Κατεβάστε τώρα το application της Offsitenews για Android & για iOS
Group google play
Group app store
mobile app

Νίκος, Γιώργος, Ηλίας, Κώστας… Όλοι θέλουν να γίνουν Πρόεδροι…

Παναγιώτης Τσαγγάρης -
13.12.2021 - 06:27

Νίκος, Γιώργος, Ηλίας, Κώστας… Όλοι θέλουν να γίνουν Πρόεδροι…

Η ουσία είναι πως η αποδυνάμωση των κομμάτων και ο μεγάλος βαθμός ανυποληψίας που αντιμετωπίζουν δημιουργούν ένα πιο «ατίθασο» και πιο «άνετο» περιβάλλον για όποιο/α θέλει να βγει μπροστά, εκτός κομμάτων μιας και η τάση («εικονική» μέχρι στιγμής – εξηγώ πιο κάτω) είναι να επευφημείται ως ο «άνθρωπος που πάει εκτός κατεστημένου», «εκτός συστήματος» και είναι «έτοιμος να κατασπαράξει» την κομματική κλίκα» του ΑΚΕΛ, του ΔΗΣΥ, του ΔΗΚΟ κτλ.   

ΓΡΑΦΕΙ Ο                                                                                                                                    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ                                                                                                Twitter: @tsangarisp

Δανείζομαι ως αφορμή μια φράση του Νίκου Κατσουρίδη, ο οποίος τις προάλλες (8/12) ήταν φιλοξενούμενος στην εκπομπή ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ της Digital

Με τον Νίκο Κατσουρίδη συζητήσαμε για Κυπριακό, τα πολιτικά συμπεράσματα των πρόσφατων Βουλευτικών εκλογών καθώς και τις επερχόμενες Προεδρικές εκλογές. 

Μεταξύ άλλων σημείωσε πως οι προεδρικές εκλογές του 2023 θα είναι οι πλέον σύνθετες και περίπλοκες εκλογές που υπήρξαν ποτέ. 

Αυτό το εξήγησε βάσει κάποιων παραμέτρων και τις οποίες παραθέτω σε ελεύθερη γραφή με προσθήκες δικές μου ως προς στοιχεία (ποσοστά, νούμερα κτλ): 

Ένα. Τα αποτελέσματα των Βουλευτικών Εκλογών φανέρωσαν ότι συνασπισμός ενός μεγάλου κόμματος και του ΔΗΚΟ δεν σημαίνει και αυτόματα σίγουρη εκλογή ενός κοινού υποψηφίου. Ουδέποτε αυτό ήταν «βέβαιο» αλλά τώρα, και αριθμητικά, φαίνεται πως είναι πολύ πιο κάτω από το 50%. 

Δύο. Κάθε εκλογική διαδικασία φανερώνει και μεγαλύτερη τάση μερίδας ψηφοφόρων είτε να μην ακολουθούν τις επιλογές του κόμματός τους είτε να μην πηγαίνουν να ψηφίσουν. 

Τρία. Η μεγάλη αποχή (34,28%) μαζί με όσους επέλεξαν να μην εγγραφούν καν στους εκλογικούς καταλόγους, δείχνει πως σχεδόν το 50% των πολιτών είτε αδιαφορούν παντελώς είτε δεν προσέρχονται να ψηφίσουν. Άρα το Σώμα από το οποίο θα πρέπει να εξασφαλιστεί το 50% για την Προεδρία της Δημοκρατίας ολοένα και σμικρύνεται. 

Τέσσερα. Για πρώτη φορά στην ιστορία ένα πολύ υψηλό ποσοστό (14,58%) μένει εκτός Βουλής. Δηλαδή, αυτοί οι ψηφοφόροι, σηκώθηκαν, πήγαν να ψηφίσουν αλλά αυτούς που επέλεξαν έμειναν εκτός Βουλής. Πρόκειται αριθμητικά για 50,000 περίπου ψηφοφόρους. 

