Ανάλυση: Τα δύσκολα τώρα αρχίζουν για ΔΗΣΥ

Αλώβητος στο τιμόνι του ΔΗΣΥ ο Αβέρωφ Νεοφύτου
Μπορεί να απορροφήθηκαν οι κραδασμοί της μετεκλογικής κρίσης, αλλά τα ανοιχτά μέτωπα είναι πολλά και σημαντικά

Επτά ώρες, δεκάδες τοποθετήσεις, δύο συμπεράσματα, όλα «μέλι-γάλα»: αυτό είναι το απαύγασμα της χθεσινής (10/6) συνεδρίας του διευρυμένου πολιτικού γραφείου του ΔΗΣΥ για το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. Μετά από μια εξαντλητική συνεδρία στην οποία ακούστηκαν όλες οι απόψεις, το σώμα αποφάσισε να προχωρήσει σε κωδικοποίηση των θέσεων του ΔΗΣΥ στο κυπριακό και στα κοινωνικο-οικονομικά θέματα, αλλά και σε πορεία προς τη βάση για να ακούσει η ηγεσία από πρώτο χέρι «τι λέει ο κόσμος». Οι κραδασμοί της κρίσης απορροφήθηκαν σχεδόν εν τη γενέσει τους, θέμα ηγεσίας δεν υπάρχει, αλλά τα δύσκολα για την Πινδάρου τώρα αρχίζουν. Χθες το βράδυ ήταν απλώς το (επίσημο) προκαταρκτικό μέρος. 

Ο ΔΗΣΥ, ως  το κυρίαρχο κόμμα στα πολιτικά δρώμενα εδώ και τρεις δεκαετίες, βρίσκεται σε μια ιστορική καμπή. Αυτό που για χρόνια αποτελούσε την αιχμή του δόρατος του κόμματος, σήμερα αποτελεί το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα που έχει να αντιμετωπίσει. 

Είναι τοις πάσοι γνωστό ότι στον πυρήνα του συναγερμικού DNA ήταν η πολυσυλλεκτικότητα και η πολυφωνία· η ικανότητα του κόμματος να αφομοιώνει πρόσωπα και καταστάσεις, υπό τη σκέπη μια ευρύτερης φιλελεύθερης αντίληψης και πολιτικής σκέψης. Αυτό σε συνδυασμό με το γεγονός ότι, ιδεολογικά, εξέφραζε και το συντηρητικό κομμάτι της κοινωνίας, αποτέλεσε το εφαλτήριο για την επικράτηση του ως η «κυρίαρχη πολιτική δύναμη».    

Κατά καιρούς υπήρξαν διασπάσεις ή και αποχωρήσεις προβεβλημένων στελεχών (όπως υπήρξαν άλλωστε σε όλα τα παραδοσιακά κόμματα της Κύπρου), αλλά ο ΔΗΣΥ απέδειξε ότι είχε την ικανότητα να συγκρατεί τον κόσμο του και ενίοτε να μεγαλώνει. Δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα από τις Ευρωεκλογές του 2004 όταν μετά το σχέδιο Ανάν (και την αποχώρηση πρωτοκλασάτων στελεχών που δημιούργησαν το συνδυασμό «Για την Ευρώπη») το κόμμα κράτησε την πρωτιά με το εκπληκτικό -για την εποχή- 28,23%. Τότε είχε αυτό θεωρηθεί (και ορθώς) ως μια μεγάλη νίκη του ΔΗΣΥ. 

Σήμερα, μια άλλη πρωτιά, πάλι σε Ευρωεκλογές, προκάλεσε συναγερμό στην Πινδάρου. Το 29,02% που έλαβε ο ΔΗΣΥ στις τελευταίες εκλογές όχι μόνο δεν κρίθηκε ως «νίκη», αλλά ήταν το πρώτο κουδούνι. Ακόμα και ο ίδιος ο Αβέρωφ Νεοφύτου μίλησε για το «μήνυμα» που έστειλαν οι ψηφοφόροι του ΔΗΣΥ είτε δια της αποχής τους, είτε επιλέγοντας άλλα κόμματα. 

