Νουρή το (χρυσό) ανάγνωσμα

Νουρή το (χρυσό) ανάγνωσμα

Μεταξύ του «βγάζω τον σκασμό» και του «λέω ό,τι μου κατέβει στο κεφάλι», είναι προτιμότερο το πρώτο

Την… καλύτερη διαχείριση στην ιστορία με τα χρυσά διαβατήρια την έκανε ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ, ο Αβέρωφ Νεοφύτου. Κρύφτηκε. Την χειρότερη, την έκανε η κυβέρνηση και ειδικά ο υπουργός Εσωτερικών, ο Νίκος Νουρής. Πνίγηκε. Σε μια κουταλιά νερό.

Μεταξύ του «βγάζω τον σκασμό» και του «λέω ό,τι μου κατέβει στο κεφάλι», είναι προτιμότερο το πρώτο. Και όπου δεν ισχύει το «κρείττον του λαλείν το σιγάν» που έλεγαν οι αρχαίοι, ισχύει το «παν μέτρον άριστον» που είπε ο Κλεόβουλος ο Λίνδιος, (έστω και αν η λέξη «παν» προστέθηκε αργότερα). Κι όμως, ο Νουρής μεταξύ δυο «σωστών» επιλογών, ακολούθησε την τρίτη. Επέλεξε την ακρότητα και την υπερβολή, την ασυναρτησία και την αοριστία, επέλεξε τη στρεψοδικία. Προτίμησε να «απαντήσει» αποστομωτικά εντός και να χάσει πανηγυρικά «εκτός». Σε κάθε περίπτωση, ισχύει αυτό που δήλωσε ο εκπρόσωπος του ΔΗΣΥ, Δημήτρης Δημητρίου, στην προχθεσινή μεσημβρινή εκπομπή του ΡΙΚ. «Τα γεγονότα είναι γεγονότα, δεν μπορούμε να μιλούμε με εικασίες».

Είναι γεγονός ότι η κυβέρνηση δείχνει μια υπέρμετρη ευαισθησία στα δημοσιεύματα που αφορούν το  πρόγραμμα πολιτογραφήσεων, ίσως και να ίπτανται… τασάκια κάθε φορά που βγαίνουν στο φως ονόματα επιφανών συμπολιτών μας, αλλά επικοινωνιακά και ουσιαστικά τα έκανε (ξανά) μαντάρα. Είναι γεγονός ότι το πρόγραμμα πάσχει ή τουλάχιστον, αν πιστέψουμε τους κυβερνώντες, έπασχε σοβαρά αλλά, μετά από πέντε-έξι χρόνια τρύπιας νομοθεσίας και διεθνούς διασυρμού, τσιμεντώσαμε και τα παράθυρα. Είναι επίσης γεγονός ότι διάφοροι απίθανοι τύποι όπως, διεθνώς καταζητούμενοι, δικτατορίσκοι και απατεώνες ολκής, πλήρωσαν το ακριβό βαλάντιο και έλαβαν την πολυπόθητη κυπριακή (άρα ευρωπαϊκή) υπηκοότητα, με αποτέλεσμα τώρα να τρέχουμε να τους πάρουμε πίσω τα διαβατήρια.

Είναι ακόμα γεγονός ότι το πρόγραμμα αποδείχθηκε χρυσοφόρο, προσφέροντας τεχνητή υποστήριξη στην παραπαίουσα κυπριακή οικονομία και το ερώτημα είναι «για ποιους;». Για μια ολιγαρχία ή για όλη την κοινωνία; Οι απόψεις μεταξύ της κυβέρνησης και οικονομολόγων, που κάθε άλλο παρά «εχθρικοί» θεωρούνται, διίστανται. Το ταμείο δείχνει ότι, βραχυπρόθεσμα, το πρόγραμμα είχε ευεργετικά αποτελέσματα για τον κατασκευαστικό κλάδο και μερικά δικηγορικά γραφεία, έστω και αν αμαυρώθηκε η εικόνα της Κύπρου ως διεθνής επενδυτικός προορισμός και απαξιώθηκε η εικόνα της πολιτικής μας ελίτ. Συνηθισμένα τα βουνά απ’ τα χιόνια.

Το πρόγραμμα όμως, ως πηγή προσέλκυσης ξένου χρήματος και σοβαρών επενδυτών, είναι χρήσιμο. Το ερώτημα είναι πώς το αξιοποιούμε και πού πάνε τα χρήματα των επενδύσεων. Αν κτίζουμε πύργους στην άμμο θα το βρούμε μπροστά μας. Αν επενδύουμε στην καινοτομία, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειες, στην παιδεία, πάλι θα το βρούμε μπροστά μας. Όπως θα βρούμε μπροστά μας τη σκόνη που ξεσήκωσαν οι (με εισαγωγικά ή χωρίς) αποκαλύψεις του Al Jazeera, της Le Monde, των Financial Times, του Bloomberg, της Die Welt, της Κομισιόν, της Moneyval και ούτω καθεξής. Γι’ αυτό, κάποιες φορές, είναι καλύτερα να βγάζουμε τον σκασμό και να λέμε «ολίγα», παρά να βγάζουμε τη γλώσσα μας περίπατο στην Πλατεία Ελευθερίας και να λέμε ανοησίες.

Αν το Κατάρ θεωρείται φιλοτουρκικό προπύργιο, τότε ποιος εγκέφαλος τους έδωσε άδεια να κάνουν γεωτρήσεις στο πιο πλούσιο οικόπεδο της κυπριακής ΑΟΖ; Και από πού ως πού ο Πρόεδρος απεύθυνε πρόσκληση στον Εμίρη να επισκεφθεί την Κύπρο; Για να του κάνουμε τεμενάδες; 

Υστερόγραφο: Αν πάλι η κυβέρνηση γνώριζε για τη διαρροή απόρρητων εγγράφων από τον περασμένο Απρίλιο, γιατί περίμενε πρώτα να σκάσει η «βόμβα» και μετά να κάνει έρευνα; 

Υστερόγραφο 2: Την ώρα που η Τουρκία κλιμακώνει σε υπερθετικό βαθμό την επιθετικότητα της εναντίον Κύπρου και Ελλάδας, αυτή την ώρα, η κυβέρνηση επέλεξε να ανοίξει πολεμικό μέτωπο με τη Βουλή. Αρκούσε να πει ότι θα διερευνήσει όλες τις υποθέσεις και θα ανακαλέσει άμεσα διαβατήρια. Αρκούσε ακόμα να πει ότι το ποσοστό των ύποπτων περιπτώσεων είναι πολύ μικρό στις χιλιάδες εγκρίσεις που δόθηκαν. Αντ’ αυτών, επέλεξε να κάνει αντιπολίτευση στον εαυτό της. Δικαίωμά της είναι και δικαίωμά μας να την κρίνουμε για αυτό που είναι. 

Τάδε έφη: «Εάν υποχωρήσετε, θα βρεθείτε αμέσως μπροστά σε κάποια άλλη, μεγαλύτερη, απαίτηση τους, διότι θα νομίσουν υπό το φόβο υποκύψατε» (Περικλής προς Αθηναίους για την απαίτηση των Λακεδαιμονίων να απορρίψουν το Μεγαρικό Ψήφισμα. Πηγή: «Θουκυδίδη Ιστορία»)

Το άσχετο: Σολοικίζειν 

Καλή Κυριακή και Αγία Υπομονή… 

Home