Κατεβάστε τώρα το application της Offsitenews για Android & για iOS
Group google play
Group app store
mobile app

Τρίτος Δρόμος

Offsite Team -
13.06.2021 - 06:15

Τρίτος Δρόμος

Πέρα του ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ ένας δρόμος υπάρχει. Ένας δρόμος που περνά μέσα από τις συμπληγάδες του Κυπριακού

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΑΠΙΟΥ 

Ήταν διδακτική με πολλούς τρόπους η ψηφοφορία για την προεδρία της Βουλής. Ήταν η έκτη ή έβδομη φορά τα τελευταία δέκα χρόνια που Πινδάρου και Λόφος έπιασαν στο ύπνο τους δήθεν ρυθμιστές: προεδρικές του ’13 και του ’18, εκλογή Συλλούρη, δημοτικές εκλογές, διάσπαση ΔΗΚΟ, εκτόξευση ΔΗΠΑ. Αυτά συμβαίνουν όταν το πάθημα δεν γίνεται μάθημα. Επαναλαμβάνεται η διδακτέα ύλη.   

>>> H offsite τώρα και στο Google News - Ακολουθείστε μας

Το άθροισμα «ΔΗΣΥ+ΕΛΑΜ+ΔΗΠΑ» της Πέμπτης ήταν ακόμα ένα μάθημα με πολλούς αποδέκτες: ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, Οικολόγους και λοιπούς. Για το ΑΚΕΛ ήταν ακόμα μια πανωλεθρία. Η Πινδάρου έχει κάθε λόγο να πανηγυρίζει, η Εζεκία Παπαϊωάννου να συσκέπτεται, την ώρα που οι υπόλοιποι προσπαθούν να καταλάβουν «ποιος είναι τελικά ο ρυθμιστής», αν όχι αυτοί. Η ιστορία έγραψε: η Αννίτα Δημητρίου νέα πρόεδρος της Βουλής με 25 ψήφους στη δεύτερη ψηφοφορία έναντι 18 ψήφων του Άντρου Κυπριανού και 13 του Νικόλα Παπαδόπουλου. 

Αυτό που συνέβη δίνει την ευκαιρία για ένα καλό ξεκαθάρισμα προτού ληφθούν οι μεγάλες αποφάσεις. Ενόψει Προεδρικών. Το κυβερνητικό μπλοκ είναι εδώ, είναι συμπαγές και είναι παντοδύναμο. Η φθορά του κυβερνώντος κόμματος υποκαθίσταται από την προθυμία της ΔΗΠΑ και τα δεκανίκια του ΕΛΑΜ. 

Το ΑΚΕΛ παραμένει αποδυναμωμένο, ανήμπορο και εγκλωβισμένο στις ίδιες τις πεπαλαιωμένες δομές και νοοτροπίες του. Ένας αντίπαλος βολικός για την Πινδάρου που έρχεται πάντα δεύτερος και καταϊδρωμένος. Στη μετά – Χριστόφια εποχή έχασε το 40% των ψηφοφόρων του και ακόμα προσπαθεί να καταλάβει τι κάνει λάθος. Τόσο πολύ είχαν πάρει το μήνυμα που ήθελαν σώνει και καλά να βγάλουν στην προεδρία της Βουλής τον Άντρο Κυπριανού, τον οποίο οι ίδιοι αποκαθηλώνουν με συνοπτικές διαδικασίες. Η ψηφοφορία της Πέμπτης απέδειξε και κάτι πιο σημαντικό: το χάσμα που χωρίζει ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ, ιδιαίτερα στο Κυπριακό και όχι μόνο. 

Την ίδια ώρα, το ΔΗΚΟ ασχολείται περισσότερο με τις εσωτερικές ισορροπίες και τους «αποστάτες», και λιγότερο με την κοινωνία ή το πολιτικό γίγνεσθαι. Χάνει το παιχνίδι από τα αποδυτήρια. Ο Νικόλας παραμένει πολιτικά απρόσιτος και κυρίως προβλεπτός. Πολιτεύεται με όρους του 2008 και δεν τολμά να σπάσει αβγά. Αδυνατεί να κεφαλαιοποιήσει την πολιτική χρεοκοπία Δεξιάς και Αριστεράς, παραμένει εγκλωβισμένος στην ασάφεια του Κυπριακού και βολεύεται με τον ρόλο του δήθεν ρυθμιστή, παρά με τον ρόλο του ηγέτη. 

