Κλείσιμο οδοφραγμάτων και διαμαρτυρίες

Κλείσιμο οδοφραγμάτων και διαμαρτυρίες

Με μπουνιές και δηλώσεις που προκαλούν δηλώνουν τον "πατριωτισμό" τους;

Είναι τουλάχιστον προκλητικό να βλέπουμε συμπατριώτες μας να χτυπάνε ελληνοκύπριο εθνοφρουρό ο οποίος εκτελούσε το καθήκον του στο προσωρινά κλειστό οδόφραγμα, για λόγους υγείας. Δεν έκλεισε η διέλευση, έκλεισαν κάποια από τα σημεία διέλευσης, προσωρινά.

Του Στέλιου Κυθρεώτη

Τα οδοφράγματα και η ελεύθερη διακίνηση μεταξύ ελεύθερων και κατεχόμενων περιοχών, είναι ένα μεγάλο θέμα. Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει συναινέσει στο άνοιγμα τους το οποίο δεν είναι "αγνό" μέτρο επανένωσης μιας και έχει σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις, μόνο για την Κυπριακή Δημοκρατία βέβαια.

Πολιτικές, γιατί θέλοντας να είμαστε το "καλό παιδί" για την διπλωματία της λύσης, έχουμε ενσκύψει στις οποίες ορέξεις του Τούρκου Σουλτάνου, μαζί με τους απλούς τουρκοκύπριους που δεν μπορούν να αντιδράσουν. Κι ενώ μας "βιάζουν" ασύστολα σε πολιτικό επίπεδο, εμείς εξακολουθούμε να είμαστε τα καλά παιδιά της Ευρώπης, στο βωμό της όποιας λύσης την οποία ελέγχει πλήρως η κατοχική Τουρκία.

Κοινωνικές, γιατί είναι γνωστό σε όλους, ακόμα και αυτούς που φωνάζουν για επανένωση, ότι η πλειοψηφία των λαθρομεταναστών και των παράνομων προϊόντων και ναρκωτικών ουσιών εισέρχεται στα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω των κατεχόμενων.

Οικονομικές, γιατί δυστυχώς, με λάθη και της Κυπριακής Δημοκρατίας, εκατομμύρια "ενέσεις" δίνονται στο ψευδοκράτος μέσω των καζίνο, της βενζίνης και πολλών άλλων υπηρεσιών που παρέχονται από κει.

Το να φτάσει κάποιος Έλληνας Κύπριος που υπηρέτησε σαν ΛΟΚ να χτυπά ελληνοκύπριο εθνοφρουρό και να ακούς μια φανατισμένη νεαρή να φωνάζει συνθήματα ενάντια στην Ελλάδα - "την μητέρα πατρίδα σας" όπως την αποκαλούσε- είναι τραγικό.

Έχουμε χάσει την πορεία μας μπερδεύοντας την εθνική Ελληνική καταγωγή μας με την Κρατική μας οντότητα την οποία το ψευδοκράτος απειλεί με διάλυση. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Η εθνική μας καταγωγή είναι η ασπίδα μας για κάθε λύση με το σύνοικο στοιχείο, τους Τούρκους σε εθνικότητα, Κύπριους.

Αυτοί οι διαμαρτυρόμενοι για το κλείσιμο μερικών οδοφραγμάτων διεκδικούν τον τίτλο του πατριώτη, χτυπώντας τον εθνοφρουρό που υπηρετεί την πατρίδα μας προφανώς αδυνατούν να κατανοήσουν ποιός είναι ο εχθρός της λύσης για όλους εμάς που ζούμε στις ελεύθερες περιοχές αλλά και για τους αγνούς τουρκοκύπριους. Εχθρός μας είναι ο Τούρκος εισβολέας που βρίσκεται διάσπαρτος στα κατεχόμενα, στη Συρία, στη Λιβύη και που ονειρεύεται να μπει στο Αιγαίο αλλά και να καταλάβει ολόκληρη την Κύπρο.

Αυτό είναι το αποτέλεσμα της πολιτικής αοριστίας η οποία οδήγησε σε αυτή την παράκρουση κάποιους που θεωρούν πως η μόνη λύση για "επανένωση", λέξη με την οποία άλλαξαν την σωστή λέξη "απελευθέρωση", είναι να πηγαινοέρχονται στα κατεχόμενα, αγνοώντας πως δεν έχουν να κάνουν με τους λιγοστούς δυστυχώς απλούς τουρκοκύπριους, αλλά με την μπότα του Αττίλα. Έχω κι εγώ φίλους τουρκοκύπριους με τους οποίους - απόφαση μου- συνευρίσκομαι στις ελεύθερες περιοχές. Κι εγώ θέλω την "επανένωση" αλλά με την σωστή της μορφή, δηλαδή με σεβασμό στις εθνικές καταβολές του καθενός που δικαιούται να ζει σε αυτή τη χώρα νόμιμα και στις σωστές πληθυσμιακές αναλογίες, χωρίς εποίκους από την Τουρκία. Δεν είμαι "πατριώτης";

Ποιος ορίζει τον όρο, μόνο ο Σερ Στέλιος;

Η Κύπρος υποφέρει από την επιβολή της δύναμης της Τουρκίας. Τα οδοφράγματα με την σημερινή μορφή προσφέρουν ελάχιστα στην "επανένωση", διαλύοντας παράλληλα την συνοχή του Κυπριακού κράτους στις ελεύθερες περιοχές. 

Και αφού είμαστε όλοι τόσο δημοκράτες και δεν ανεχόμαστε τον φασισμό, γιατί δεν κάνουμε ένα δημοψήφισμα αν θέλουμε να υπάρχουν οδοφράγματα ή όχι και αν ναι με ποιούς όρους και οποίο είναι το δημοκρατικό αποτέλεσμα να το σεβαστούμε;

Στέλιος Κυθρεώτης

Home