Ένας ποιητής καταθέτει- Συνέντευξη με τον ποιητή Γιώργο Μπακλάκο

Ένας ποιητής καταθέτει- Συνέντευξη με τον ποιητή Γιώργο Μπακλάκο

Μέσα στην πρώτη ποιητική δουλειά του Γιώργου Μπακλάκου "Ημιυπόγειο" (εκδόσεις Βακχικόν) υπάρχει μια νεανική φρεσκάδα η οποία, όμως, λειτουργεί με ένα λεκτικό και στιχουργικό δυναμικό το οποίο υπόσχεται εξ αρχής ότι πρόκειται για ποίηση που μπορεί να έχει σημαντική συνέχεια.

Μέσα στα περισσότερα ποιήματα εκτυλίσσεται η ιστορία ενός μύθου ή ενός προσώπου. Ένας μύθος ο οποίος λειτουργεί δομικά στα ποιήματα. Είναι τόσο δεμένος ο μύθος με το στίχο που στις πλείστες περιπτώσεις ο αναγνώστης δεν ξεχωρίζει αν ο ποιητής εκκινεί με έναυσμα τα μυθολογικά στοιχεία ή αν αυτά εισέρχονται εμβόλιμα. Από το γεγονός αυτό φαίνεται ότι ο ποιητής γνωρίζει και πατά γερά στη μυθολογία προκειμένου να διαπλάσει τον ποιητικό του κόσμο.

Δεν χρησιμοποιεί μια γλώσσα αποστειρωμένη.  Ο Γιώργος είναι ποιητής της γενιάς του. Κρατάει τη σύγχρονη- πια- φόρμα μεταξύ πεζού και ποίησης – αν και υπάρχουν ποιήματα με πιο κλασική φόρμα- και κατορθώνει να περνά το έτοιμο υλικό της ιστορίας και της μυθολογίας φιλτράροντας το με το σήμερα. Μέσα, δηλαδή, από τη δική του οπτική γωνία.  

Το όνειρο στην ποίηση του Μπακλάκου λειτουργεί ως μια ανάερη κίνηση της σκέψης που αναζητά τη σιγουριά του παρελθόντος οδηγώντας τον ίδιο τον ποιητή σε βαθύτερες, ενδότερες αναζητήσεις νοήματος. 

Ο ίδιος ο ποιητής οδηγεί τον αναγνώστη στη λύση. Κάθε ποίημα έχει αρχή- μέση- τέλος. Η ποίηση του Γιώργου δεν είναι σκόρπιες λέξεις που τις βάζει σε σειρά σαν ένα παιχνίδι και δεν πάσχει από τη σύγχρονη αρρώστια των πετάμενων λέξεων. 

 

  • Πως αντιμετωπίζετε την ποίηση: ως μια ταυτότητα ή ως μια ετερότητα μέσα στη σύγχρονη ζωή;
     

Την αντιμετωπίζω ως ανάγκη.Μ' αυτόν τον τρόπο εμφανίστηκε στη ζωή μου και με αυτόν τον τρόπο συνεχίζει να μου φανερώνεται.Επίσης, σαν ένα μονοπάτι. Που θα σε πάει όσο μακρύτερα αντέξεις να δουλέψεις και ν' αφιερωθείς σε αυτό.

  • Ο ποιητής είναι μια περσόνα γύρω από τις λέξεις ή λειτουργεί με έναν ενστικτώδη ορμεμφυτισμό; 
     
  • Δεν πιστεύω πως ο ποιητής είναι απλά μια περσόνα που σχετίζεται με τις λέξεις. Υπάρχει μια πιο βαθιά και ουσιαστική σχέση ποιητή και λέξεων.Ο τρόπος που λειτουργεί χαρακτηρίζεται από το ένστικτο, το οποίο όμως δεν είναι απλά μια πρωτόλεια αντίδραση αλλά ένας ολοκληρωμένος κι αυτοματοποιημένος τρόπος που διαφοροποιείται ανάλογα με το ύφος του κάθε συγγραφέα.
     
  • Μπορεί η τέχνη να κλείσει τις πληγές των ανθρώπων μέσα σε μια ενδότερη υπαρξιακή διαλεκτική;

Ναι, πιστεύω πως η τέχνη συμβάλλει καταλυτικά σε αυτό! Προχωρά ο νους και η ψυχή του ανθρώπου μέσα από τους δρόμους της, ευαισθητοποιείται, σκέφτεται, γίνεται καλύτερος. Οι τέχνες,τα γράμματα,οι επιστήμες, ο αθλητισμός αποτελούν τους πυλώνες του πολιτισμού και της παιδείας του ανθρώπου.”Εκπολιτίζεται” με τη βοήθειά τους.

