Έτσι κάνουν εκλογές στην Κύπρο του 2019

Τίποτα στην πολιτική δεν είναι τυχαίο, ούτε καν ο εκχυδαϊσμός της ίδιας της πολιτικής

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΑΠΙΟΥ 

Δύο εβδομάδες πριν από τις Ευρωεκλογές και ακόμα δεν έχουμε κουβεντιάσει την… κλιματική αλλαγή, το μεταναστευτικό και την ανεργία. Όλα αυτά δηλαδή που απασχολούν την υπόλοιπη Ευρώπη των «26+1», εκτός από το Τσιάμπιονς Λιγκ, τα μπόνους των Ευρωβουλευτών και τα λαχανάκια Βρυξελλών.

Κανονικά θα έπρεπε να μας απασχολεί και η ερημοποίηση της Κύπρου το 2050, η εκρηκτική αύξηση μεταναστευτικών ροών (ιδιαίτερα από τα κατεχόμενα), τα ΜΕΔ και η εξαφάνιση της μεσαίας τάξης, η εφαρμογή του ΓεΣΥ, η ανεργία των νέων, το τριτοκοσμικό σύστημα απονομής δικαιοσύνης, οι golden visa, ακόμα και οι σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας. Να μην πούμε για τις σχέσεις ΕΕ – Κίνας ή τον επί θύραις δασμολογικό πόλεμο με τον Τραμπ. Αυτά αφορούν τους… εξωγήινους. 

Για την ώρα έχουμε ακούσει του κόσμου τις αρλούμπες για ανύπαρκτα θέματα, έχουμε δει σοβαρούς πολιτικούς να μετατρέπονται σε τσαρλατάνους τηλεοπτικών εκπομπών και αρχηγούς να ξεκατινιάζονται για μια χούφτα ψήφους. Υπάρχουν, ευτυχώς, οι εξαιρέσεις, αλλά ο κανόνας είναι το δάπεδο, ο εκχυδαϊσμός, οι ακραίες λογομαχίες και μια καθημερινή πολιτική ρυπαρογραφία.  

Δεν είναι τυχαίο. Τίποτα στην πολιτική δεν είναι τυχαίο. Τους ενδιαφέρουν μόνο όσοι θα πάνε να ψηφίσουν. Το 30, άντε το 35% των ψηφοφόρων. Αυτοί που θα κρίνουν το αποτέλεσμα και θα βγάλουν τους 5+1 Ευρωβουλευτές. Την επόμενη μέρα, θα ξανά-ξανά προβληματιστούν για την αποχή, την απαξίωση των θεσμών, τα πραγματικά προβλήματα του τόπου. Τώρα, προηγείται το παραδοσιακό μάντρωμα. 

Μέχρι και το κατ’ ευφημισμό φιλοευρωπαϊκό κόμμα της Κύπρου βγήκε με κεντρικό σλόγκαν «Μην τους αφήσετε να μας γυρίσουν πίσω». Για όσους δεν καταλαβαίνουν, το «πίσω» είναι ο Χριστόφιας και το «μπροστά» είναι ο Αναστασιάδης. Πόση Ευρώπη να αντέξουμε πια;  

Η μόνη ελπίδα είναι το 30 να γίνει 60, άιντε και 70%. Μόνο ο κόσμος μπορεί να σταματήσει αυτό τον κατήφορο. Μόνο ο κόσμος μπορεί να πει «θέλουμε περισσότερη Ευρώπη». Μόνο αυτός μπορεί να απαντήσει στο δίλλημα ποια από τις δύο όψεις είναι καλύτερη;   

Αυτοί που έχουν πολλά να χάσουν, θα κάνουν τα πάντα για να κερδίσουν. Στις κάλπες και όχι στην πραγματική ζωή με τα πραγματικά προβλήματα. Αυτοί, μπορεί να καθυστερήσουν την πρόοδο, αλλά δεν μπορούν να την σταματήσουν. Στο τέλος, θα επικρατήσει -και αυτή, αυτή είναι η μόνη πραγματική ελπίδα.   

Υστερόγραφο: Το καλό είναι ότι μέσα σε όλο το τουρλουμπούκι, ξεχάσαμε και τον Υπουργό που ξέχασε να παραιτηθεί γιατί είναι πολιτικά υπεύθυνος. Ξεχάσαμε το Συνεργατισμό και το πόρισμα Αρέστη. Είναι πάντως κρίμα να μην επιβραβεύεις μια κυβέρνηση που συμπεριφέρεται ακριβώς όπως η προηγούμενη. Με το ίδιο νόμισμα.   

 

16