Σαν την Κύπρο...: Τραγούδια στη Βουλή και τα έξοδα να τρέχουν

Σαν την Κύπρο...: Τραγούδια στη Βουλή και τα έξοδα να τρέχουν

Αναγνώστη μου σε χαιρετώ, πρώτη φορά τα λέμε αλλά δεν θα είναι η τελευταία. 

Είναι τόσα πολλά που θα μπορούσε κανείς να γράψει για τα όσα συμβαίνουν σε αυτό το νησί...μα τόσα πολλά όμως...

Εγώ σήμερα θα αρκεστώ σε κάποια ελάχιστα...

Ξεκινάμε λοιπόν...

Σοβαρά τωρά...Το Υπουργείο Εσωτερικών έφαεν σχεδόν Τετρακόσιες Σαράντα Τέσσερις Χιλιάδες Ευρώ(443,9) για διαφήμιση στες εφημερίδες με σκοπό να ευαισθητοποιήσει τον Κύπριο πολίτη για τις εκλογές.

Για να κάμει τον Κυπραίο να αφήκει ό,τι κάμνει και να πάει να ψηφίσει στις Προεδρικές Εκλογές! 

Και κάποιος εύλογα διερωτάται: Έπρεπε να καταδικάσουμε ένα τόσο μεγάλο ποσό για να σπαταληθεί χωρίς το προσδοκώμενο αποτέλεσμα; Εν το ξέραν στο Υπουργείο ότι τα λεφτά θα δαπανούνταν μάταια;

Πέραν του αποτελέσματος, το οποίο ήταν αντικειμενικά αποκαρδιωτικό μιας και το ρεκόρ της αποχής ξεπέρασε κάθε προηγούμενο, αποδεικνύεται ξεκάθαρα ότι η λογική των απέλπιδων προσπαθειών, της τελευταίας στιγμής, όσο  αξιέπαινες και να είναι,  αδυνατούν να φέρουν τα ποθητά αποτελέσματα.

Εννοείται ότι μια  πιασάρικη διαφήμιση δεν είναι ικανή για να σηκώσει τον κόσμο από τον καναπέ του.

Ο πολίτης για να αποκτήσει ή για να ανακτήσει πολιτική συνείδηση και συμπεριφορά πρέπει πρώτιστα να ανακτήσει την εμπιστοσύνη του στους πολιτικούς και στους θεσμούς τους οποίους οι πολιτικοί ελέγχουν. Νοοτροπία θέλουμε όχι διαφήμιση κύριοι...

Το "όραμα" του Προέδρου της Βουλής

Προς το παρόν ας επικεντρωθούμε στο όραμα του Προέδρου της Βουλής, ο οποίος μετά την απείρου κάλλους επίσημη υποδοχή που επιφύλαξε στο νικητή του περσινού Survivor, προσδοκεί στη μεταστέγαση του Κτιρίου της Βουλής εκτός των ορίων της μόνης μοιρασμένης ευρωπαϊκής πρωτεύουσας.

Αυτό δεν λέγεται απλά για να ειπωθεί, αλλά έχει την πολύ σημαντική του συμβολική αξία την οποία όλο και περισσότεροι επιλέγουν να ξεχνούν. Σκέφτου αναγνώστη μου ότι συμφωνεί ο Χριστόφιας με το Γιωρκάτζη στο θέμα τούτο...τόσο σοβαρά είναι τα πράματα. 

Εκτός και αν στρατηγικά, δειλά δειλά, ξεκινήσαμε να επαναπροσδιορίζουμε την μοιρασμένη μας πατρίδα με όρους ολόκληρης; Έτσι είναι...μήπως; Λέω εγώ τώρα...

Βέβαια, από την άλλη, με την εγγραφή του κόμματος των κυνηγών, πολύ φυσιολογικό θα είναι να προκύψει θέμα χωρητικότητας στο κτίριο!!! 

Ποιος ξέρει ίσως στο μέλλον και άλλες λαοφιλείς ομοσπονδίες αποφασίσουν να έχουν πολιτικές βλέψεις όπως για παράδειγμα αυτή των ψαράδων, των οργανωμένων φιλάθλων ή των καρατιστών.

Εμείς, σε κάθε περίπτωση, αναμένουμε με ανυπομονησία τις θέσεις του νεοσύστατου κόμματος στα θέματα που μας αφορούν άμεσα, όπως το Κυπριακό, τα Ενεργειακά, τα Μη Εξυπηρετούμενα Δάνεια και την πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική.

Η Βουλή, η Πάολα και τα σφηνάκια

Πέραν αυτού, φαίνεται ότι ο εκσυγχρονισμός της Βουλής δεν είναι απλά θεωρίες, μιας και οι βουλευτές σταματούν να προσέρχονται στις συνεδρίες με το άκουσμα κουδουνιού, όπως ενημερώνομαι.

Πλέον θα τους βάζουν μουσικές για να καταλάβουν ότι ξεκινά η ολομέλεια της Βουλής. Θεοδωράκη, Χατζηδάκη και τους άλλους μεγάλους συνθέτες δηλαδή. 

Όπως και να το κάνουμε είναι μια άλλη εξέλιξη η οποία προσδίδει άλλο κύρος στο βουλευτιλίκι. 

Κάμετε το εικόνα λλίον πλις. Να κάμνουν το χάι χούι τους οι βουλευτές μας στην καντίνα της Βουλής. Ξαφνικά να ξεκινά το "Εδώ σε θέλω καρδιά μου" της Πάολα, ως συνθηματικό για την έναρξη της Ολομέλειας και δώστου τα σφηνάκια στην καντίνα, ο Κουλίας μας να συγχιστεί να αρχίσει το πέταγμα των γαρύφαλλων, η Ειρήνη μας να ξενικά το χορό και η Σκεύη να χειροκροτά...

Να μην αποτελέσει σε κανένα έκπληξη, την χριστουγεννιάτικη περίοδο αν ακούσουμε στη Βουλή το ‘Last Christmas’  και την μέρα του Αγίου Βαλεντίνου το ‘τικ τικ τικι τακ κανει η καρδιά μου’.

Πολλά μέσα από τα χρόνια έχουν  γραφτεί καθ’υπερβολή και στο τέλος αποδείχτηκαν πέρα για πέρα αληθινά.

Αυτό άλλωστε είναι που κάνει το νησί μας τόσο ξεχωριστό. Γιατί αν είναι κάτι που όλοι παραδεχόμαστε είναι ότι σαν την Κύπρο εν έσχιει. (ο καθένας με τον τρόπο του)

Μέχρι την επόμενη φορά...
Σας χαιρετώ