Πέντε. Πολλοί υποψήφιοι. Αν για παράδειγμα διαχρονικά στις Προεδρικές εκλογές είχαμε ένα υποψήφιο από ΔΗΣΥ, ένα από ΑΚΕΛ και από 2 έως 3 υποψηφίους από τα υπόλοιπα εν τη Βουλή κόμματα, αυτή τη φορά ενδεχομένως να έχουμε πολύ περισσότερους υποψηφίους τόσο από τα εντός της Βουλής κόμματα όσο και από σχηματισμούς εκτός Βουλής αλλά και από ανεξάρτητους υποψηφίους. 

Ο Νίκος Κατσουρίδης έχει μια ορθολογιστική προσέγγιση πραγμάτων και ενδεχομένως να είναι ορθή η ανάλυση του, ότι δηλαδή οι Προεδρικές του 2023 ίσως να είναι οι πλέον σύνθετες και περίπλοκες εκλογές που έγιναν ποτέ για το ύπατο αξίωμα του τόπου. 

Θα σταθώ όμως στο πρώτο σημείο, το οποίο κατά την άποψή μου είναι και αυτό που «εξέθρεψε» και «άνοιξε» την όρεξη σε πολλούς για την Προεδρία της Δημοκρατίας, θεωρώντας ότι μπορούν να διεκδικήσουν επάξια την θέση του Προέδρου είτε με στήριξη είτε χωρίς την στήριξη ενός πολιτικού κόμματος. 

Τα χαμηλά ποσοστά των κομμάτων και η συνεχής πτώση των παραδοσιακών τεσσάρων κομμάτων είναι ουσιαστικά το στοιχείο, το οποίο έδωσε μια άλλη διάσταση πραγμάτων και «αφήνει» πεδίο σε κάποιους να προχωρήσουν στους πιο πάνω συλλογισμούς. Ότι δηλαδή ως Ανεξάρτητοι Υποψήφιοι μπορούν να διεκδικήσουν επάξια τον θώκο. 

Αυτό ωστόσο, είναι αρκετά απομακρυσμένο, ιδιαίτερα χωρίς στήριξη κάποιου κόμματος. Αυτό που δεν είναι απομακρυσμένο και μαθηματικά σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις συμβαίνει είναι άλλο: Αυτοί οι υποψήφιοι μπορούν να επηρεάσουν το τελικό αποτέλεσμα. Προφανές. Το γιατί το πράττουν δεν είναι θέμα συζήτησης και ούτε της ώρας. Κάποιος μπορεί να το κατέρχεται ως υποψήφιος επειδή πιστεύει ότι πρέπει να δοκιμάσει, κάποιος άλλος για να ανταλλάξει τα ποσοστά του πρώτου γύρου με κάποιο αξίωμα, κάποιος άλλος απλώς και μόνο εκδικητικά, μόνο και μόνο «να κόψει» ψήφους του άλλου. Όπως και να έχει σημασία ότι έχουν κάθε δικαίωμα να διεκδικήσουν όπως και ο κάθε κύπριος πολίτης. 

Η ουσία είναι πως η αποδυνάμωση των κομμάτων και ο μεγάλος βαθμός ανυποληψίας που αντιμετωπίζουν δημιουργούν ένα πιο «ατίθασο» και πιο «άνετο» περιβάλλον για όποιο/α θέλει να βγει μπροστά, εκτός κομμάτων μιας και η τάση («εικονική» μέχρι στιγμής – εξηγώ πιο κάτω) είναι να επευφημείται ως ο «άνθρωπος που πάει εκτός κατεστημένου», «εκτός συστήματος» και είναι «έτοιμος να κατασπαράξει» την κομματική κλίκα» του ΑΚΕΛ, του ΔΗΣΥ, του ΔΗΚΟ κτλ.   

Αυτή η τάση μέχρι σήμερα δεν επιβεβαιώθηκε στην κάλπη. Μέχρι σήμερα αυτή η τάση φάνηκε να υπάρχει μόνο «εικονικά» και μόνο στο περιβάλλον που δημιουργείται στα διάφορα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αυτό έδειξαν άλλωστε και οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές, όπου ενώ ομάδες αξιόλογων ανθρώπων συνασπίστηκαν και δοκίμασαν να εισέλθουν στην Βουλή τελικά δεν τα κατάφεραν ανεξαρτήτως αν είχαν ρεκόρ likes και views είτε ως συνασπισμοί είτε ακόμη ως άτομα από μόνα τους. Αντιθέτως, εκεί που όλοι ανέμεναν μια πολυκομματική Βουλή με ρεκόρ κομμάτων, αυτή τη φορά εισήλθαν λιγότερα κόμματα απ’ ότι το 2016! 

