Τα Kinky ράσα, η εξαφάνιση του Εφραίμ, και η Βίρνα Δράκου

Τα Kinky ράσα, η εξαφάνιση του Εφραίμ, και η Βίρνα Δράκου
Τα Kinky ράσα, η εξαφάνιση του Εφραίμ, ο Σωφρόνης που ασελγεί στο Θρύλο, οι απορίες του Δώνη, τα δάκρυα, οι θρήνοι και η Βίρνα Δράκου

Που ήσουν κύριε; Που άπλωνες ζάμπα κυρία; Που κρυβόσουν τόσα χρόνια, τόσους μήνες, τόσες μέρες, τόσες ώρες, τόσα λεπτά; Που ήσουν; Πες μας διότι το έχουμε τεράστια απορία…

Στα σαλέ; Στα σπα; στα ξενοδοχεία 5 αστέρων δίπλα από Πουτιν- ίσκους απατεώνες που αφού ξεπάστρεψαν τους αντιπάλους τους με όλους τους διεστραμμένους τρόπους που μπορεί να φανταστεί το σλάβικο γένος των ρώσων μαφιόζων, τώρα λιάζονται στις μαρίνες και στις θάλασσες μας;

Πες μας που ήσουν; Τι έκανες και πως το έκανες; (κυρίως το πώς για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι)

Ναι καλά καταλάβατε, οι διάλογοι ή καλύτερα οι μονόλογοι θυμίζουν κακοπαιγμένο σήριαλ τύπου «Η λάμψη» με τους απανταχού Γιάγκους Δράκους να μας ρωτάνε: Που ήσουν Βίρνα; Που γύρναγες; Που είναι η Σελήνη Βίρνα; Πάλι έπαθε κρίση πανικού; Μίλα Βίρνα.

Φτάσαμε πλέον στο επίπεδο της «Λάμψης». Με δάκρυα, οδυρμούς να ζητάμε το λόγο ο ένας από τον άλλο και κυρίως από μια ολόκληρη κοινωνία για την κατάντια των αρμόδιων αρχών, των αρμόδιων γραφείων που όχι μόνο δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους αλλά βρίσκονται στο απυρόβλητο από όλους αυτούς που θέλουν να τα ρίχνουν – που αλλού- στην κοινή γνώμη… για κάθε εξωφρενικά διεστραμμένο συμβάν που λαμβάνει χώρα στην Κύπρο.

Αυτό έγινε και στην περίπτωση της Έλενας όπου ο θρήνος ακολούθησε τρία στάδια:

Οδυρμοί και βραχυκυκλώματα υπολογιστών, ανασκαφές σε αρχεία και γραφεία και τελικά η δακρύβρεχτη αναζήτηση ενόχων (φυσικά δημόσια)…

Νέα μόδα; Νέα αυτοκριτική; Νέα τάση πολλά πληγωμένων πολιτών και αρμοδίων; Κανείς δεν ξέρει.

Και τελικά το ερώτημα του που ήσασταν όλοι εσείς. (Ο καθένας πάντα το θέτει για τους άλλους χωρίς να περιλαμβάνει τον εαυτό του).

Να σας πω εγώ που ήμασταν:

Στο κούρεμα, στη φτωχοποίηση, στην εξαθλίωση, στα ψευδοσύνορα να ψάχνουμε δρόμο για το σπίτι μας που μας το άρπαξαν και οι πολιτικάντηδες το παζαρεύουν σε Ελβετίες και λοιπές ανοργασμικές συνοικίες και κυρίως ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΑ ΑΖΗΤΗΤΑ. Στην ανεργία, στις υποσχέσεις και στα ψέματα.

Σε όλα αυτά και τώρα μας ζητάνε και το λόγο. Αυτό θα πει κακοποίηση. Αυτό θα πει να σε βιάζουν και μετά να σε ρωτάνε που ήσουν την ώρα του βιασμού.

Το μόνο θετικό της όλης υπόθεσης είναι ότι υπήρξαν άτομα που ενώ αποδεδειγμένα πράττουν περισσότερα από όσα τους αναλογούν για την κοινωνία και τα παιδιά (μέσα από τη δημοσιογραφική και όχι μόνο δουλειά τους ή μέσα από προσωπικές θυσίες σε διεθνής οργανώσεις κλπ) εντούτοις είχαν το ήθος να μην ρίξουν ευθύνες. Να τις μοιραστούν και να μην διαχωρίσουν τη θέση τους. Τέτοιοι άνθρωποι μπορούν να διερωτούνται. Μόνο αυτοί μπορούν. Οι άλλοι να σωπάσουν.

Μην διερωτάστε, λοιπόν, αγαπητοί και αγαπητές για το που ήταν ο Κυπριακός λαός όταν ο εν λόγω Παπάς ασελγούσε- αν ασελγούσε- (ο υποφαινόμενος δεν είναι δικαστής ούτε ματάκιας για να ξέρει τι γίνεται πίσω από κλειστές πόρτες) στην άτυχη Έλενα.

