Το πανηγύρι των ζουρλών

Το πανηγύρι των ζουρλών

Δώστε τις λίστες στον λαό. Να γίνουν βορά στις ορέξεις του κάθε ανίδεου, του κάθε συκοφάντη, του κάθε κουκουλοφόρου

Του Γιώργου Αγαπίου

Δώστε τις λίστες στον λαό. Όλες τις λίστες. Να φάνε τα μάτια ψάρια. Να ξέρει ο λαός ποιοι είναι αυτοί οι εγκληματίες που έχουν (άκουσον, άκουσον!) μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Οι αθεόφοβοι που ήθελαν να ασχοληθούν με τα δημόσια πράγματα, αλλά δεν μπορούν να κουμαντάρουν τις δικές τους υποχρεώσεις. Τους έκαναν και αναδιάρθρωση αντί να τους ξεσπιτώσουν! Αυτό και αν είναι διαπλοκή!

Δώστε τις λίστες στον λαό. Να γίνουν βορά στις ορέξεις του κάθε ανίδεου, του κάθε συκοφάντη, του κάθε κουκουλοφόρου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δώστε τις λίστες στον λαό για να ξεκινήσει το πανηγύρι των ζουρλών -είτε από σκοπιμότητα, είτε από αφέλεια. Αυτό και αν είναι δημοκρατία!

Συγγνώμη, αλλά αυτό δεν είναι ούτε διαφάνεια, ούτε εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, ούτε (πολύ περισσότερο) πολιτική. Αυτό που αποφάσισε (σχεδόν ομόφωνα!) η Ολομέλεια της Βουλής την Παρασκευή είναι διασυρμός, διαπόμπευση και ποντιοπιλατισμός. Είναι τροφή στο κτήνος του λαϊκισμού και φύλλο συκής της πραγματικής διαπλοκής. Η δημοσιοποίηση της λίστας με τα 22 πολιτικά εκτεθειμένα πρόσωπα που περιλαμβάνονται στην έκθεση της Ελεγκτικής Υπηρεσίας για την ΚΕΔΙΠΕΣ (ημερ. 18 Μαρτίου), είναι πολιτικά άτοπη, νομικά επιρρεπής και πρακτικά άνευ ουσίας.

Μιλούμε για την ίδια έκθεση που ο Γενικός Ελεγκτής τονίζει ότι «ουδόλως εξυπακούει ότι το ίδιο το Πολιτικά Εκτεθειμένο Πρόσωπο (ΠΕΠ) έχει προβεί κατ’ ανάγκη σε μεμπτή συμπεριφορά, ούτε και θα πρέπει να θεωρηθεί ότι, με την αναφορά αυτή, αποδίδεται στο ΠΕΠ ανάρμοστη συμπεριφορά». Τονίζει επίσης ότι «ούτε σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι οι λύσεις αναδιάρθρωσης δεικνύουν ευνοϊκή μεταχείριση του ΠΕΠ, αφού για να καταλήξει κάποιος σε ασφαλές συμπέρασμα, ως προς τέτοιο χαρακτηρισμό περί ευνοϊκής μεταχείρισης ενός ΠΕΠ, θα πρέπει να εξετάσει ικανοποιητικό αριθμό άλλων παρόμοιων υποθέσεων τρίτων προσώπων, ώστε να προβεί σε αξιόπιστη σύγκριση του χειρισμού που έτυχε το ΠΕΠ με τα πρόσωπα αυτά».

Επίσης, η Επίτροπος Προσωπικών Δεδομένων στη γνωμάτευσή της, (η οποία συμπεριλαμβάνεται ως «Παράρτημα Δ» στην έκθεση) αναφέρει: «Είναι δύσκολο για τον μέσο αναγνώστη της έκθεσης, να αποδώσει ευθύνη σε κάθε ΠΕΠ για την διαχείριση των Μη Εξυπηρετούμενων Χορηγήσεων (ΜΕΧ) του ή να ιεραρχήσει τη συγκριτική τους ευθύνη. Κάποια ΠΕΠ μπορεί να εκμεταλλεύθηκαν τις αδυναμίες του συνεργατικού τραπεζικού συστήματος και κάποια μπορεί να έπεσαν θύμα συγκυριών ή δαιδαλωδών τραπεζικών διαδικασιών. Είναι εύκολο ενδεχομένως για τον μέσο αναγνώστη να παρερμηνεύσει όλες τις περιπτώσεις που αναφέρονται στην έκθεση ως περιπτώσεις ευνοϊκής μεταχείρισης». Λέει και άλλα πολλά η Επίτροπος που αξίζει να διαβαστούν (όπως για παράδειγμα η αναφορά σε αποφάσεις του ΕΔΑΔ), προτού καταλήξει στο εξής: «Αν από την έκθεση  δεν μπορούν να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για τη βαρύτητα της ευθύνης του κάθε ΠΕΠ και αφεθεί στους αναγνώστες να εξάγουν τα δικά τους, λόγω της πολυπλοκότητας των πλείστων περιπτώσεων, πιστεύω ότι, η επώνυμη δημοσίευση της έκθεσης μάλλον θα πυροδοτήσει ατέρμονες και ζημιογόνες συζητήσεις που δεν εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον».

