Αυτούσια η χειρόγραφη απολογία του «Ορέστη» (Φωτογραφία)

Αυτούσια η χειρόγραφη απολογία του «Ορέστη» (Φωτογραφία)

Η Offsite εξασφάλισε την χειρόγραφη απολογία του και σας την παρουσιάζει

Την μεταμέλεια του για τα ειδεχθή εγκλήματα, τα οποία διέπραξε, εξέφρασε ο Νικόλας Μεταξάς, ενώπιον του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λευκωσίας. Ο Νικόλας Μεταξάς ζήτησε, κατά τη διαδικασία στο Κακουργιοδικείο, συγνώμη από τις ψυχές των θυμάτων του και τους συγγενείς τους, την οικογένεια του αλλά και όλη την κυπριακή κοινωνία.  

Η διαδικασία έχει διακοπεί και η ποινή θα ανακοινωθεί σε δύο ώρες.

 

Νωρίτερα, ο Νικόλας Μεταξάς, παραδέχθηκε ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας τις κατηγορίες που του απαγγέλθηκαν για το ότι εκ προμελέτης προκάλεσε βαριές κακώσεις στα θύματα, που επέφεραν το θάνατό τους, και τα απήγαγε με αυτό το σκοπό.

Τα θύματα είναι η 38χρονη Μαρί Ρόουζ, η 28χρονη Αριάν Παλάνας, η 30χρονη Κάχτα Ανού, η 36χρονη Λίβια Μπουνέα, η 8χρονη Έλενα Μπουνέα, η 29χρονη Μαρικάρ Βαλντέζ Αργκιολά και η 6χρονη Σιέρα.

Διαβάστε αυτούσια και δείτε την φωτογραφία που εξασφάλισε η Offsite

«Έχω διαπράξει απεχθή εγκλήματα, για τα οποία αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη και αποδέχομαι τις συνέπειες. Αναγνωρίζω πως, το γεγονός ότι έχω μετανοήσει ειλικρινά για τις πράξεις μου, δεν μπορεί να αντιστρέψει τις τραγικές συνέπειες αυτών. Όσο και να το θέλω, δεν μπορώ να πάω πίσω στον χρόνο για να μην κάνω όσα έκανα. Αυτά που μπορώ να κάνω, πρώτο είναι να βοηθήσω στη διαλεύκανση των υποθέσεων, παρέχοντας ότι πληροφορίες μου ζητηθούν και παραδεχόμενος ενοχή, να μη ζημιώσω και άλλο την Κυπριακή Δημοκρατία μέσω μιας χρονοβόρας διαδικασίας. Δεύτερον, να εκφράσω μεταμέλεια και να απολογηθώ, πρώτα προς τις ψυχές των θυμάτων μου, τους συγγενείς και τα αγαπημένα τους πρόσωπα για τον άδικο πόνο που προκάλεσα και να ελπίζω ότι η απονομή της δικαιοσύνης θα αποτελέσει ένα ελάχιστο βάλσαμο. Έπειτα, προς τα παιδιά μου, τους γονείς μου και την υπόλοιπη οικογένεια μου για την στεναχώρια που περνούν και θα περάσουν, χωρίς κανείς τους να έχει φταίξει ποτέ σε τίποτα. Τέλος, προς την κυπριακή κοινωνία, η οποία είμαι βέβαιος ότι διερωτάται γιατί και πώς ένας άνθρωπος, μέλος της, έφτασε σε αυτό το σημείο. Το ίδιο ερώτημα βασανίζει και εμένα, όμως δεν έχω βρει ακόμη την απάντηση. Γνωρίζω, ότι αυτή βρίσκεται κάπου μέσα στο μυαλό μου, κομμάτια της τα αναγνωρίζω μέσα από οδυνηρές αναμνήσεις, τις οποίες προσπαθώ εδώ και δεκαετίες μάταια να ξεχάσω. Δεν έχω καταφέρει ακόμη μόνος μου να βρω μια ξεκάθαρη απάντηση. Οπότε, το τελευταίο που μπορώ να κάνω, είναι να ζητήσω και να θέσω τον εαυτό μου στη διάθεση μιας ενδελεχούς μελέτης, έτσι ώστε με τη βοήθεια επιστημόνων, να βρω το γιατί, αλλά σημαντικότερα, να βοηθήσω στην εξαγωγή συμπερασμάτων, τα οποία θα βοηθήσουν την κοινωνία μας να προλάβει τέτοιες τραγωδίες.»

1

Home