Η παράνομη επαιτεία και η εκμετάλλευση από κάθε επιτήδειο

Η παράνομη επαιτεία και η εκμετάλλευση από κάθε επιτήδειο
Την μια μέρα έβλεπες τον ίδιο άνθρωπο με μπαστούνι στα φανάρια και την άλλη μέρα «τυφλό» έξω από πολυσύχναστη υπεραγορά.

Το φαινόμενο είναι και επαναλαμβανόμενο και ανησυχητικό και ατιμώρητο. Προκαλεί κάθε σοβαρά σκεπτόμενο και ευαισθητοποιημένο πολίτη.

Και αναφέρομαι στο φαινόμενο της παράνομης επαιτείας και την προσπάθεια οικονομικής εκμετάλλευσης από επιτήδειους του ανθρωπίνου πόνου προς ιδίων όφελος.

Λέω, επαναλαμβανόμενο διότι δεν θυμάμαι πόσες φορές κάναμε ρεπορτάζ και στηλιτεύσαμε το φαινόμενο.

Ανησυχητικό, διότι όταν κάποιοι άνθρωποι εκμεταλλεύονται ακόμα και άρρωστα μωρά προκειμένου να έχουν προσωπικό οικονομικό όφελος, όλοι αντιλαμβανόμαστε που αυτό μπορεί να οδηγήσει μια κοινωνία.

Και ατιμώρητο, διότι αν όλα αυτά τα χρόνια υπήρχαν αποτρεπτικές τιμωρίες και αποτελεσματική  αντιμετώπιση του φαινομένου δεν θα το συζητούσαμε μέχρι σήμερα.

Ως παράνομη επαιτεία, προσωπικά, το κωδικοποιώ ως εκείνο το φαινόμενο  όπου ένας άνθρωπος μόνος  ή οργανωμένα, προσπαθεί να αποσπάσει με διάφορους τρόπους χρήματα από πολίτες,  επικαλούμενος ένα ανύπαρκτο πρόβλημα υγείας ή παρουσιάζοντας κάποιες  ψεύτικες ανάγκες προκειμένου να ευαισθητοποιήσει.

Δεν είναι λίγες οι φορές που στο αεροδρόμιο Λάρνακάς έγινα μάρτυρας «αλλαγής φρουράς».

«Επαγγελματίες επαίτες» αναχωρούσαν από την Κύπρο με γεμάτες τσέπες προς άλλους προορισμούς  με τον «εγκέφαλο» της κομπίνας να υποδέχεται στις αφίξεις  την νέα «παρτίδα» να τσουβαλιάζει ανθρώπους μέσα σε μίνι μπας και να τους οδηγεί, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, σε ξενοδοχείο στην παλιά Λευκωσία από το οποίο θα γίνονταν οι εφορμήσεις προς εξαπάτηση ανυποψίαστων πολιτών. 

Οι καταγγελίες πολλές, οι ποινές όμως «χάδι» για τους επαγγελματίες που θησαύριζαν.

Την μια μέρα έβλεπες τον ίδιο άνθρωπο με μπαστούνι στα φανάρια και την άλλη μέρα «τυφλό» έξω από πολυσύχναστη υπεραγορά.

Όταν μάλιστα οι επιτήδειοι εντόπιζαν αστυνομικό ή υπεύθυνο ασφαλείας να τους πλησιάζει ή όταν κάποιος υποψιασμένος πολίτης τους ξεμπρόστιαζε,   γινόταν το θαύμα έβρισκαν το φως τους και όπου φύγει φύγει. 

Όταν άρχισα να ασχολούμαι με το φαινόμενο κάποιοι φίλοι μου έλεγαν ότι είμαι κάπως υπερβολικός. 

Άκουγα συχνά την παραίνεση, « ας τα πλάσματα να κάνουν την δουλειά τους γιατί σε ενοχλούν? Στο κάτω κάτω αν θέλεις τους δίνεις βοήθεια.»

Ίσως η θητεία μου στην εκπομπή «Έχεις Μέσον» και τα όσα ζούσα και άκουγα καθημερινά για ανθρώπους που πραγματικά είχαν ανάγκη, με έκανε να μην μπορώ να σιωπήσω όταν έβλεπα κάποιους να καταχρώνται την καλοσύνη του κόσμου και να λαμβάνουν χρήματα που δεν τους αξίζουν.

Χρήματα που κάποιος άλλος, εκείνη την στιγμή, συνάνθρωπος μας τα είχε περισσότερη ανάγκη.

Και προσπαθούσα και προσπαθώ ακόμα να ενημερώσω με όποιον τρόπο μπορώ τους πολίτες να μην δίνουν λεφτά σε ανθρώπους που έχουν την επαιτεία ως επάγγελμα με ατζέντη και ωράριο.

Εκείνο, όμως, που πραγματικά με εξοργίζει και με βγάζει εκτός εαυτού είναι η οργανωμένη προσπάθεια κάποιων ανθρώπων εδώ στην Κύπρο να παρουσιαστούν ως οργανισμός, ή σωματείο ή δεν ξέρω και εγώ τι κρατώντας ψεύτικα έγγραφα προκειμένου  να πωλήσουν δήθεν περιοδικά εξ ονόματος των μωρών που νοσηλεύονται στο παιδοογκολογικό.

Αυτό προφανώς λόγω και προσωπικών βιωμάτων δεν το αντέχει ο οργανισμός μου.

Σας ζητώ να έρθετε στη θέση ενός γονιού που έχει το παιδί του στο Παιδοογκολικό, όταν κτυπά την πόρτα ένας κύριος ή κυρία κρατώντας περιοδικά τα οποία πουλά  προς οικονομική ενίσχυση δήθεν  των παιδιών που βρίσκονται στο παιδοογκλογικό…

Και συ να ξέρεις ότι όλο αυτό είναι μια απάτη.

Ότι κάποιος σε σένα άγνωστος, που έχει μάλιστα και υφάκι φιλάνθρωπου, προσπαθεί εκείνη την στιγμή να εκμεταλλευτεί τον πόνο σου την αγωνιά σου και το δράμα του παιδιού σου για να βγάλει κέρδος πρέπει να έχεις μεγάλες αντοχές για να μην αντιδράσεις βίαια.

Σας το ζητώ πραγματικά να το σκεφτείτε για μερικά δευτερόλεπτα…

Δεν ξέρω αν μπορεί να γίνει κάτι από το επίσημο κράτος.

Έχω την εντύπωση ότι αυτή που μπορεί να αντιδράσει δραστικά δεν είναι άλλη από την ίδια την κοινωνία.

Η οποία θα πρέπει να απομονώσει και με την μη ανοχή της να εξαλείψει τέτοια φαινόμενα.

Πολλοί γύρω μας έχουν μεγάλη ανάγκη. Ας στραφούμε σε αυτούς ο κάθε ένας με όποιον τρόπο μπορεί να προσφέρει «κόβοντας τον βήχα» σε όσους προκαλούν διεκδικώντας με πανουργίες  όσα ανήκουν δικαιωματικά σε άλλους. 

Και αυτό είναι εγκληματικό.