Ως πάρατζει…

Ως πάρατζει…

Μέχρι πότε θα παραχωρούμε οικειοθελώς τη λαϊκή κυριαρχία σε μη εκλεγμένους τεχνοκράτες και υπουργούς;

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΑΠΙΟΥ 

Δεν έχει σημασία αν ήταν ακροαριστεροί, ανθέλληνες, εθνικιστές, αναρχικοί ή περιθωριακοί. Δεν έχει σημασία αν ήταν ακροδεξιοί, φασίστες, οπαδοί της λύσης ή οπαδοί της διχοτόμησης. Δεν έχει σημασία αν ήταν ρατσιστές ή αντιρατσιστές, κομματικοί ή ανεξάρτητοι, ενεργοί πολίτες ή αγανακτισμένοι. Δεν έχει σημασία ποιοι ήταν, για ποιο σκοπό διαδήλωναν και τι συνθήματα έλεγαν. Τίποτα από όλα αυτά δεν έχει σημασία. Όπως δεν έχει σημασία ότι αυτές οι γραμμές γράφονται πριν από τις χθεσινές προγραμματισμένες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας σε Λευκωσία και Λεμεσό, ίσως και αλλού. 

Εκείνο που έχει σημασία και είναι αυτό που καλούμαστε να υπερασπιστούμε ως κοινωνία, είναι το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης. Το δικαίωμα σε μια ειρηνική συνάθροιση κόντρα στην παρανοϊκή απόφαση ενός αυταρχικού καθεστώτος. Υπερασπιζόμαστε το δημοκρατικό δικαίωμα κάθε πολίτη να εκφράζει την άποψή του χωρίς να φοβάται ότι θα εξαπολύσουν στο κεφάλι του 180 λίτρα νερού ανά λεπτό σε πίεση 40 bar, που είναι σαν να δέχεσαι βαριά κοτρόνα. Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα να συμμετέχει σε μια ειρηνική εκδήλωση, τηρώντας τα υγειονομικά μέτρα, χωρίς να κινδυνεύει να δεχτεί απρόκλητη βία από αρματωμένους αστυνομικούς, επειδή έτσι έκοψε ο νους τους ή επειδή έτσι διαταγές έλαβαν.

Ακόμα και αν όσοι θεωρούν ότι το διάταγμα για απαγόρευση διαδηλώσεων είναι ορθό και πρέπον, ακόμα και τότε, η κρατική βία δεν μπορεί να ξεπερνά το όριο, να είναι υπέρμετρη και απρόκλητη. Εάν οι αστυνομικοί κτυπούν στο ψαχνό κάθε φορά που ένας διαδηλωτής βρίζει (ή νομίζουν ότι βρίζει), τότε η πόρτα του φρενοκομείου είναι ορθάνοιχτη και είναι θέμα χρόνου να χωρέσουμε όλοι μέσα. Θα είναι θέμα χρόνου να θεωρηθεί βρισιά να ασκείς κριτική σε μια πελαγωμένη κυβέρνηση που έθρεψε τη διαφθορά και προστάτευσε τη διαπλοκή.

Όσο όμως έχουμε ακόμα δημοκρατία, σημαίνει ότι όπως έχει δικαίωμα ο κάθε πολιτικάντης να λέει τσιόφτες και να πουλά φούμαρα, άλλο τόσο δικαίωμα έχει ο κάθε πολίτης να εκφράζει την άποψή του, είτε μεμονωμένα, είτε οργανωμένα.

Στις άλλες (τις ανεπτυγμένες) δημοκρατίες, το θέμα του περιορισμού των ελευθεριών είναι αντικείμενο σοβαρής κριτικής και διαλόγου. Έχουν καταγραφεί χιλιάδες αναλύσεις, μέχρι και βιβλία έχουν κυκλοφορήσει, για την «δικτατορία της υγείας» και την ανάληψη της εξουσίας από μια τεχνοκρατική ελίτ. Το πρόβλημα είναι βαθύτερο και πιο σύνθετο από την απαγόρευση ή όχι μιας διαδήλωσης. Τι θα γίνει εάν επαληθευτούν οι επιστημονικές προβλέψεις ότι ο ιός θα παραμείνει μαζί μας για τα επόμενα χρόνια; Θα συνεχίσουμε να ζούμε σε καθεστώς εγκλεισμού και απαγόρευσης κάθε μετακίνησης, διαδήλωσης και… έκφρασης; Σε ποιο σημείο θα πούμε ότι είναι επικίνδυνη η υποχώρηση της Δικαιοσύνης και των δημοκρατικών θεσμών; Μέχρι πότε θα παραχωρούμε οικειοθελώς τη λαϊκή κυριαρχία σε μη εκλεγμένους τεχνοκράτες και υπουργούς; Μέχρι πότε θα γίνονται ανεχτά φαινόμενα αυταρχισμού και ολοκληρωτισμού; 

Εάν αύριο – μεθαύριο μαζευτούν μερικές χιλιάδες πολίτες για να διαδηλώσουν ενάντια στη διαπλοκή και στη διαφθορά, τι θα γίνει; Με βάση την αρχή της αναλογικότητας, θα σηκώσουν τα τανκς; Πού σταματά αυτός ο παραλογισμός;

Μπορεί με τους διοργανωτές της εκδήλωσης να μας χωρίζει άβυσσος ιδεών και απόψεων, αλλά η δημοκρατία αντέχει επειδή η ελευθερία της έκφρασης δεν περιορίζεται και δεν υποτάσσεται. Αυτήν την ελευθερία σήμερα να την υπερασπιστούμε και να την προστατεύσουμε. Ως πάρατζει…

ΩΣ ΔΑΜΑΙ: Στην ελληνική κυπριακή διάλεκτο το ορθό είναι «δαμαί» (εδώ + χαμαί) και όχι «δαμέ» όπως το γράφουν οι οργανωτές της εκδήλωσης. «Ουδολώς» πάντως θα έχουν πρόβλημα να συνεννοηθούν με την… Υπουργίνα. Μπορούν να ξεκινήσουν τη συζήτησή τους από την κακοποίηση της ελληνικής γλώσσας: δαμέ, ουδολώς και επισταμένα... 

ΠΑΡΩΔΙΑ: «Υπέβαλα ένα παράπονο με τον ίδιο τρόπο που θα το υπέβαλλε ένας Κύπριος πολίτης…», δήλωσε την περασμένη Δευτέρα η υπουργός Δικαιοσύνης, μετά τη συνεδρία της επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για το γνωστό θέμα του λογαριασμού-παρωδία. Ο Αρχηγός Αστυνομίας, που ήταν ο παραλήπτης του παραπόνου της Υπουργού, ακόμα παραμένει στη θέση του. Κατά τα λοιπά, μάθαμε ότι ο κάθε πολίτης μπορεί να σηκώσει το τηλέφωνο και να πάρει τηλέφωνο τον Αρχηγό και να υποβάλει παράπονο. Δώστε μας όμως τον απευθείας αριθμό του τηλεφώνου, να μην χάνουμε άσκοπα την ώρα μας… 

ΤΟ ΑΣΧΕΤΟ: Συν-ένοχος 

Καλή Κυριακή και Αγία Υπομονή… 

Home