Είναι σαφές ότι κάποιοι δεν επιθυμούν να προχωρήσει το Κυπριακό!

E/κ πηγή: «Δεν δεχόμαστε τεχνητά χρονοδιαγράμματα στο Κυπριακό»
Σφίγγα η Λουτ ή παπαγάλος;

Παρακολουθώ μέρες τώρα τις δημόσιες συζητήσεις, τις τοποθετήσεις, τα σχόλια, τις απαντήσεις...Κρατήθηκα αρκετές φορές ένα βήμα πίσω, για να δω τι ακριβώς υπάρχει, να βγάλω ασφαλές συμπέρασμα. 

Κατέληξα τελικά στο κυρίαρχο ερώτημα που αν απαντηθεί, τότε θα απαντηθούν και όλα τα υπόλοιπα:

Χάνουμε κάτι σε όλη αυτή τη συζήτηση ή μήπως δεν υπάρχει κάτι αυτό το διάστημα για να το χάσουμε; 

Και εξηγώ αμέσως το γιατί έχω φτάσει στο συμπέρασμα, ότι αυτό το ερώτημα απαντά σε όλα τα υπόλοιπα: 

Πρώτον: Η διαδικασία που ακολουθούν όλες οι πλευρές μετά το Κραν Μοντανά, καταδεικνύει ότι κάποιοι δεν βιάζονται να προχωρήσουν τα πράγματα στο Κυπριακό...όχι ακόμα τουλάχιστον! Η Λουτ, έρχεται μένει λίγες ώρες, κάνει εβδομάδες να ξανάρθει, έρχεται-φεύγει, κάνει εβδομάδες να ξανάρθει...και πάλι από την αρχή

Δεύτερον: Όπως αναφέρουν άνθρωποι με διαχρονική εμπλοκή στο Κυπριακό "δεν γίνεται η Λουτ να πήγε και να ήρθε τόσες φορές και να μην υπάρχει ένα άτομο από όσους έχουν καθίσει στο τραπέζι μαζί της, που να μην έχει ξεκαθαρίσει το τι εννοεί με τους όρους αναφοράς και τι έχει υπόψη της να συμπεριλάβει σε αυτούς". Δεν αναλώνονται έτσι τα Ηνωμένα Έθνη. Πάντα πάνε και έρχονται με γεμάτες τις αποσκευές τους, ασχέτως αν μας δείχνουν το περιεχόμενο της βαλίτσας κάθε φορά ή όχι.

Τρίτον: Ο καθένας διατηρεί το δικό του "παραμύθι", ενόψει των εξελίξεων. Τρία-Τέσσερα διαφορετικά "παραμύθια" η ε/κ πλευρά(όπως πάντα), τρία-τέσσερα "παραμύθια" η τ/κ πλευρά και η Τουρκία το δικό της "παραμύθι" το οποίο ακόμα δεν το έχουμε διαβάσει ολόκληρο. Με αυτό ως δεδομένο και σε συνδυασμό με τα πιο πάνω, όλα συνηγορούν στο ότι πριν το τέλος του χρόνου, χλωμό είναι να δούμε κάτι χειροπιαστό. 

Τέταρτον: Κατά παράδοξο τρόπο και λόγο, δεν διαρρέει τίποτα πέραν όσων ακούμε δημόσια από διάφορους εμπλεκόμενους. Ακόμα και αυτοί που λένε ότι έχουν βγάλει συμπεράσματα και έχουν υπόψη τους πράγματα (όπως για παράδειγμα ότι ο Πρόεδρος έφυγε από τη συμφωνημένη βάση λύσης του Κυπριακού), όταν τους ρωτάς συγκεκριμένα να απαντήσουν, λένε κάτι επιχειρήματα που μέσα χρησιμοποιούν ακόμα και τον Χάσικο. Λες και δεν ήταν πάντα διαιρεμένος ο ΔΗΣΥ σε δυο στρατόπεδα στο Κυπριακό. Δεν μας λένε τίποτα καινούριο, τίποτα χειροπιαστό, τίποτα που να πείθει τους πολίτες για το αληθές των επιχειρημάτων. Δυστυχώς! Να είσαστε σίγουροι όμως "ότι υπάρχουν πράγματα που δεν μας τα λένε" και ενδεχομένως όταν τα πουν να είναι ήδη αργά.

