«Οι κυρώσεις δεν ήταν αυτοσκοπός»

«Οι κυρώσεις δεν ήταν αυτοσκοπός»

Αν απευθυνόταν σε πολίτες, ο Αναστασιάδης θα είχε παραιτηθεί προτού πάρει το αεροπλάνο της επιστροφής για την Κύπρο

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΑΠΙΟΥ 

«Οι κυρώσεις δεν ήταν αυτοσκοπός» είναι το νέο αφήγημα που πουλά η κυβέρνηση για το αποτέλεσμα της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το πουλά (χωρίς εισαγωγικά) γιατί απευθύνεται σε οπαδούς και όχι σε δρώντες πολίτες. Αν απευθυνόταν σε πολίτες, ο Αναστασιάδης θα είχε παραιτηθεί προτού πάρει το αεροπλάνο της επιστροφής για την Κύπρο. Βαριά κουβέντα, αλλά είναι πιο βαρύ να έχεις  χάσει κάθε ίχνος αξιοπιστίας. Εντός και εκτός Κύπρου. 

Είναι η κυβέρνηση που έθεσε βέτο στις κυρώσεις κατά του αυταρχικού καθεστώτος Λουκασένκο απαιτώντας να ληφθούν ταυτόχρονες κυρώσεις κατά της Τουρκίας. Δεν ζήτησε τίποτα λιγότερο από όσα έλεγαν κατά καιρούς οι Ευρωπαίοι εταίροι μας. Το βέτο όμως, ήταν η τελευταία σφαίρα που είχαμε. Το τελευταίο φύλλο συκής για να μην ξεγυμνωθούμε απέναντι σε μια αρματωμένη Τουρκία. Το σπατάλησε.  

Έριξε μια πιστολιά στον αέρα. Στο τρέχα-γύρευε. Απλά και μόνο για να αποκρύψει τη δική της παταγώδη αποτυχία. Γιατί είναι φιάσκο να μένεις χωρίς συμμάχους στην πιο κρίσιμη στροφή. Είναι πολιτική χρεοκοπία να έχεις απωλέσει κάθε μέσο πίεσης και να αρκείσαι σε υποσχέσεις. Και είναι ύβρις να παρουσιάζεις αυτή την τραγική κατάσταση ως μια μεταγλωττισμένη σαπουνόπερα που θα έχει αίσιο τέλος. Υπάρχει δηλαδή σαπουνόπερα που έχει άσχημο τέλος; 

Δικαιολογίες υπάρχουν πολλές. Η τράπουλα ήταν σημαδεμένη, αλλά αυτό το ήξεραν ακόμα και τα… πόμολα των Βρυξελλών. Μόνο κάποιος που ζει στον πλανήτη Άρη, δεν θα περίμενε  ότι η κυβέρνηση θα βρεθεί σε κλοιό πιέσεων, παραινέσεων και υποσχέσεων. Όπως ήταν αναμενόμενο ότι τα συμφέροντα των κρατών θα τεθούν πάνω από τις περιβόητες ευρωπαϊκές αρχές και αξίες. Θέλαμε αστρολόγο να μας τα πει όλα αυτά; 

Η κυβέρνηση όμως αντιστάθηκε! Όρθωσε το ανάστημά της, έβαλε βέτο και έφυγε… με την ουρά στα σκέλια. Αυτό συνέβη. Αυτή είναι η καταθλιπτική πραγματικότητα. Τα υπόλοιπα είναι χοντρό δούλεμα και στεγνή υποκρισία. 

Αν έχουμε ακόμα δυο-τρία τέτοια αποτελέσματα από διεθνείς συνόδους, θα μπαρκάρει το Γιαβούζ στο λιμάνι της Λεμεσού και η κυβέρνηση θα πανηγυρίζει γιατί οι Βρυξέλλες συμφωνούν ότι «σε περίπτωση ανανεωμένων μονομερών ενεργειών ή προκλήσεων κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, η ΕΕ θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα και τις επιλογές που έχει στη διάθεσή της»! Μαζί με την κυβέρνηση θα πανηγυρίζουν και όλοι αυτοί που προσδοκούν σε επανεκλογή και διορισμό. Αυτοί που θα αναλάβουν εργολαβικά να μας πείσουν ότι το (κάθε) τερατούργημα είναι μια εθνική επιτυχία! Έχει γεμίσει ο τόπος με οδοιπόρους για τα Σούσα…  

Εδώ που φτάσαμε και εκεί που πάμε, δεν υπάρχει λόγος να βάζουμε φίμωτρο στις λέξεις μας και στα γραφτά μας. Κανείς δεν μπορεί πλέον να πει «δεν ήξερα, δεν είδα, δεν άκουσα». Κανείς δεν μπορεί να δικαιολογήσει την επί σκοπού απουσία του, την εξαγορασμένη σιωπή του και την ευπλασία των αρχών του. 

Ο καθένας ξεχωριστά είναι υπόλογος απέναντι στη συνείδησή του και στην Ιστορία.  

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Ο Χίτλερ είναι το αποτέλεσμα της πολιτικής του κατευνασμού. Θέλουμε και παπά να μας πει τη συνέχεια; 

ΛΑΘΟΣ ΤΟ ΒΕΤΟ: Επειδή τα γραπτά μένουν, η κατακλείδα της στήλης την περασμένη εβδομάδα: «Η ιστορία μάς έχει αποδείξει ότι τελικά θα ενδώσουμε στις πιέσεις. Θα υποκύψουμε στις παραινέσεις και θα πιστέψουμε στις υποσχέσεις. Προσχήματα πολλά θα βρεθούν και το βέτο θα αρθεί. Γι’ αυτό είναι λάθος. Τραγικό λάθος. Όταν ρίχνεις την τελευταία σφαίρα στον αέρα, καλό είναι να ‘χεις ένα σχέδιο. Να ‘σαι αποφασισμένος ότι δεν θα υποχωρήσεις και δεν θα υποταχθείς στις βουλές των τρίτων. Όποιοι και να είναι. Δεν υπάρχει άλλο οχυρό. Είναι το τελευταίο.»

ΠΡΟΣ ΠΙΝΔΑΡΟΥ: Είναι κατάντημα να γίνεσαι κακέκτυπο αυτό που επί χρόνια κατηγορούσες. Τι δουλειά έχετε στις εκλογές των δικηγόρων; 

ΤΟ ΑΣΧΕΤΟ: Αδέσμευτος  

Καλή Κυριακή και Αγία Υπομονή… 

Home