Τα βαρίδια των “μεγάλων” και η έξτρα επιλογή για το ΑΚΕΛ

Τα βαρίδια των “μεγάλων” και η έξτρα επιλογή για το ΑΚΕΛ

ΑΠΟΨΗ Θ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Η προεκλογική κούρσα έχει ήδη αρχίσει, με τα δύο μεγάλα κόμματα, ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, να έχουν να αντιμετωπίσουν από τουλάχιστον ένα σοβαρό πρόβλημα ενόψει εκλογικής αναμέτρησης: 

  • Ο Δημοκρατικός Συναγερμός βρίσκεται στα χαμηλότερα ποσοστά από το 1976 (1976: 27,6% - 2021: 27,77%) εξαιτίας κυρίως των διαφόρων σκανδάλων διαφθοράς, που είδαν το φως της δημοσιότητας κυρίως από διεθνή μέσα ενημέρωσης, που μεταξύ άλλων οδήγησαν και στον τερματισμό του Κυπριακού Επενδυτικού Προγράμματος.
  • Το πρόβλημα που έχει να αντιμετωπίσει το ΑΚΕΛ αφορά κυρίως στην οικονομία καθώς κουβαλεί ακόμη το στίγμα της πενταετίας που κυβέρνησε. Εκείνο που καλείται να αποδείξει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι ότι διαθέτει πλέον τη σοφία και την εμπειρογνωμοσύνη να αντιμετωπίσει ορθολογικά τις οικονομικές προκλήσεις χωρίς να παρεκκλίνει από το πλαίσιο του διεθνούς οικονομικού περιβάλλοντος και μοντέλου διαχείρισης των οικονομιών των δυτικών χωρών, και την ίδια ώρα χωρίς να κάνει εκπτώσεις στην κοινωνική του φιλοσοφία. 

Σε ότι αφορά στον ΔΗΣΥ, για τον οποίο η στήλη κατέγραψε τις απόψεις της σε προηγούμενο άρθρο,  τα πράγματα είναι κάπως πιο ξεκάθαρα αφού έχει περισσότερους πιθανούς υποψηφίους από ό,τι ίσως θα ήθελε να έχει.

Το ΑΚΕΛ, από την άλλη, βρίσκεται σε διαδικασία επιλογής του/της εκλεκτού/ης του.

Ο υποψήφιος του ΑΚΕΛ θα πρέπει να συνδυάζει όλα τα χαρακτηριστικά που θα δίνουν στο κόμμα την αυτοπεποίθηση ότι κατεβαίνει στις εκλογές, όχι για να χάσει αλλά για να κερδίσει. Ακόμη κι αν κάτι τέτοιο κρίνεται εξαιρετικά δύσκολο, η εντύπωση που πρέπει να δοθεί είναι ότι επιθυμεί να ανακτήσει τα ποσοστά του και επιπλέον να προσελκύσει ψήφους από την ευρύτερη αριστερά και από το κέντρο.

Για να το πετύχει αυτό θα πρέπει αφενός να κάνει τις ανάλογες συμμαχίες με τον ρυθμιστή ΔΗΚΟ (και τους Οικολόγους) και αφετέρου να ρίξει στην κούρσα των εκλογών ένα πρόσωπο καθαρό, που χαίρει εκτίμησης, χωρίς βαρίδια του παρελθόντος -σε οικονομικό κυρίως επίπεδο- και με πολυεπίπεδες γνώσεις. 

Επειδή όμως το ΔΗΚΟ ως ο ρυθμιστής δεν μπορεί να θεωρηθεί “σιγουράκι”, το ΑΚΕΛ θα πρέπει να έχει και εναλλακτικές προτάσεις προς τους ψηφοφόρους του, με πρόσωπα αποδεκτά και με κοινή προσέγγιση στα σοβαρά ζητήματα που απασχολούν τον τόπο. 

Ένα τέτοιο πρόσωπο θα μπορούσε να είναι η Ερατώ Κ. Μαρκουλλή.

Μια γυναίκα, με θέσεις στο κυπριακό που ταιριάζουν σε μεγάλο βαθμό με τις θέσεις του ΑΚΕΛ και με εμπειρίες και γνώσεις που δύσκολα βρίσκονται συγκεντρωμένες σε ένα μόνο πρόσωπο. 

Διπλωμάτης, πρώην Υπουργός Εξωτερικών και Μεταφορών της χώρας επί διακυβέρνησης Τάσσου Παπαδόπουλου και επί Δημήτρη Χριστόφια, Πρέσβειρα της Κύπρου σε πολλές χώρες περιλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών.

Μια γυναίκα, η οποία επέμενε φορτικά στην ανάγκη προώθησης και διασφάλισης της ισότητας των φύλων, θέτοντας το ζήτημα σε ένα πλαίσιο που απορρέει από τις αδικίες που δημιουργεί η πατριαρχία, και μάλιστα πολύ πριν αρχίσει η συζήτηση για τη θεσμοθέτηση του όρου “γυναικοκτονία”.

Την επιτυχία στις εκλογές θα την καθορίσουν οι συμμαχίες, και αυτό είναι το ιδανικό σενάριο για το κόμμα της αριστεράς, αλλά πάντως σε περίπτωση που δεν προκύψουν, το ΑΚΕΛ θα πρέπει να διεκδικήσει και να ανακτήσει τα ποσοστά του για να διατηρήσει τη δυναμική και την επιρροή του. 

Home