Τα ανοιχτά μέτωπα έχουν συσσωρευθεί: 

  • η κόπωση από την εξαετή διακυβέρνηση της χώρας, όπως αποτυπώθηκε και σωρεία δημοσκοπήσεων τις προηγούμενες εβδομάδες,
  • η φθορά της κυβέρνησης και κατ’ επέκταση του κόμματος από τα σκάνδαλα, το πόρισμα για το Συνεργατισμό, την υπόθεση «Ορέστη»,
  • η αδυναμία της Πινδάρου να πιστωθεί τα «θετικά» της διακυβέρνησης Αναστασιάδη όπως για παράδειγμα τη μεγάλη μεταρρύθμιση του ΓεΣΥ, καθώς  ευθέως ή κεκαλυμμένα ηγετικά στελέχη του ΔΗΣΥ είχαν εκφράσει ενστάσεις ή διαφωνίες,
  • οι αστοχίες σε διορισμούς προσώπων σε θέσεις-κλειδιά και η συνέχιση του κακώς νοούμενου συστήματος της «λίστας»,  
  • η αδυναμία έκφρασης αυτόνομου πολιτικού λόγου και η πλήρης ταύτιση με τις κυβερνητικές επιλογές και αποφάσεις. (Ακόμα και στις περιπτώσεις που η Πινδάρου επεδίωξε να διαφοροποιηθεί από κορυφαίες επιλογές της κυβέρνησης, η «διόρθωση» έγινε γρήγορα, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τη δήλωση Αβέρωφ για το «τσουνάμι που έρχεται»),
  • η πίεση που δέχεται η εθνικόφρονα βάση του ΔΗΣΥ από την ύπαρξη ενός σχηματισμού όπως το ΕΛΑΜ, αλλά και η δημιουργία της (φιλοκυβερνητικής) ΔΗΠΑ η οποία απευθύνεται σε εν δυνάμει ψηφοφόρους του κόμματος,
  • η απόσταση που έχει δημιουργηθεί με ένα κομμάτι της αστικής βάσης του Συναγερμού, είτε για λόγους απογοήτευσης, είτε διαφωνίας με επιλογές της Πινδάρου,
  • η ευρύτερη απαξίωση ενός μεγάλου μέρους της κοινωνίας προς το πολιτικό-κομματικό σύστημα.

Το χθεσινό διευρυμένο πολιτικό γραφείο αποτέλεσε το χώρο για να ειπωθούν πολλά, να καταγραφούν οι διαφορετικές (και σε μερικές περιπτώσεις αντίθετες) τάσεις εντός του κόμματος αλλά κυρίως, επιβεβαιώθηκε ότι τα (νέα και παλιά) στελέχη του ΔΗΣΥ, παρά τις διαφωνίες τους, παραμένουν επί των επάλξεων. Το ζητούμενο πλέον για την Πινδάρου είναι η εικόνα «ενότητας» να αποκτήσει συγκεκριμένο πολιτικό περιεχόμενο, ξεκαθαρίζοντας τη σύγχυση που υπάρχει για τις θέσεις και το ιδεολογικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται.  Από το κυπριακό μέχρι το ΓεΣΥ και την οικονομία. Ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι θα υπάρξουν πρόσκαιρες απώλειες. 

Η «πολυφωνία» είναι στο DNA του ΔΗΣΥ, η συγκατοίκηση όμως άκρως αντίθετων σχολών σκέψης είναι αυτοάνοσο νόσημα με απρόβλεπτες συνέπειες. Ο χρόνος πλέον κυλά αντίστροφα και το 2021 δεν θα είναι αρκετή μια ακόμα «πρωτιά»…  

8