Ανήλικοι που διαπράττουν αδικήματα - Τι ισχύει στην Κύπρο

Το έγκλημα στην Κύπρο – Τι λένε ειδικοί
Οι ανήλικοι παραβάτες, ο ''φτωχός συγγενής της δικαιοσύνης''-Ευθύνες στο Γραφείο Ευημερίας από ποινικολόγο

Στο ψυχιατρείο καταλήγουν στις πλείστες περιπτώσεις οι ανήλικοι παραβάτες κάτω των 14 ετών καθώς δεν μπορούν να διωχθούν ποινικά.  «Όποιος έχει ηλικία κάτω των δεκατεσσάρων χρόνων δεν είναι ποινικά υπεύθυνος για οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη».

 

Ουσιαστικά, σε περιπτώσεις όπου ανήλικος κάτω των 13 ετών διαπράξει σοβαρό αδίκημα η οδός του ψυχιατρείου έπειτα από σχετικό διάταγμα ως τρόπος περιορισμού του καθώς δεν μπορεί να πάει στη φυλακή λόγω ηλικίας, είναι η συνήθης, με αρκετά ερωτηματικά να τίθενται για τέτοιες περιπτώσεις. Φυσικά προηγείται αξιολόγηση από ειδικούς. Ωστόσο, εύλογα διερωτάται κανείς τι συμβαίνει σε περιπτώσεις που δεν συντρέχουν ψυχολογικοί ή ψυχιατρικοί λόγοι... Πάλι, ένα παιδί θα καταλήξει στο ψυχιατρείο;

Η ανυπαρξία νομοθεσίας και το κενό αναμόρφωσης παιδιών που διαπράττουν αδικήματα, διαφαίνονται ακόμη πιο έντονα έπειτα από την τραγωδία που εκτυλίχθηκε χθες στη Λάρνακα με το θάνατο 9χρονου παιδιού από τα χέρια του 13χρονου αδερφού της.

Σε δηλώσεις του στην Offsite, ο ποινικολόγος, Γιάννης Πολυχρόνης, τόνισε ότι ο φτωχός συγγενής της δικαιοσύνης είναι οι ανήλικοι παραβάτες. Στην Κύπρο, οι ανήλικοι παραβάτες άνω των 14 ετών που καταδικάζονται για αδικήματα, καταλήγουν σε ειδική πτέρυγα στις Κεντρικές Φυλακές με νεαρούς μέχρι 21 ετών. 

''Σίγουρα δεν πρόκειται για τον ενδεδειγμένο τρόπο αναμόρφωσης'', τονίζει στην Offsite ο κ. Πολυχρόνης ο οποίος έχει χειριστεί υποθέσεις ανήλικων παραβατών, προσθέτοντας ότι στην Κύπρο θα έπρεπε να δημιουργηθούν κέντρα κράτησης ειδικά για ανήλικους παραβάτες, που θα περιλαμβάνουν εκπαιδευτικά προγράμματα με στόχο την αναμόρφωση. 

Ευθύνες προς το Γραφείο Ευημερίας

Θα πρέπει να αναζητηθούν ευθύνες και στον τρόπο χειρισμού της οικογένειας του 13χρονου ο οποίος φέρεται ως ο δράστης του φόνου της αδερφής του, εκ μέρους του Γραφείου Ευημερίας που γνώριζε από πριν την περίπτωση της οικογένειας, τονίζει ο ποινικολόγος καθώς τα παιδιά αφήνονταν μόνα τους τη στιγμή που βάσει των όσων διαφαίνονται σε σχέση με τα προβλήματα που αντιμετώπιζε ο ανήλικος, θα έπρεπε να υπήρχε επιτήρηση.