Όχι το χαλ(λ)ούμι ρε… #BringHalloumiBack

Ο Άντρος, ο Αναστασιάδης και τα κοτσινομανίταρα του Χριστοφίδη
Σε μια χώρα όπου όλα τρολάρονται και όλοι το παίζουν σοβαροί...

Γράφει ο Ακαταμάχητος

Είχαμε τόσες αστραπές, βροντές, αλλά η είδηση - που έπεσε σαν κεραυνός - για το χαλούμι πόνεσε.

Πόνεσε στα σωθικά του κάθε Κυπραίου που σέβεται τον εαυτό του.

Μα να χαθεί το εμπορικό σήμα στο Ηνωμένο Βασίλειο του ενός εκ των τριών προϊόντων (μαζί με σιεφταλιά και σουτζούκο) και μάλιστα μετά από αδράνεια του δικού μας Υπουργείου;

Μα το χαλούμι μας ρε παιδιά;  

Πέραν των εκατομμυρίων ευρώ που θα χαθούν μετά την εξέλιξη αυτή, ταλανίζεται η εθνική μας ταυτότητα, η διεθνής μας υποστάση, η προσωπικότητά μας. Το καταλαβαίνετε; 

Αμίληκτα τα ερωτήματα:

  • Τί θα κερνά τώρα ο πρωτοετής φοιτητής στην Αγγλία τους συμφοιτητές για να τους φιλέψει;
  • Ποια δικαιολογία θα προτάσσει η κύπρια μάνα στο αεροδρόμιο όταν η αποσκευή του παιδιού είναι υπέρβαρη;

Και από την άλλη αυτοί οι αχόρταγοι οι Άγγλοι, έστω και αν εμείς είμαστε ολίγων τι αχάπαροι,  τι να κάνουν; Έχουν ανακηρύξει τόσα και τόσα πρόσωπα και προϊόντα ως national treasure, το χαλούμι τι να το κάνουν;

  • Θα κάνουν τρίμμα και θα το βάζουν μέσα στην shepherd’s pie ή πάνω στο fish n’ chips; Ξέρουν οι νερόβραστοι να φτιάχνουν χαλλουμωτές; Ξέρουν;

Πιάστε τον Κων/νο Χριστοφόρου - αν θέλετε έναν εθνικό μας θησαυρό - φέρτε μας όμως το χαλούμι μας πίσω.  Bring Haloumi Back. Please???

Προτείνω και την δημιουργία καινούργιου hashtag. #BringHalloumiBack. Πρέπει να οργανωθούμε αδέρφια όσο είναι καιρός. Αυτός ο τόπος πέρασε πραξικόπημα, εισβολή, Μαρί, κούρεμα και λαϊκή εξέγερση δεν έγινε.

Τώρα είναι η ώρα. Τώρα που είναι και στην μόδα το Bella Ciao, τώρα που τα κίτρινα γιλέκα καίνε το Παρίσι, τώρα που η κ. Λουτ έρχεται στην Κύπρο για να συνομολογήσει όρους αναφοράς (άσχετο εντελώς όμως).

Οι κινητοποιήσεις πρέπει να είναι άμεσες. Σύσταση του εθνικού συμβουλίου. Νέα στρατηγική για το Χαλούμμι μας.

Πρέπει επειγόντως να βρεθεί η Κύπρια Μελίνα, να κάνει το πρόβλημα γνωστό όπως τότε με τα Ελγίνεια. Πρέπει, όλοι μαζί, με μια γροθιά με ένα στόμα, να βροντοφωνάξουμε:

Το Χαλ(λ)ούμι ουκ ελάττω παραδώσω.

Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.

Υ.Γ. Πέραν της χιουμορστικής διάθεσης, αυτό που έγινε είναι τραγικό, οι ευθύνες είναι ασήκωτες και ελπίζω να μην γίνει προσπάθεια να ξεπλυθούν και αυτές με ένα Mea Culpa. Είμαστε πραγματικά για κλάματα αδέρφια...κρίμα...μόνο απογοήτευση!

16