Αν μπορεί να καταγραφεί κάτι μετά βεβαιότητας ως συμπέρασμα από τα αποτελέσματα των Βουλευτικών εκλογών είναι πως τα τελικά αποτελέσματα απείχαν απείρως από την εικονική τάση που διαμορφωνόταν προεκλογικά στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. 

Την ίδια ώρα θα πρέπει να σημειωθεί και η ειδοποιός διαφορά μεταξύ των δυο εκλογικών αναμετρήσεων. Στις προεδρικές οι ψηφοφόροι επιλέγουν κατά κύριο λόγο πρόσωπο ενώ στις Βουλευτικές εκλογές οι ψηφοφόροι επιλέγουν κατά κύριο λόγο κόμμα. 

Αυτό θα επηρεάσει; Και πόσο; Το μείζον λοιπόν είναι άλλο: Αυτή τη φορά, στις Προεδρικές του 2023, πώς θα λειτουργήσουν οι πολίτες; Θα είναι άλλη μια επιβεβαίωση των Βουλευτικών του 2021 ή θα δούμε ανεξάρτητους υποψήφιους χωρίς κομματική στήριξη να μπορούν να διεκδικήσουν με πραγματικές πιθανότητες την Προεδρία της Βουλής;   

Κλείνω παραφράζοντας την φράση του Νίκου Κατσουρίδη: Οι Προεδρικές του 2023 ίσως να είναι οι πλέον σύνθετες και περίπλοκες που υπήρξαν ποτέ, αλλά σίγουρα θα είναι πολύ μα πολύ ενδιαφέρουσες… 

Ποιοι ήταν οι όροι του ΔΗΚΟ στον Χριστοδουλίδη;

Παναγιώτης Τσαγγάρης -
27.06.2022 - 06:27

Ποιοι ήταν οι όροι του ΔΗΚΟ στον Χριστοδουλίδη;

Δεν είπε κάτι ο Νικόλας Παπαδόπουλος. Ούτε καν ο κατά τα άλλα λαλίστατος Άθως Αντωνιάδης … κανένας δεν ένιωσε την ανάγκη στο ΔΗΚΟ να πει, να ανακοινώσει, να δημοσιοποιήσει ποιες πολιτικές θέσεις έθεσαν ως όρο στον Νίκο Χριστοδουλίδη. Και ποιες κόκκινες γραμμές… Εκτός αν ο Νίκος Χριστοδουλίδης αποδέχτηκε πλήρως την πολιτική του ΔΗΚΟ και πλέον θα πορεύεται και θα κυβερνήσει, αν εκλεγεί, με ‘Πολιτική ΔΗΚΟ’ οπόταν δεν χρειάζεται να πουν ούτε τους όρους, ούτε τις προϋποθέσεις ούτε τις κόκκινες γραμμές.  

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ

Twitter: @tsangarisp

«Ήρθε η ώρα να ακούσουμε και να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες της κοινωνίας, η οποία ζητά μια ανεξάρτητη υποψηφιότητα που ενώνει και δεν διχάζει. Που υπηρετεί τις προτεραιότητες της κοινωνίας και όχι τις κομματικές ατζέντες». Είπε μεταξύ άλλων ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ, Νικόλας Παπαδόπουλος, σε παρέμβασή του για την απόφαση του Εκτελεστικού Γραφείου να εισηγηθεί στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος του την στήριξη του Νίκου Χριστοδουλίδη για τις Προεδρικές του 2023. 

Αυτές οι δυο προτάσεις του Νικόλα Παπαδόπουλου έχουν αρκετά πολιτικά μηνύματα αλλά έχουν περισσότερα πολιτικά ερωτήματα. 

