Το υγρό γλωσσάρι, η τριάρα του ΑΠΟΕΛ και η μελισσούλα του Μπίγαλη

Το υγρό γλωσσάρι, η τριάρα του ΑΠΟΕΛ και η μελισσούλα του Μπίγαλη
Το υγρό γλωσσάρι, το ΑΠΟΕΛ, οι γυμνοσάλιαγκες, οι ανέσεις των εκπαιδευτικών, η άψητη τυρόπιττα και οι μέλισσες του Μπίγαλη με τα τρυφερά κεντριά

Χαμός στη μεγαλόνησο. Από πού να αρχίσουμε: Από τους καθηγητές, από το γλωσσάρι, από το ΑΠΟΕΛ, από την Ομόνοια και τις μεταγραφές της…  Από πού;;

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: ( Κάτι σαν το σεξ:  Πρώτα ξεκινάς από το ρομαντικό πασπάτεμα των μαλλιών, από το υπέροχο της άρωμα, τη λεία της επιδερμίδα, το τάχα ενδιαφέρον για τη ζωή της και τη δουλειά της  και πριν καλά- καλά το καταλάβει η χερούκλα σου είναι μέσα στα έγκατα της «οικουμένης» της).

Πρώτα, λοιπόν, ναυάγησαν οι συνομιλίες, μετά ήρθε ο τουρκαλλάς  που έσφαζε Ε/κ και με τεράστια αποθέματα θράσους ζητούσε φρέσκο αίμα πριν εξαφανιστεί στον τάφο του, μετά μας ήρθε ο Ερντογάν και μας έκραξε και μετά ήρθαν οι μέλισσες (που λέμε) με ηγέτη τον  Πρόεδρο της ΕΣΚ Γιώργο Φράγκο ενδεδυμένο τη στολή μιας γλυκιάς δικοινοτικής μελισσούλας με μικρούλι κεντρί που τσιμπά σε μαλακά δέρματα βρεφιδίων και λοιπών επαναπροσεγγιστικών νυμφίδιων…

Πρώτη φορά είδα κάτι τέτοιο: Να μην τον θέλουν οι δημοσιογράφοι και αυτός να μένει στη θέση του.  Ρε φύγε του λένε αυτός τίποτα. Τώρα θα μου πείτε που θα πάει; Ποιος τον καρτερά;  Μια χαρά βολεύτηκε στη θεσούλα του..

Μια μέλισσα τον Αύγουστο με δικοινοτικές ευαισθησίες… που να τρέχει τωρά πίσω στις δημοσιογραφικές εργασίες και στις λοιπές εργασιακές αηδίες με εργοδότες που όποτε θέλουν σε διώχνουν. Εδώ κανένας δεν τον διώχνει… Του λένε φύγε αλλά αυτός τίποτε…

Μέχρι και ο Μπαλταζάρ αν ξαναφάει τριάρα θα φύγει.. Αυτός τίποτε, μα τίποτε. Δεν τον θέλουν οι εργαζόμενοι του συνδικαλιστικού του σώματος αλλά επιμένει να παραμένει δεμένος πάνω στην καρέκλα...

Μόνο η μελισσούλα του Μπίγαλη τα καταφέρνει και πηγαίνει πάντα και σε άλλο λουλουδάκι χωρίς να ξέρουμε που κοιμάται και σε ποια αγκαλίτσα είναι. Οι δικοινοτικές μέλισσες, όμως, (όπως και οι εθνικοκάφροι) μας κάθονται στο λαιμό σαν άψητη τυρόπιττα με διπλή σφολιάτα…

Ωραίος συγχρονισμός πάντως. Διάλεξαν και την κατάλληλη μέρα να το παρουσιάσουν: Τη μέρα που ο Ερντογάν έβριζε και απειλούσε από τα κατεχόμενα που βρωμίζουν όλοι αυτοί…

Δεν μας έφτανε, λοιπόν, το γλωσσάρι (πολύ σέξι λέξη. Μας θυμίζει ανομολόγητα και υγρά γλωσιάσματα στα ενδότερα των παντελονιών και των φουστών) και από την άλλη όλοι αυτοί οι κουρασμένοι εκπαιδευτικοί που δεν βλέπουν την ξευτίλα των αποτελεσμάτων των Κυπρίων μαθητών και ζητούν και τις ανέσεις τους…

Και κάπου εδώ η λογική χάνεται… όπως και η λογική του ΑΠΟΕΛ (Παλιά λέγαμε αν δεν αγχωθείς δεν νιώθεις ΑΠΟΕΛίστας). Έτσι λοιπόν και φέτος.

Ακόμη δεν άρχισε καλά – καλά το ΑΠΟΕΛ και έφαγε και την πρώτη τριάρα του. Δεν μπορώ να πω υπήρξαν πολλές ανησυχίες πανταχόθεν. Κυρίως, όμως, από τις διοικήσεις των άλλων ομάδων αφού δεκάδες οπαδοί τους (γνωστοί σαλίγκαροι ή καράολοι) μόλις χάνει το ΑΠΟΕΛ ξεχύνονται πανικόβλητοι στους δρόμους για να γιορτάσουν με Γιαταράδες και λοιπούς Σισίλιους ξεχνώντας το καυτό γλέντι στα ενδότερα…

Ευτυχώς που δεν έβρεξε διότι όλοι αυτοί οι καράολοι θα άφηναν τη γλίτσα τους σε δρόμους, οπαδικές σελίδες  και πληκτρολόγια σε σημείο που δεκάδες Κύπριοι από την αξιότιμη κάστα των σαλιγκαροφάγων θα έβγαιναν παγανιά.

Αλλά βλέπετε είναι πολύ μακρύς ο δρόμος για έναν καράολο να βγει γρήγορα από το υπόγειο και το αρμάρι του και να προλάβει να πανηγυρίσει. Το πολύ- πολύ να ξεχύθηκαν στους δρόμους  διάφοροι βραδινοί γυμνοσάλιαγκες…  Για λίγο, όμως, διότι το αρμάρι κλείνει και μετά έντρομοι θα δουν τον εφτάψυχο Θρύλο να διασκορπίζει τους Λιθουανούς στα εξ ων συνετέθησαν…

* Ο Αντρέας Πολυκάρπου είναι απόφοιτος του τμήματος Επικοινωνίας, Μέσων και πολιτισμού του Παντείου πανεπιστημίου και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στις Διεθνείς Σχέσεις στο πανεπιστήμιο του Πειραιά. Αυτήν την περίοδο είναι υποψήφιος διδάκτορας στο τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου. Το 2008 και το 2010 βραβεύτηκε από τη European Commission για δημοσιογραφικές του έρευνες και εκπροσώπησε τη χώρα του σε Σλοβενία και Κωνσταντινούπολη αντίστοιχα. Το 2017 έλαβε το διεθνές λογοτεχνικό βραβείο "Naji Naaman’s Literary Prize" 2017 ("Creativity Prize" ) από το διεθνή οργανισμό "Naji Naaman’s Foundation for Gratis Culture" (FGC)​. Το θεατρικό του έργο "Η απολογία του Ιησού" ανέβηκε το 2017 στο θέατρο Επι Κολωνώ στην Αθήνα στα πλαίσια του φεστιβάλ Off Off Athens.

[email protected]

Οι απόψεις και οι γνώμες που τίθενται στο πιο πάνω άρθρο γνώμης αφορούν αποκλειστικά στο συγγραφέα και όχι στην επίσημη θέση του ενημερωτικού SITE.*