Η ΕΔΕΚ με πρόεδρο τον Σιζόπουλο έχει απωλέσει την πολιτική της αξιοπιστία και την πολιτική της ταυτότητα εδώ και πολύ καιρό. Διοικείται από μια ομάδα ατόμων που έχουν καταδικαστεί για τη δίωξη Παπαδάκη, ανώτερα της στελέχη βρέθηκαν μπλεγμένα σε υποθέσεις παράνομου στοιχηματισμού και ο πρόεδρος της ακόμα να δώσει εξηγήσεις για την υπόθεση TAXAN. Εκκρεμεί η αστυνομική έρευνα για το παράνομο βίντεο στο γραφείο του πρώην Ευρωβουλευτή της και οι εξηγήσεις για τις διπλές επιταγές που έκοβε ο ταμίας. Εκκρεμεί και η συμφωνία για την παράδοση της έδρας της Λεμεσού... 

Για τους Οικολόγους τι να πούμε; Πρώτα θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν πόσους βουλευτές έχουν και με ποιους συμπορεύονται στα μεγάλα ζητήματα. Η λογική να ψηφίσουν Άντρο Κυπριανού στο δεύτερο γύρο (και χωρίς να υπάρχει ανάλογη στήριξη), αποκλείοντας την υποψηφιότητα Νικόλα Παπαδόπουλου εξηγείται μόνο με προσωπικές εμμονές και όχι με πολιτικά επιχειρήματα. Για την υποψηφιότητα Σιζόπουλου δεν υπάρχει θέμα συζήτησης γιατί ο πρόεδρος της ΕΔΕΚ γκρέμισε κάθε γέφυρα συνεννόησης προεκλογικά. Κι όμως οι Οικολόγοι έχουν περισσότερες κοινές απόψεις με το ΔΗΚΟ παρά με το ΑΚΕΛ, ιδιαίτερα στο Κυπριακό και στο μείζον προεκλογικό θέμα της διαφθοράς και της διαπλοκής. Εκτός και αν άλλαξαν εν μια νυχτί οι συνεδριακές θέσεις τους στο Κυπριακό και δεν το πήραμε χαμπάρι… ακόμα. 

Για την Αλληλεγγύη και την  Ελένη Θεοχάρους, να πούμε ότι με σπασμένη στάμνα, δεν πας στη βρύση. Πλήρωσε το γεγονός ότι για πέντε χρόνια έκανε κυβερνητικές ασκήσεις στη Βουλή και άργησε να καταλάβει ότι ο πραγματικός ιδεολογικός της αντίπαλος ήταν το ΕΛΑΜ, την ώρα που έψαχνε θέσεις στα ευρωψηφοδέλτια τρίτων κομμάτων. Κυρίως όμως πλήρωσε το μάρμαρο για το βίντεο Συλλούρη. Μια εικόνα, χίλια κομμάτια. Τα υπόλοιπα κόμματα μιας χρήσης είχαν την τύχη τέτοιων σχηματισμών. Ξεφούσκωσαν λόγω αλαζονείας, υπεροψίας και απειρίας. 

Δύο εβδομάδες μετά τις βουλευτικές και τρεις μέρες μετά την εκλογή για την προεδρία της Βουλής, το μάθημα είναι ένα και είναι ξεκάθαρο. Χρειάζεται τρίτος δρόμος. Πέρα από τον ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ. Όσο ο ενδιάμεσος χώρος παραμένει πολυδιασπασμένος εξαιτίας εμμονών, προσωπικών ατζέντων και αντιφατικών πολιτικών, θα είναι ουραγός των εξελίξεων. Όσοι προσδοκούν ή επενδύουν σε συμμαχία με το ΑΚΕΛ, ξεχνούν ότι έχουν τόσες συγκλίνουσες θέσεις με το ΑΚΕΛ, όσες έχουν και με τον ΔΗΣΥ. Λιγότερες και απ’ τις ελάχιστες. Κυρίως όμως ξεχνούν ότι τυχόν συνεργασία με το ΑΚΕΛ δεν σημαίνει πρόσθεση ποσοστών, αλλά και αφαίρεση ένθεν, κακείθεν. 

Είναι καιρός για ξεκαθάρισμα. Και το ξεκαθάρισμα ξεκινά από το Κυπριακό. Ο πρώτος λόγος ανήκει στο ΔΗΚΟ ως το μεγαλύτερο κόμμα του ενδιάμεσου. Όσο συνεχίζει να παλινδρομεί μεταξύ της ασάφειας του σωστού περιεχόμενου και της νέας στρατηγικής, τόσο θα παραμένει συρρικνωμένο σε ποσοστά βάσης. Η πρώτη ύλη υπάρχει, ο τόπος έχει ανάγκη μια σύγχρονη πολιτική πρόταση που ξεπερνά τους τακτικισμούς της στιγμής και τα οφέλη μιας νομενκλατούρας. 

>>> Κατεβάστε τώρα το application της offsite - ΕΔΩ για Android & ΕΔΩ για iOS 

Οι Προεδρικές είναι σταθμός, όχι το τέρμα. 