Έχουμε δύο ανεξάρτητους θεσμούς του Κράτους που συστήνουν (με άμεσο ή έμμεσο τρόπο) τη μη δημοσιοποίηση των 22 ΠΕΠ, αλλά η Βουλή αποφάσισε να ενδώσει στις πιέσεις αντί να ασκήσει τη «διακριτική της ευχέρεια» και να ζήσει με το βάρος της απόφασής της. Υπάρχει εξήγηση για την υπερκομματική στάση της Βουλής, η οποία όμως δεν είναι ακριβώς αυτή που περιέχεται στο σχέδιο απόφασης του Σώματος.

Με τη  δημοσιοποίηση της λίστας δεν εξυπηρετείται η διαφάνεια, ούτε και η δημόσια λογοδοσία, ούτε και μπορεί να θεωρείται ως δικαιολογία ότι τους έφερε προ τετελεσμένων γεγονότων ο Γενικός Ελεγκτής (που έκανε τη δουλειά του όπως ορίζει το Σύνταγμα). Ούτε ασφαλώς στέκει στη βάσανο της λογικής ότι επειδή δόθηκε η λίστα Γιωρκάτζη, σημαίνει ότι πρέπει να δίνεται στη δημοσιότητα κάθε λίστα  χωρίς έλεγχο και χωρίς κρίση. Ειδικά για τη λίστα Γιωρκάτζη, υπήρχε πλειάδα πολιτικών λόγων που έπρεπε να δοθεί στη δημοσιότητα και θα αρκεστώ μόνο σε ένα: Δημήτρης Συλλούρης και ο νοών νοείτω.

Η Βουλή, εκών άκων, υπέκυψε στον λαϊκισμό γιατί δεν ήξερε (ή δεν ήθελε) να διαχειριστεί διαφορετικά το ζήτημα που είχε ενώπιόν της. Αποφάσισε συνειδητά να διασύρει κόσμο και κοσμάκη επειδή σε δύο μήνες θα γίνουν εκλογές και κανένας δεν ήθελε να εξηγήσει γιατί αυτή η λίστα δεν έπρεπε να δημοσιοποιηθεί, ενώ η προηγουμένη έπρεπε. Ακόμα και όσοι αποδεδειγμένα έχουν την έξωθεν καλή μαρτυρία, δύσκολα θα γίνονταν πιστευτοί και ακόμα πιο δύσκολα θα είχαν τον απαιτούμενο χρόνο και χώρο στα μέσα μαζικής ενημέρωσης για να καταθέσουν τα επιχειρήματά τους.

Σε ένα τοξικό πολιτικό περιβάλλον, που τα κόμματα επιστρατεύουν ανώνυμους λογαριασμούς εμμίσθων για να διασύρουν και να λασπολογήσουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους, η δημοσιοποίηση της λίστας με τα 22 ΠΕΠ μοιάζει με παρωνυχίδα. Για την ώρα, ζούμε σε ένα φαύλο κύκλο και αυτοί που πραγματικά λεηλάτησαν το κράτος και τις οικονομίες του κόσμου, συνεχίζουν ανενόχλητοι να παραδίδουν μαθήματα από καθέδρας. Αντί να πάνε στα σπίτια τους (ούτε λόγος για Δικαιοσύνη), θα πάνε στη νέα Βουλή. Ωιμέ!

Συνεργατισμός: Την προηγούμενη φορά που έγινε σούσουρο με τα δάνεια βουλευτών, ήταν μόλις βγήκε το γνωστό πόρισμα για τον Συνεργατισμό. Κάποιοι ανακάλυψαν την τασσιηνόπιττα και προσπαθούσαν να πείσουν τους αδαείς ότι είναι το ίδιο πράγμα η λεηλασία του υπεραιωνόβιου τραπεζικού ιδρύματος με την ασυνέπεια ενός βουλευτή που είχε ΜΕΔ. Υπηρέτες της διαπλοκής ήταν -είτε επί σκοπού, είτε λόγω βλακείας. Τα γραπτά μένουν.

Το άσχετο: Ως δαμαί!

Καλή Κυριακή και Αγία Υπομονή…

Home