Φορτωθήκαμε τόσα προβλήματα, τόση μπόχα, τόση βρωμιά που -ναι- ΔΕΝ έχουμε πλέον δάκρυα για κανέναν άλλο παρά μόνο για το τομάρι μας. Αυτό το τομάρι που μας ξεχείλωσαν οι 56 της Βουλής, οι καρεκλοκένταυροι του προεδρικού και διάφοροι άλλοι Πιλάτοι που σήμερα διερωτούνται…

Αλήθεια, όμως, που ήσασταν όλοι εσείς οι έγκυροι αναλυτές όταν το τρίμηνο βρέφος εδολοφονείτο από τον πατέρα του πριν μερικές μέρες; Ξέχασα το βρέφος ήταν από τη Ρουμανία… Δεν μας νοιάζει. Εμείς ασχολούμαστε μόνο με kinky ράσα και κυπριακό πόνο…

Που ήσουν κύριε όταν ο Ζαλμάς στο «Άγγιγμα ψυχής» έβαζε χέρι στην καλλιτέχνιδα με τα πινέλα; Που ήσουν όταν η Βίρνα ασελγούσε στο νεαρό Αλέξη; Που ήσουν όταν 300 νταβραντισμένοι κακοποιοί με πριαπικού μεγέθους όργανο βίαζαν τη γυναίκα του Στάθη Θεοχάρη;

Που ήσουν Γιωργάκη Εφραίμ όταν ο Σωφρόνης με ενδυμασία ιδιοκτήτη σφαιριστηρίου ασελγούσε στο θρήνο της Λευκωσίας; ( αποδεικνύοντας ότι οι Ε/κ προπονητές μπορεί να είναι πολύ καλύτεροι από εισαγόμενους).

Εδώ είναι το ερώτημα: Τι γίνεται Γιωργάκη; Βάσιμες πληροφορίες λένε ότι φέτος είσαι ο πιο πιστός οπαδός του ΑΠΟΕΛ από την κερκίδα.

 Αυτό, όμως, που μας τρομάζει είναι το ότι από χρόνου ίσως να πάρει και διαρκείας για τους αγώνες του θρήνου ούτως ώστε να μην τρέχει στο orange shop για εισιτήριο! Σε λίγο καιρό ο Γιωργάκης θα περνάει από τον Αρχάγγελο και θα του ζητάνε ταυτότητα…

Επίσης, έχουμε βάσιμες πληροφορίες ότι η φανέλα του μετά το γκολ με την ΑΕΚ την οποία πέταξε ξεσπώντας σε πανηγυρισμούς θα αποκτήσει συλλεκτική αξία…

Γενικά είμαστε η χώρα της απορίας: Ποιος εν τούτος, ποια εν τούτη, που ήσουν που ήταν…  Σε τέτοιο σημείο απορίας φτάσαμε που ακόμα και οι προπονητές των ομάδων μας διερωτούνται για το ποιος είναι ο διπλανός τους…

Την ιδία απορία είχε και ο Δώνης ο οποίος έφυγε από την Κύπρο χωρίς να μάθει για το ποιος είναι ο προπονητής της Πάφου…

Δεν πειράζει Γιώργο έμαθες ποιος είναι ο Σωφρόνης και είδαμε τα χαΐρια μας. Σκέψου να μάθαινες και άλλους προπονητές τι θα γινόταν…

Δεν χρειάζεται, όμως, να ανησυχεί κανένας. Το Πάσχα φτάνει και οι στεναχώριες δεν έχουν θέση μεταξύ αρνιού και φλαούνας. Κλάψτε τώρα γιατί το αρνί όταν κρυώσει δεν τρώγεται… Τόνοι αρνιού στις καταβόθρες των στομάτων.

Τόσοι τόνοι αρνιού και λιπιδίων που το βάρος στις αρτηρίες δεν θα επιτρέπει να διερωτόμαστε…

Όπως κανείς δεν θα πρέπει να διερωτάται το Μάη όταν ο εξώστης θα είναι πορτοκαλί και πάλι…  Το είπαμε ξανά… το ΑΠΟΕΛ είναι εφτάψυχο και δεν έμαθε να φοβάται λεμεσιανούς μουσικούς με γαλάζιες λύρες.

* Ο Αντρέας Πολυκάρπου είναι απόφοιτος του τμήματος Επικοινωνίας, Μέσων και πολιτισμού του Παντείου πανεπιστημίου και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στις Διεθνείς Σχέσεις στο πανεπιστήμιο του Πειραιά. Αυτήν την περίοδο είναι υποψήφιος διδάκτορας στο τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου. Το 2008 και το 2010 βραβεύτηκε από τη European Commission για δημοσιογραφικές του έρευνες και εκπροσώπησε τη χώρα του σε Σλοβενία και Κωνσταντινούπολη αντίστοιχα. Το 2017 έλαβε το διεθνές λογοτεχνικό βραβείο "Naji Naaman’s Literary Prize" 2017 ("Creativity Prize" ) από το διεθνή οργανισμό "Naji Naaman’s Foundation for Gratis Culture" (FGC)​. Το θεατρικό του έργο "Η απολογία του Ιησού" ανέβηκε το 2017 στο θέατρο Επι Κολωνώ στην Αθήνα στα πλαίσια του φεστιβάλ Off Off Athens.

[email protected]