Υστερόγραφο: Όταν κάποιοι πανηγύριζαν για το ενδιάμεσο πόρισμα της επιτροπής Νικολάτου, έγραφα σε αυτή τη στήλη (18 Απριλίου) ότι τα νούμερα είναι εντυπωσιακά και παραπέμπουν στο αξίωμα ότι «αν φταίνε όλοι, δεν φταίει κανένας». Το τελικό πόρισμα επιβεβαίωσε ότι η Ερευνητική έκανε καλά τη δουλειά της. Στην κυβέρνηση που έκανε διεθνώς ρεντίκολο την Κύπρο, περίπαιξε τους Ευρωπαίους, έστειλε στον κάλαθο τις δύο γνωματεύσεις τους τέως (και κανονικού) Γενικού Εισαγγελέα, εμπόδισε την έρευνα του Γενικού Ελεγκτή και έκανε τα στραβά μάτια για τις αιτήσεις δικηγορικών  γραφείων συγγενών, η Ερευνητική έδωσε άφεση αμαρτιών. Δεν είχαν, λέει, σκοπιμότητες. Το ευτύχημα είναι ότι ο πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης θα αποφασίσει ποιους θα διώξει για το πάρτι εκατομμυρίων. Σίγουρα, όχι τους πρώην συναδέλφους του και τον εαυτό του. Δυστυχώς όμως για την Ερευνητική Νικολάτου, υπάρχει για σκοπούς σύγκρισης και το πόρισμα Πολυβίου και το πόρισμα Αρέστη. Ο καθείς εφ’ ω ετάχθη. 

Το άσχετο: Φαυλοκρατία  

Καλή Κυριακή και Αγία Υπομονή… 

 

Χάρης, Τορναρίτης, Αννίτα, Δίπλαρος, Γεωργίου, Δημήτρης…

Παναγιώτης Τσαγγάρης -
20.06.2022 - 06:27

Χάρης, Τορναρίτης, Αννίτα, Δίπλαρος, Γεωργίου, Δημήτρης…

Αν αύριο αυτή η Εξάδα μαζί με τον Αβέρωφ (Επτάδα δηλαδή) δεν καταφέρει για παράδειγμα να περάσει δεύτερο γύρο, θα έχει μούτρα ο οποιοσδήποτε από αυτούς τους 7 να διεκδικήσει εκ νέου θέση στην Ηγεσία; Νομιμοποιείται; Εννοείται πως όχι. Και καλό είναι να ξυπνήσουν στην Πινδάρου…

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ

Twitter: @tsangarisp

Η επόμενη μέρα στο ΔΗΣΥ είναι μια από τις εξισώσεις και τις προεκτάσεις των Προεδρικών εκλογών. Όπως είναι οι ενδοκομματικές διαδικασίες στην Πινδάρου, οι ενδοκομματικές εκλογές για εκλογή νέας ηγεσίας του κόμματος γίνονται αμέσως μετά τις εκάστοτε Προεδρικές εκλογές. Χρονικά δεν παίζει ρόλο αν θα είναι Απρίλιο 2023 ή Ιούνιο 2023. Αυτό που έχει σημασία είναι πως οι Προεδρικές εκλογές σηματοδοτούν και την λήξη της πενταετούς θητείας της ηγεσίας του ΔΗΣΥ και όσοι θέλουν να βρίσκονται στο πηδάλιο του κόμματος θα πρέπει να περάσουν από την διαδικασία των εκλογών. 

Ο ΔΗΣΥ βρίσκεται ενώπιον της δεύτερης μεγαλύτερης διάσπασης στην ιστορία του, μετά από τα γεγονότα του 2003 και του 2004 όπου το 2003 διασπάστηκε λόγω και της δεύτερης Συναγερμικής υποψηφιότητας ενώ μετέπειτα στις πρώτες ευρωεκλογές που έλαβαν χώρα βρέθηκε και δεύτερος συνδυασμός συναγερμικών υποψηφίων. Δυο γεγονότα που οδήγησαν αρκετά στελέχη στην έξοδο από την Πινδάρου είτε αυτοβούλως είτε με κομματική απόφαση διαγραφής τους.    

