Νίκος: Θα καταφέρει ότι δεν κατάφερε ο Τάσσος;

Νίκος: Θα καταφέρει ότι δεν κατάφερε ο Τάσσος;

…το κατά πόσο ο Νίκος Χριστοδουλίδης θα πλησιάσει το εκλογικό προφίλ του Τάσσου Παπαδόπουλου (κατά πόσο θα απειλήσει δηλαδή τους δυο μεγάλους) θα αρχίσει να φαίνεται από τον Σεπτέμβριο του 2022... γιατί;

ΓΡΑΦΕΙ Ο                                                                                                                                    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ                                                                                                Twitter: @tsangarisp

Το μοτίβο αρχίζει να σχηματίζεται και εκτός απροόπτου την υποψηφιότητα του Νίκου Χριστοδουλίδη -ο οποίος ακόμη δεν εξήγγειλε αλλά την ίδια ώρα εργάζεται ‘αθόρυβα’ και ‘μακριά από τη δημοσιότητα’-  θα υποστηρίξει το Δημοκρατικό Κόμμα, στελέχη της ΔΗΠΑ -αν όχι και επίσημα η ΔΗΠΑ- ενώ στην ΕΔΕΚ βλέπουν την υποψηφιότητα Νίκου Χριστοδουλίδη μια καλή επιλογή νοουμένου ότι αυτή θα τύχει στήριξης και από το ΔΗΚΟ. 

Από την άλλη ο ΔΗΣΥ έχει ήδη τον δικό του υποψήφιο, τον Αβέρωφ Νεοφύτου, ενώ το ΑΚΕΛ αναμένεται και αυτό να καταλήξει στο πρόσωπο, το οποίο τελικά θα υποστηρίξει. 

Ερωτηματικό παραμένει στο θέμα των Οικολόγων, οι οποίοι ωστόσο φαίνεται πως θα ακολουθήσουν την υποψηφιότητα που θα υποστηριχτεί από το ΑΚΕΛ. 

Όπως και να έχει όμως, η ουσία είναι πως αν προχωρήσουν τα πράγματα όπως πιο πάνω, τότε το μοτίβο θα είναι πανομοιότυπο με εκείνο που είχαμε στις προεδρικές εκλογές του 2008, με τρεις πόλους ‘ΔΕΞΙΑ, ΑΡΙΣΤΕΡΑ και ΚΕΝΤΡΟ’ να διεκδικούν με δικό τους υποψήφιο, σχεδόν επί ίσοις όροις, το εισιτήριο για τον δεύτερο γύρο.   

Και όταν λέμε ‘σχεδόν επί ίσοις όροις’, μιλάμε για τα ποσοστά βάσει των τελευταίων εκλογών, των Βουλευτικών του 2021. Αυτά τα τρία κόμματα, τα λεγόμενα «Κόμματα του Κέντρου», συγκέντρωσαν στις βουλευτικές του 2021 ποσοστά ύψους 24,11% (ΔΗΚΟ: 11,29% ΕΔΕΚ: 6,72% ΔΗΠΑ:6,10%) και βρίσκονται δηλαδή περίπου στα ίδια επίπεδα των ποσοστών που έλαβε ο ΔΗΣΥ (27,77%) και το ΑΚΕΛ (22,34%). Αν και οι εκλογές δεν είναι ποτέ μόνο ‘θέμα πρόσθεσης’ αλλά θέμα πολλών μεταβλητών και παραμέτρων, ‘η πρόσθεση’ των ποσοστών αποτελεί μια καλή αφετηρία για την όποια πολιτική εξίσωση γίνει. Ή αλλιώς: Η ‘πρόσθεση’ ποσοστών από μόνη της δεν μπορεί να σου δώσει ακριβές πολιτικό συμπέρασμα αλλά πολιτικό συμπέρασμα χωρίς να περιλαμβάνεται στην εξίσωση και η ‘πρόσθεση ποσοστών’ θα είναι παντελώς άκυρο. Για να αντιληφθούμε όμως την ομοιότητα του μοτίβου με αυτό των Προεδρικών Εκλογών του 2008, να υπενθυμίσουμε πως τα κόμματα που υποστήριξαν τότε τον Τάσσο Παπαδόπουλο έλαβαν στις Βουλευτικές Εκλογές του 2006 ποσοστά ύψους 34,53% (ΔΗΚΟ:17,92% ΕΔΕΚ:8,91% ΕΥΡΩΚΟ:5,75% Οικολόγοι: 1,95%) ενώ ο ΔΗΣΥ έλαβε 30,34% και το ΑΚΕΛ έλαβε 31,13%

