο κουβεντολόι. Θα ‘χαμε να μιλούμε για το αποτέλεσμα. Δεν (το) έχουμε.

Έναν Υπουργό είχαμε που προσπαθούσε να συμμαζέψει το χάος, αλλά τον ξήλωσε ο Αναστασιάδης για να κλείσει τρύπες αλλού. Τον πήρε απ’ το Εσωτερικών και τον πήγε στο Οικονομικών. Χειρότερος απ’ τον Χάρη δύσκολα θα βγει ο Πετρίδης. Δεν έμειναν και πολλές τράπεζες να κλείσει. Καλύτερος, όμως, απ’ τον Πετρίδη, δύσκολα θα αποδειχθεί ο Νουρής, που μέχρι στιγμής προσπαθεί να καταλάβει «πού-ήταν-και-πού-βρέθηκε». Τρεις μήνες μετά, κάνει διαπιστώσεις. Τόσοι έρχονται δια θαλάσσης, τόσοι από τη γραμμή κατάπαυσης του πυρός, τόσοι πάνε στα κολλέγια, τόσοι επί τόσα μας κάνουν τόοοοοοσα! Ευχαριστούμε, δεν θα πάρουμε.

Δεν χρειαζόμαστε άλλη μια μαθηματική καταγραφή του μεταναστευτικού (και όχι πλέον προσφυγικού) προβλήματος. Χρειαζόμαστε μέτρα. Όσα (δεν) πρόλαβε να κάνει ο Πετρίδης, δεν είναι αρκετά. Είδαμε και τους ελέγχους που κάνει η Δημοκρατία στα οδοφράγματα με τον κορωνοϊό. Ούτε ενημερωτικά φυλλάδια δεν έχουν να μοιράσουν, ελέγχους θα κάνουν;

Δεν είναι όμως τυχαίο που οι δύο κρατικές οντότητες του Ελληνισμού τελούν υπό πολιορκία λαθρομεταναστών. Ούτε οι Βρυξέλλες, ούτε το Βερολίνο, ούτε και η Βιέννη είναι πεδία ελεύθερης διάβασης στις μαζικές ροές πένητων από Σομαλία και Αφγανιστάν που διοχετεύονται από Τουρκία. Το καθεστώς Ερντογάν, εκμεταλλευόμενο στο έπακρον τον συριακό πόλεμο, εργαλειοποίησε τη μεταναστευτική κρίση, αποκομίζοντας υπερμεγέθη οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά οφέλη. Και όταν στριμώχνεται, όπως καλή ώρα στο Ιντλίμπ, μας απειλεί. Όπως έλεγε και ο υπεύθυνος επικοινωνίας του Ερντογάν, ο Φαχρετίν Αλτούν, εάν συνεχιστούν οι συγκρούσεις στη Συρία, τότε «θα αρχίσει μια νέα και μεγαλύτερη εισροή προσφύγων, που τελικά θα φτάσει σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες». Χρειαζόμαστε και… χότζα να μας πει σε ποιες «πρωτεύουσες» θα καταλήξουν;

Απέναντι στα οργανωμένα δρομολόγια των δουλεμπόρων και στο στρατηγικό σχέδιο του Ερντογάν, η Κυπριακή Δημοκρατία παρα-είναι ξέφραγο αμπέλι. Κι αν η κυρά Ευρώπη (κάνει πως) δεν καταλαβαίνει ότι εδώ πέρα τείνουμε να μετατραπούμε σε αποικία των ανέστιων του κόσμου και πετσοκόβει τη βοήθεια, αυτός δεν είναι λόγος για να μείνουμε με τα χέρια σταυρωμένα, μέχρι να ξυπνήσουμε μια μέρα σε κατάσταση Χίου-Λέσβου-Μυτιλήνης.

Με το 3,6% του πληθυσμού να αποτελείται σήμερα από αιτητές ασύλου, με τη συντριπτική πλειοψηφία των παράτυπων μεταναστών να έρχεται από όλα τα σημεία της Πράσινης Γραμμής και την Τουρκία να μην εφαρμόζει την πολιτική της επανοπροώθησης, το πρώτο πράγμα που θα έκανε ένα κανονικό κράτος ήταν να θωρακιστεί. Να γίνει απόρθητη διάβαση.

Ο καθένας είναι ελεύθερος να πιστεύει ό,τι θέλει, αλλά όταν μιλούμε για μια μορφή νέο-εποικισμού σε μια ημικατεχόμενη πατρίδα, τον λόγο τον έχει το Κράτος. Απόλυτη βοήθεια στους πρόσφυγες που φεύγουν από τις πατρίδες τους. Μηδενική ανοχή στους πένητες του κόσμου που αποτελούν εν δυνάμει απειλή για την κοινωνική συνοχή και τη δημογραφική ταυτότητα. Δεν έχουμε και πολλές επιλογές για «ανοιχτά σύνορα».

Εφαρμόζοντας πάντα κατά γράμμα τη Σύμβαση της Γενεύης για τους (πραγματικούς) πρόσφυγες, δίνοντας προστασία στους (πραγματικούς) κατατρεγμένους και προσφέροντας (πραγματική) φιλοξενία όπως μας δίδαξαν οι πρόγονοί μας προτού καρναβαλιστούμε σε νέο-κύπριους. Όταν ο Ξένιος Δίας, η Αθηνά η Ξενία και οι Διόσκουροι Κάστωρ και Πολυδεύκης προστάτευαν τους εξόριστους και τους επισκέπτες, δεν υπήρχαν ούτε επαγγελματίες ανθρωποδικαιωματάκηδες, ούτε «προοδευτικοί» για να (μας) κάνουν μαθήματα ηθικού χρέους. Ξέρουμε πολύ καλά και από πού ερχόμαστε και πού θέλουμε να πάμε. Όπως ξέρουμε και τι συμβαίνει στη γειτονιά μας.

Γι’ αυτό, καλή η κουβέντα για τον πολύ-πολιτισμό και την διαφορετικότητα, αλλά όταν αυτά εργαλειοποιούνται από μία γείτονα με το όνομα Τουρκία, τότε οι «προοδευτικές» θεωρίες πάνε περίπατο. Ξηγημένες κουβέντες, γιατί στο τέλος θα μας πούνε και… φασίστες!

Υστερόγραφο: Περισσότερο τρόμαξε ο Τσαβούσογλου όταν του τραγούδησαν το “Happy Birthday” οι Ευρωπαίοι πρέσβεις, παρά όταν άκουσε τις «ευρω-κυρώσεις» που πέτυχε η Κύπρος κατά δύο μεσαίων στελεχών της ΤΡΑΟ. Αλλού τα κακαρίσματα κι αλλού γεννούν οι κότες.

Τάδε έφη: «Τω τον χρόνον καλώς διοικούντι οι των χρόνων καλώς μετρούντες» (φράση χαραγμένη στο ρολόι του Ιωάννη Καποδίστρια).

Το άσχετο: ΜΟΕ απ’ την ανάποδη

Καλή Κυριακή και Αγία Υπομονή

Home