Περί πολιτικής δεοντολογίας και 56ης έδρας στη Βουλή

blogger_kafkalias_george

Τις τελευταίες μέρες γίνεται μεγάλη συζήτηση για το πώς θα πρέπει να κινηθεί η πολιτεία σε σχέση με την 56η έδρα της Βουλής. 

Το μόνο ξεκάθαρο σε όλη αυτή την ιστορία, είναι ότι υπάρχουν δυο πτυχές εκ διαμέτρου αντίθετες η μια προς την άλλη: Η μια πτυχή είναι η νομική, που λέει ότι από τη στιγμή που η κα Θεοχάρους αποποιήθηκε της έδρας πριν την επίσημη ανάληψη καθηκόντων στη Βουλή, τότε η έδρα θεωρείται ως μη πληρωθείσα και δεν θα έπρεπε να είχε πάει η έδρα στον κ.Παπαδόπουλο, λόγω ύπαρξης νομοθετικού κενού. Η άλλη, είναι η πολιτική πτυχή, η οποία λέει πολλά, καθώς εμπερικλείει μέσα πολιτικές σκοπιμότητες, πολιτικές τακτικές, πολιτική δεοντολογία-ηθική και πολλά άλλα. 

Ακούω όλα τα κόμματα πλην του ΔΗΣΥ να λένε ότι η έδρα ανήκει στην Αλληλεγγύη ως θέση Αρχής, και καλά κάνουν αν με ρωτάτε εμένα μιας και τα δεδομένα λένε πως οι έδρες ανήκουν σε κόμματα και όχι σε βουλευτές. 

Την ίδια ώρα όμως, παραδόξως, βλέπω βουλευτές να κρατάνε την έδρα του Βουλευτή και να την περιφέρουν, άλλοι ως ανεξάρτητοι, άλλοι ως βουλευτές πλέον άλλου κομματικού σχηματισμού από αυτόν που αρχικά είχαν εκλεγεί.

Φυσιολογικά μου δημιουργήθηκαν διάφορα ερωτήματα, τροφή για προβληματισμό: Τελικά η έδρα ανήκει στο άτομο ή ανήκει στο κόμμα; Τελικά οι ψηφοφόροι ψηφίζουν κόμμα και θέσεις ή ψηφίζουν πρόσωπα; Δεν είναι κάτι που με αφορμή τη συζήτηση αυτή θα έπρεπε όλους να μας απασχολήσει, ακόμα και ως πολίτες; 

Αυτή είναι μια πτυχή την οποία έχει καθήκον η Βουλή και τα κόμματα να την μελετήσουν σε βάθος πλέον. Θα πρέπει να πάρουν μια απόφαση: Αν η έδρα ανήκει στο άτομο και το άτομο αποφασίζει αν θα παραμείνει στο κόμμα, τότε αυτό είναι κάτι πολύ διαφορετικό από το να ανήκει η έδρα στο κόμμα και ο βουλευτής να είναι απλά αυτός που αναλαμβάνει να καλύψει τα καθήκοντα του βουλευτή.

Τι θα άλλαζε ουσιαστικά αν η κα Θεοχάρους περίμενε ως την ορκωμοσία; 

Καταλαβαίνω απόλυτα όσους επιλέγουν και επέλεξαν να κατακρίνουν την Θεοχάρους για το ότι κατήλθε ως υποψήφια στις Βουλευτικές Εκλογές, αφού ήξερε ότι θα επέλεγε το Ευρωκοινοβούλιο αντί της Κυπριακής Βουλής. 

Το κατανοώ γιατί πρόκειται για ζήτημα πολιτικής δεοντολογίας και ηθικών κανόνων για κάποιους, από την άλλη όμως, νομικά είχε κάθε δικαίωμα να το πράξει και αυτό έκανε. 

Σίγουρα, διαφορετικό είναι να ψηφίζεις την κα Θεοχάρους και διαφορετικό τον κ.Παπαδόπουλο και αυτό φάνηκε και στους αριθμούς των εκλογών. 

Ωστόσο, αυτή η κριτική θα πρέπει να γίνεται ανεξάρτητα από τη συζήτηση που γίνεται σχετικά με το ποιος έχει δικαίωμα να πάρει την βουλευτική έδρα. Δηλαδή στην ουσία της υπόθεσης, τι θα άλλαζε αν η κα Θεοχάρους περίμενε την ορκωμοσία στη Βουλή και μετά να δήλωνε την παραίτησή της; Απολύτως τίποτα... 

Όπως έχουν σήμερα τα πράγματα στο πολιτικό σύστημα στην Κύπρο, ναι η έδρα ανήκει στην Αλληλεγγύη αν θα μιλήσουμε με μοναδικό γνώμονα την πολιτική πτυχή. Με βάση τη νομική πτυχή, δεν έχουμε καμιά αρμοδιότητα να κρίνουμε, η δικαιοσύνη αποφασίζει.

Μήπως είναι καιρός να δουν ουσιαστικά το ζήτημα της οριζόντιας;  

Θα ήταν πολύ χρήσιμο, αυτοί που υποστηρίζουν ότι την έδρα την πήρε η κα Θεοχάρους και από τη στιγμή που την αποποιήθηκε, τότε η έδρα δεν ανήκει στην Αλληλεγγύη, να θέσουν και θέμα οριζόντιας ψηφοφορίας στην Βουλή. 

Να θεσμοθετηθεί πλέον, αν όντως θεωρούν ότι ισχύει, ότι η έδρα πολιτικά ανήκει στο πρόσωπο και όχι στο κόμμα, το δικαίωμα στους πολίτες να επιλέγουν όποια πρόσωπα θέλουν από όλους τους πολιτικούς χώρους. Να ξεκαθαρίσουν όμως και ότι η έδρα αυτή θα ανήκει στα πρόσωπα που εκλέγονται και όχι στο κόμμα. 

Δεν γίνεται κύριοι και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο, που λέει και η παροιμία.