  • Πιστεύετε ότι ακολουθείτε το δρόμο άλλων ποιητών ή ακολουθείτε μια μοναχική πορεία μέσα στη γραφή σας;

Νομίζω πως ο καθένας ακολουθεί το δρόμο του. Δε νομίζω πως η κατάλληλη λέξη είναι μοναχικός, αλλά σίγουρα διαφορετικός.Επηρεάζεσαι από όσα αποδέχεσαι αλλά και όσα απορρίπτεις αφού οξύνεις την κριτική σου ικανότητα μέσα από αυτά, κάνεις τις επιλογές σου και διαμορφώνεις την πορεία σου. Για τον καθένα είναι διαφορετική.​

  • Ποιές εικόνες κρατάτε μέσα σας από τη ζωή σας; Ποιές εικόνες με άλλα λόγια εφορμούν στη γραφή σας;

Δε νομίζω πως είναι μόνο κάποιες συγκεκριμένες εικόνες. Νομίζω πως είναι ο συνδυασμός χρόνου,χώρου,εικόνων,σκέψεων,συναισθημάτων που διαμορφώνουν την πνευματική κατάσταση που ονομάζουμε έμπνευση.

  • Ποια ερωτήματα καλείται να απαντήσει ο ποιητής διαχρονικά αλλά και στο παρόν που ζούμε;​

Για κάθε ερώτημα που απαντάται συνήθως γεννιούνται άλλα δύο δίχως απάντηση.Είναι ένα μοτίβο Λερναίας Ύδρας.Απλά δεν πρέπει να σταματήσεις να προσπαθείς και ν'αμφισβητείς. Τον εαυτό σου, αυτό που ξέρεις σαν βεβαιότητα, τον ίδιο τον κόσμο.

  • Ποιο το νόημα της λέξης στην ποίηση; Μια απλή μορφή έκφρασης ή ένα ψυχικό αποτύπωμα;​

Όπως προανέφερα υπάρχει μια βαθιά και ουσιαστική σχέση ποιητή και λέξεων. Η λέξη είναι ο τρόπος του συγγραφέα. Όχι μόνο ένα εκφραστικό μέσο αλλά ο καταλύτης του, εκείνη  που αποτυπώνει ακριβώς αυτό που  θέλει. Πάντως γενικά πιστεύω πως οι λέξεις παίρνουν το νόημα που τους δίνουν οι πράξεις μας.

  • Είναι η ποίηση το καταφύγιο του ανθρώπου; 

Φυσικά, όπως και όλες οι τέχνες.

  • Μπορεί ο κόσμος να ζήσει ποιητικά;

Εξαρτάται πως εννοούμε τον όρο. Πιστεύω πως η ποίηση δεν είναι κάτι δύσκολο,για λιγους και εκλεκτούς,μακρινό,αιωρούμενο αλλά κάτι απλό και ουσιαστικό που εκδηλώνεται σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας.Νομίζω δε πως αυτά τα στερεότυπα είναι που πρέπει να απομυθοποιήσουμε ώστε να φέρουμε περισσότερο κόσμο κοντά στην ποίηση. Υπ' αυτήν την έννοια ο κόσμος μπορεί να ζήσει ποιητικά.

*Ο Αντρέας Πολυκάρπου  είναι υποψήφιος διδάκτορας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο στο τμήμα Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού. Επιστημονικά άρθρα του δημοσιεύτηκαν σε Ελλάδα και Κύπρο. Εξέδωσε δύο ποιητικές συλλογές στην Κύπρο και το 2013 εξέδωσε την τρίτη του ποιητική συλλογή «Απρόσωπα Φαγιούμ», στις εκδόσεις Άπαρσις στην Αθήνα, η οποία επανεκδόθηκε το 2016 από τις εκδόσεςι Vakxikon.gr. Το 2014 εκδόθηκε το θεατρικό του έργο «Κατά Ιωάννη Αποκαθήλωση» από τις εκδόσεις Vakxikon.gr στην Αθήνα το οποίο μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε στα Αγγλικά. Ποιήματα του δημοσιεύτηκαν σε έντυπα και ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά και μεταφράστηκαν στα αγγλικά. Το 2008 και το 2010 βραβεύτηκε από τη European Commission για δημοσιογραφικές του έρευνες και εκπροσώπησε τη χώρα του σε Σλοβενία και Κωνσταντινούπολη αντίστοιχα. Το 2017 έλαβε το διεθνές λογοτεχνικό βραβείο "Naji Naaman’s Literary Prize" 2017 ("Creativity Prize" ) από το διεθνή οργανισμό "Naji Naaman’s Foundation for Gratis Culture" (FGC)​.