Συμπερασματικά, οι τρεις πόλοι (ΔΕΞΙΑ, ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΚΕΝΤΡΟ) το 2006 είχαν απόκλιση μεταξύ τους μόλις 4,19% (μεταξύ πρώτου πόλου και τρίτου πόλου) και το 2021 η απόκλιση πρώτου και τρίτου στο 5,43%. Στις Προεδρικές εκλογές του 2008 αυτή η απόκλιση σμικρύνθηκε ακόμη περισσότερο στο μόλις 1,72% μεταξύ πρώτου και τρίτου αφού ο Υποψήφιος της Δεξιάς, Ι. Κασουλίδης έλαβε 33,51%, ο Υποψήφιος της Αριστεράς Δ. Χριστόφιας έλαβε 33,29% και ο Υποψήφιος του Κέντρου Τ. Παπαδόπουλος έλαβε 31,79%. Η διαφορά δε μεταξύ δεύτερου και τρίτου (μεταξύ δηλαδή αυτού που πέρασε στο δεύτερο γύρο και αυτού που έμεινε εκτός) ήταν μόλις στο 1,5% ή στις 6,767 ψήφους.

Το ερώτημα όμως ‘πότε θα μπορούμε να μιλάμε με βεβαιότητα ότι θα δούμε ‘σενάριο 2008’ με τρεις δηλαδή σχεδόν ισοδύναμους υποψήφιους’ θα μπορούμε να το απαντήσουμε μετά που θα επισυμβούν και τα τέσσερα εξής γεγονότα:

Πρώτον. Αφού αποφασίσουν ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, ΔΗΠΑ αν θα υποστηρίξουν και οι τρεις την υποψηφιότητα του Νίκου Χριστοδουλίδη. 

Και δεύτερον, αφού αποφασίσει το ΑΚΕΛ το δικό του υποψήφιο. 

Και τρίτον, αφού γίνουν οι πρώτες μετρήσεις με δεδομένους πλέον όλους τους υποψηφίους και με δεδομένη την υποστήριξη κάθε κόμματος προς τον κάθε υποψήφιο που θα επιλέξει. 

Και τέταρτον, αφού επαναληφθούν οι μετρήσεις ώστε να υπάρχουν συγκριτικά στοιχεία και δεδομένα ως προς την πορεία του κάθε υποψηφίου. (Ενδεχομένως κάποιος να διερωτηθεί: Μα οι μετρήσεις που εμφανίζονται τώρα δεν ισχύουν; Η απάντηση είναι πως -αυστηρά πολιτικά ομιλούντες- όχι. Έχουν την σημασία τους αλλά όχι την ιδιαίτερη συμπερασματική πολιτική αξία που χρειάζεται για εξαγωγή συμπερασμάτων). 

Χρονικά, οι τέσσερεις πιο πάνω προϋποθέσεις αναμένεται να «καλυφθούν» σε τρία στάδια: Οι πρώτες δυο αναμένεται να ολοκληρωθούν μάξιμουμ εντός Ιουνίου. Η τρίτη προϋπόθεση (που είναι η πρώτη μέτρηση) αναμένεται εντός Καλοκαιριού (Ιούλιο ή Αύγουστο αν και δεν συστήνονται μετρήσεις σε τέτοιες περιόδους). Η 4η προϋπόθεση (που είναι οι επαναλαπτικές μετρήσεις) αναμένονται τον Σεπτέμβριο. 

Συνεπώς, το κατά πόσο ο Νίκος Χριστοδουλίδης θα πλησιάσει το εκλογικό προφίλ του Τάσσου Παπαδόπουλου (κατά πόσο θα απειλήσει δηλαδή τους δυο μεγάλους) θα αρχίσει να φαίνεται από τον Σεπτέμβριο του 2022. Το κατά πόσο ο Νίκος Χριστοδουλίδης θα πετύχει αυτό που δεν πέτυχε ο Τάσσος Παπαδόπουλος (να περάσει δηλαδή δεύτερο γύρο αφήνοντας έναν από τους δυο ΑΚΕΛ / ΔΗΣΥ εκτός) θα αρχίσει να διαφαίνεται από τον Νοέμβριο, Δεκέμβριο αλλά… ο τελικός κριτής εννοείται είναι η τενέκκα…

Home