Πέμπτον: Συνέχεια του τέταρτου: Δεν θεωρώ ότι το ΑΚΕΛ θα έφτανε στα άκρα, αν δεν είχε κάτι υπόψη του, δεν συνηθίζει να κάνει κάτι τέτοιο, ήταν τα λόγια ανθρώπου τον οποίο εμπιστεύομαι και σέβομαι. Έλα όμως που όλοι μένουμε με την απορία...μια απορία που κανένας δεν φροντίζει να μας τη λύσει...Ποιος έβαλε φυτιλιές στο ΑΚΕΛ; Ο Τσίπρας, ο Τσαβούσογλου, η Μογκερίνι, οι αξιωματούχοι των Ηνωμένων Εθνών, οι πρέσβεις ξένων χωρών; Άγνωστο.

Έκτον: Ο Αναστασιάδης πραγματικά παλεύει με τον εσωτερικό του κόσμο και τον προηγούμενό του εαυτό. Δεν εξηγείται αλλιώς αυτό που βιώνουμε με τη στάση του Προέδρου. Φτάσαμε σε σημείο να λέει το ΔΗΚΟ δια στόματος Μυλωνά(που είναι αντίπαλο στρατόπεδο από αυτό στο οποίο θεωρητικά βρισκόταν μέχρι πρότινος ο Πρόεδρος), ότι "ο Αναστασιάδης κατάλαβε από τη στάση της Τουρκίας ότι πρέπει να πάει πιο κοντά στις θέσεις του ΔΗΚΟ και ότι απέτυχε η πολιτική του στο Κυπριακό". Το τι λέει όμως ο Μυλωνάς είναι το λογικό, γιατί μιλά ως Εκπρόσωπος του ΔΗΚΟ, που καλώς ή κακώς έχει τις δικές του απόψεις ως κόμμα και αυτό είναι απόλυτα σεβαστό. Το παράλογο είναι ότι ο Πρόεδρος ή οι εκπρόσωποι του ή οι εκπρόσωποι του ΔΗΣΥ, δεν λένε τίποτα για όλο αυτό. Δεν απαντούν. Αντιθέτως, ενώ κατηγορούσαν στο παρελθόν τον αείμνηστο Τάσσο Παπαδόπουλο για αδιαλλαξία, τώρα ακούσαμε τον Πρόεδρο να λέει πως "Γλαύκος και Τάσσος είχαν κοινό στόχο την εξεύρεση μιας ειρηνικής, βιώσιμης και λειτουργικής λύσης. Παρά ταύτα, η αποτυχία δεν οφειλόταν στην έλλειψη πρωτοβουλιών, κινήσεων και προσπαθειών από μέρους τους. Οφείλεται αποκλειστικά στην αδιαλλαξία της Τουρκίας".

Μέσα από όλο αυτό που έχω περιγράψει κανείς μπορεί με νηφαλιότητα να φτάσει σε κάποια συμπεράσματα: 

  1. Η συμφωνία για επανέναρξη των συνομιλιών και συνομολόγηση κοινού εγγράφου για τους όρους αναφοράς, πολύ δύσκολα θα επιτευχθεί πριν το τέλος του χρόνου. Το πιο πιθανό σενάριο είναι να πάρει αναβολή για το 2019 
  2. Η όποια συμφωνία θα συνεπάγεται στην καλύτερη των περιπτώσεων όρους αναφοράς σε επίπεδο γενικού περιγράμματος κάποιων δεδομένων και τίποτα περισσότερο
  3. Η τοποθέτηση Παυλόπουλου ότι δεν μπορεί να υπάρχει άλλη βάση λύσης πέραν της ομοσπονδίας, διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο στη διαδικασία και αφήνει υπονοούμενα
  4. Η επιμονή Αναστασιάδη να συνομιλεί με την Τουρκία πλέον και πάλι δίνει τα δικά της μηνύματα

Σε κάθε περίπτωση, λίγες μέρες μας χωρίζουν από το αποτέλεσμα των συναντήσεων. Γράφω όλα αυτά, με την ελπίδα ότι όλα θα διαψευστούν και ότι θα έχουμε συμφωνία το συντομότερο με τους καλύτερους δυνατούς όρους αναφοράς και άμεση επανέναρξη των διαπραγματεύσεων...αλλά ευτυχώς ή δυστυχώς, ό,τι και να λέμε εμείς, το παιχνίδι παίζεται σε άλλο επίπεδο. Ψηλότερο από εμάς!

16