Ας πούμε, ο Νικόλας Παπαδόπουλος μιλά για «μια υποψηφιότητα που ενώνει». Μα ποια κόμματα ένωσε μέχρι σήμερα η υποψηφιότητα του Νίκου Χριστοδουλίδη; Επί του παρόντος το μόνο κόμμα που τον υποστηρίζει είναι αυτό του Νικόλα Παπαδόπουλου, το ΔΗΚΟ. Αναμένεται ότι η ΕΔΕΚ, του Μαρίνου Σιζόπουλου, θα στηρίξει επίσης την υποψηφιότητα του Νίκου Χριστοδουλίδη. Μα ως εδώ, καμία έκπληξη και καμία πρωτοτυπία. Προ ενός έτους ζήσαμε εκ νέου αυτό το «ενωμένο δίδυμο», ΔΗΚΟ – ΕΔΕΚ, στην εκλογή του Προέδρου της Βουλής όπου και τα δυο κόμματα υποστήριξαν την υποψηφιότητα του Προέδρου του ΔΗΚΟ. Άρα μέχρι στιγμής δεν είδαμε «υποψηφιότητα που να ενώνει» πέραν των τετριμμένων και των επαναλαμβανόμενων «ενώσεων», του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ. 

Μπορεί όμως ο Νικόλας Παπαδόπουλος να μιλά για «υποψηφιότητα που ενώνει» διότι ίσως να έχει υπόψη του ότι την υποψηφιότητα του Νίκου Χριστοδουλίδη θα την υποστηρίξει και η ΔΗΠΑ. Άρα, αν γίνει αυτό, τότε μάλιστα θα μπορεί κάποιος να μιλά για «μια υποψηφιότητα που ενώνει» το παλαιό με το νέο ΔΗΚΟ. Το ΔΗΚΟ με την ΔΗΠΑ, και μαζί τους η ΕΔΕΚ. 

Ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ μίλησε επίσης για μια υποψηφιότητα «που υπηρετεί τις προτεραιότητες της κοινωνίας». Μα μέχρι στιγμής δεν ακούσαμε ούτε τις προτεραιότητες ούτε τις μη προτεραιότητες του Νίκου Χριστοδουλίδη. Δεν τον ακούσαμε να τοποθετείται στο θέμα της ακρίβειας. Ούτε στο θέμα της Παιδείας. Ούτε στο θέμα της Οικονομικής Ανάπτυξης. Ούτε στο θέμα της Ανεργίας. Ούτε στο θέμα των μισθών. Ούτε στο θέμα των Μικρομεσαίων. Μα αυτά δεν είναι οι προτεραιότητες της Κοινωνίας; Αλλά ούτε καν στις μη προτεραιότητες της πλειοψηφίας της Κοινωνίας (άσχετο αν είναι και τα σοβαρότερα θέματα αυτά) ακούσαμε κάτι από τον Νίκο Χριστοδουλίδη. Ούτε για Ουκρανικό, ούτε για ΝΑΤΟ, ούτε για Κυπριακό, ούτε για Αμμόχωστο. Τίποτα. Λέξη. Το μόνο που ακούσαμε ξεκάθαρα από τον Νίκο Χριστοδουλίδη είναι πως η Κυβέρνηση Αναστασιάδη δεν είναι διεφθαρμένη. Σε αντίθεση με τον Νικόλα Παπαδόπουλο, ο οποίος μέχρι πρότινος έθετε ως δική του προτεραιότητα την απομάκρυνση της κυβέρνησης του Νίκου Αναστασιάδη και του ΔΗΣΥ επειδή ακριβώς είναι διεφθαρμένοι. Αυτό δεν είναι που έλεγε; Άρα για ποιες προτεραιότητες της κοινωνίας μιλά ο Νικόλας Παπαδόπουλος ότι υπηρετεί η συγκεκριμένη υποψηφιότητα;