Αυτή τη φορά τα πράγματα ίσως να είναι και χειρότερα. Διότι ενώ μεν το 2003 ο μ. Αλέκος Μαρκίδης αποφάσισε να κατέλθει υποψήφιος έχοντας και αρκετά ελαφρυντικά υπέρ του ενώ τώρα ο Νίκος Χριστοδουλίδης λειτούργησε εντελώς διασπαστικά και εντελώς περιφρονητικά έναντι του ΔΗΣΥ και των Συναγερμικών αλλά την ίδια ώρα φαίνεται πως θα είναι και ο υποψήφιος της αντιπολίτευσης του Νίκου Αναστασιάδη και του ΔΗΣΥ, δηλαδή του ΔΗΚΟ και ίσως ΕΔΕΚ (και ίσως και της ΔΗΠΑ). Κάτι που δημιουργεί μια υπολογίσιμη πλέον τάση, η οποία ενδεχομένως να απειλήσει την υποψηφιότητα του ΔΗΣΥ, του Αβέρωφ Νεοφύτου, ή ακόμη να βρεθούν οι δυο τους (Αβέρωφ Νεοφύτου και Νίκος Χριστοδουλίδης) απέναντι στον δεύτερο γύρο (όλα αυτά, και κατά πόσο θα είναι έτσι τα πράγματα, θα αρχίσουν να φαίνονται από Σεπτέμβριο, Οκτώβριο). 

Ενόψει τούτων, η ηγεσία του ΔΗΣΥ οφείλει να προστατεύσει την παράταξη. Αυτή είναι που κρίνεται. Όλη η ηγεσία και όχι μόνο ο Αβέρωφ. Ο Αβέρωφ είναι ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ και ο υποψήφιος του κόμματος, ο οποίος επιλέχθηκε ομόφωνα μέσα από τις καταστατικές διαδικασίες. Όμως πέραν του Αβέρωφ, έχουμε και τον Χάρη Γεωργιάδη (Αναπληρωτής Πρόεδρος), τον Νίκο Τορναρίτη (3ος τη τάξει στο ΔΗΣΥ ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος) καθώς και τους 3 Αντιπροέδρους (Αννίτα Δημητρίου, Ευθύμιος Δίπλαρος και Γιώργος Γεωργίου). Από την εξίσωση δεν μπορεί βεβαίως να μείνει εκτός και ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΔΗΣΥ, Δημήτρης Δημητρίου. Αυτοί οι έξι μαζί με τον Αβέρωφ έχουν και την ευθύνη. Την ευθύνη των ποσοστών, την ευθύνη της προεκλογικής, την ευθύνη του αποτελέσματος των εκλογών. 

Η πλειοψηφία των πιο πάνω προσώπων (εξαιρουμένου μάλλον του Γ. Γεωργίου) κοιτάζει και την επόμενη μέρα των Προεδρικών Εκλογών αφού είναι λογικό και φυσιολογικό είτε να επαναδιεκδικήσουν την ίδια θέση στην ηγεσία του κόμματος είτε ακόμη ο καθένας τους και υψηλότερα αξιώματα. Ωστόσο αυτό που θα πρέπει να αντιληφθούν και να κατανοήσουν είναι πως για να θεωρείται ‘πολιτικά φυσιολογικό και λογικό και θεμιτό’ να διεκδικείς αξιώματα στην ηγεσία ενός κόμματος θα πρέπει να έχεις και καλά αποτελέσματα. Όταν  μάλιστα τα αποτελέσματα είναι μόλις μερικούς μήνες πριν την διεκδίκηση σου για μια θέση στην εξουσία. Άλλωστε στην πολιτική όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Αν αύριο αυτή η Επτάδα δεν καταφέρει για παράδειγμα να περάσει δεύτερο γύρο, θα έχει μούτρα ο οποιοσδήποτε από αυτούς τους 7 να διεκδικήσει εκ νέου θέση στην Ηγεσία; Νομιμοποιείται; Εννοείται πως όχι. Ή αν στις Προεδρικές αυτή η Επτάδα καταγράψει ιστορικό χαμηλό, θα μπορεί κάποιους από αυτούς τους επτά να μιλά για την επόμενη μέρα; Για να πάρει τον ΔΗΣΥ, που; Και να τον οδηγήσει, που; 

Τα πράγματα δεν είναι αστεία. Ούτε και είναι εκλογές μόνο του Αβέρωφ αυτές. Ποτέ οι εκλογές δεν είναι του ενός ούτε και θα είναι ποτέ του ενός σε μια Παράταξη. Την όποια παράταξη. Ποτέ δεν ήταν οι εκλογές του Αναστασιάδη, ποτέ του Κληρίδη. Ήταν οι εκλογές του ΔΗΣΥ. Είναι οι εκλογές του ΔΗΣΥ. Του ΑΚΕΛ. Του ΔΗΚΟ. Και καλό είναι να ξυπνήσουν στην Πινδάρου, διότι η επόμενη μέρα για την Επτάδα της Ηγεσίας θα είναι η ίδια και για τους επτά. Αν είναι μαύρη, θα είναι και για τους επτά. Αν είναι άσπρη, θα είναι και πάλι και για τους επτά. 

Home