Ακόμη, ο Νικόλας Παπαδόπουλος είπε πως «η υποψηφιότητα του Νίκου Χριστοδουλίδη δεν υπηρετεί κομματικές ατζέντες». Δηλαδή; Τι εννοεί ο Νικόλας; Μια «κομματική ατζέντα» μπορεί να είναι καλή, αν εννοούμε μια ατζέντα με πολιτικές προτάσεις ή μπορεί να είναι κακή αν εννοούμε μια ατζέντα για κομματικούς διορισμούς και κατ’ επέκταση ‘υπηρεσία προς όφελος του κόμματος’. Τρίτη ερμηνεία δεν υπάρχει. Και επειδή ο Νικόλας Παπαδόπουλος δεν εννοεί την πρώτη περίπτωση (την καλή ατζέντα δηλαδή η οποία περιέχει πολιτικές προτάσεις), ας δούμε αρχικά την δεύτερη περίπτωση: Εννοεί εδώ ο Νικόλας Παπαδόπουλος ότι δεν ζήτησε Υπουργεία το ΔΗΚΟ; Αν εκλεγεί ο Νίκος Χριστοδουλίδης ΔΕΝ θα διοριστούν ΔΗΚΟικοί Υπουργοί ή σε άλλες θέσεις; Αν αυτό εννοεί μπορεί να το πει ξεκάθαρα και χωρίς περιστροφές. Αν ο Νίκος Χριστοδουλίδης υποστηριχθεί και από ΕΔΕΚ και από ΔΗΠΑ δεν θα διορίσει πρόσωπα ούτε και από αυτά τα κόμματα; 

Διότι ‘οι κακές κομματικές ατζέντες’ δεν είναι κάτι στο υπερπέραν. Δεν είναι κάτι ‘κρυμμένο’, δεν είναι κάτι το ‘υπερφυσικό’. Μια κακή κομματική ατζέντα είναι ξεκάθαρο πως περιέχει το στοιχείο της συνδιαλλαγής και η συνδιαλλαγή είναι και μέσω των διορισμών σε θέσεις Υπουργείων, Υφυπουργείων, Αρχών, Επιτρόπων, Δ/Σ κτλ κτλ κτλ. 

Συνεπώς, δεν χρειάζεται να περιπαιζόμαστε, ούτε και ο Νικόλας χρειάζεται να εκτίθεται. Κομματική ατζέντα, και μάλιστα όπως την εννοεί ο Νικόλας Παπαδόπουλος, κακή κομματική ατζέντα υπάρχει και αυτή θα υπηρετήσει ο Νίκος Χριστοδουλίδης. Την κακή κομματική ατζέντα που του υπέβαλε το ΔΗΚΟ.   

Υπάρχει όμως και η καλή κομματική ατζέντα. Αυτή που περιλαμβάνει τις πολιτικές προτάσεις ενός κόμματος. Και αυτή η ατζέντα είναι και θεμιτή αλλά και λογικό να τίθεται και μάλιστα να τίθεται και ως προϋπόθεση. 

Αλλά ούτε για αυτή μας είπε κάτι ο Νικόλας Παπαδόπουλος. Ούτε καν ο κατά τα άλλα λαλίστατος Άθως Αντωνιάδης ο οποίος ένιωσε την ανάγκη να δημοσιοποιήσει τη θέση του για στήριξη του Νίκου Χριστοδουλίδη. Αλλά, δεν ένιωσε κανένας την ανάγκη στο ΔΗΚΟ να πει, να ανακοινώσει, να δημοσιοποιήσει ποιες πολιτικές θέσεις έθεσε ως όρο στον Νίκο Χριστοδουλίδη. Και ποιες κόκκινες γραμμές. Είτε στην Οικονομία, είτε στην εσωτερική διακυβέρνηση είτε στο Κυπριακό. Και τι είπε ο Νίκος; Τις αποδέχτηκε; Όλες; Ή απέρριψε και κάποιες; Και ποιες; 

Δηλαδή έχουμε μπροστά μας ένα deal, τους όρους του οποίου δεν γνωρίζει κανένας, πέραν του Νικόλα Παπαδόπουλου και του Νίκου Χριστοδουλίδη.  

Εκτός αν ο Νίκος Χριστοδουλίδης αποδέχτηκε πλήρως την πολιτική του ΔΗΚΟ, από την Αρχή ως το Τέλος, σε όλα τα θέματα, και πλέον θα πορεύεται και θα κυβερνήσει, αν εκλεγεί, με πολιτική ΔΗΚΟ.

Home