Κατεβάστε τώρα το application της Offsitenews για Android & για iOS
Group google play
Group app store
mobile app

Ο ελέφαντας στο δωμάτιο

Offsite Team -
21.07.2019 - 06:00

Ο ελέφαντας στο δωμάτιο

Thumbnail
Όταν τελειώσουν και οι τελευταίες αυταπάτες, ίσως να μην έχουμε άλλο χρόνο για ξόδεμα σε επικοινωνιακές παρλαπίπες

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΑΠΙΟΥ

Αυτοί που μας απειλούν, δεξιά-αριστερά, ότι «δεν μπορεί να μείνει ανοιχτό το Κυπριακό άλλα 50 χρόνια» είναι οι ίδιοι που μας έχουν φέρει ίσαμε δω. Και είναι οι ίδιοι που, αν συνεχίσουν να μετα-χειρίζονται το Κυπριακό με τον ίδιο τρόπο, την ίδια σκέψη και να ακολουθούν την ίδια πεπατημένη, θα το καταλήξουν σε ένα «άλυτο πρόβλημα». Μέχρι να βρεθεί μια κάποια άλλη λύση, γιατί ισχύει ο ίδιος κανόνας που ίσχυε εδώ και αιώνες: ο κανόνας της ισχύος.  

Είναι οι ίδιοι που δεν βλέπουν τον ελέφαντα στο δωμάτιο και που είναι πανέτοιμοι να πάνε σε συνομιλίες, σε πενταμερείς και σε πολυμερείς για να συζητήσουν τάχατες το Κυπριακό. Με το επιχείρημα ότι «όποτε δεν είχαμε συνομιλίες, είχαμε τετελεσμένα». Ωσάν και όταν είχαμε «συνομιλίες» ο Ακιντζί δεν κατέθετε «ιδέες» διχοτομικές και ασυνάρτητες, γκρεμίζοντας, όταν «έπρεπε», κάθε γέφυρα συνεννόησης. 

Είναι οι ίδιοι που δεν βλέπουν ότι η Τουρκία αξιοποιεί τον χωρόχρονο των «συνομιλιών» για να δρομολογεί νέα τετελεσμένα σε βάρος μας, εισβάλλοντας στις θάλασσές μας, εγκαθιδρύοντας σχέσεις «καλής γειτονίας», ισλαμοποιώντας, εποικίζοντας και αναβαθμίζοντας ένα «κράτος» που δεν είναι κράτος αλλά του συμπεριφερόμαστε ωσάν να είναι κράτος. Είναι, βέβαια, οι ίδιοι που περιμένουν τους καινοφανείς αστέρες να ευθυγραμμιστούν και νομίζουν ότι έτσι κάνουν πολιτική.   

Ζούμε στις ψευδαισθήσεις, με χρόνο δανεικό, ελπίζοντας στο «ξανθό γένος» να ‘ρθει πότε από δυσμάς, πότε από ανατολάς, αλλά ποτέ από εμάς τους ίδιους. Εγκαινιάζουμε τα παράνομα νέα ΜΟΕ, προικοδοτούμε τη λεηλασία και επικροτούμε με τη ψήφο μας όσους κάνουν «αντίσταση» πίνοντας φραπέ στο σκλαβωμένο λιμάνι της Ιστορίας μας.

Αλλά δεν βλέπουμε, δεν θέλουμε και δεν τολμούμε να δούμε, τον ελέφαντα στο δωμάτιο. 

Και αν κάποιες φορές τον βλέπουμε, τον έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ που θεωρούμε φυσιολογικό να συνομιλούμε μαζί του. Είναι πλέον «φυσιολογικό» να πάμε σε συνομιλίες την ώρα που βρίσκεται σε εξέλιξη μια τρίτη εισβολή γιατί «από τη συζήτηση ποτέ δεν βγήκε τίποτα κακό», όπως μας έλεγε και πριν ένα μήνα ο κ. Μούσα, ο οικοδεσπότης Αναστασιάδη και Οζερσάι. Κανείς όμως δεν μας απάντησε γιατί κάθε φορά που συζητούμε, με τον τρόπο που συζητούμε, αντί να ερχόμαστε πιο κοντά, απομακρυνόμαστε ολοένα και πιο πολύ από μια λύση που θα ήταν κάπως υποφερτή, κάπως βιώσιμη και ολίγον λειτουργική.

Αυτοί που μας οδηγούν στο αδιέξοδο θα ‘ναι οι ίδιοι, με τα ίδια επιχειρήματα και τις ίδιες λέξεις, που θα επιζητούν την αυτό-δικαίωση και θα αναθεματίζουν όλους τους άλλους, γιατί αφού έκαναν ξανά-και-ξανά-και-ξανά «το σωστό», δεν κατάφεραν να βρουν το δρόμο. Οι ίδιοι που, όταν τελειώνει η λογική, ξεκινούν τα παραμύθια για ευημερία, πρόοδο, ειρήνη, συμφιλίωση και Σιγκαπούρη. 

Όταν όμως τελειώσουν και οι τελευταίες αυταπάτες, όταν «ανακαλύψουμε» ότι είμαστε απόγονοι του Θουκυδίδη και του Ονήσιλου, όταν θυμηθούμε ότι κάποτε κάποιοι αντιστάθηκαν, ότι μπορεί να υπάρχει και ένα τρίτος δρόμος, ο δρόμος της στρατηγικής, του ψυχρού ρεαλισμού και της αξιοπρέπειας, ίσως να μην έχουμε άλλο χρόνο για ξόδεμα σε επικοινωνιακές παρλαπίπες.

Υστερόγραφο (1): Όταν λέμε παρλαπίπες εννοούμε, λόγου χάρη, την ατάκα φιλοκυβερνητικού στελέχους ότι «η θωράκιση στους ενεργειακούς μας σχεδιασμούς είναι αυταπόδεικτη». Τόσο «αυταπόδεικτη» είναι, που το Φατίχ και το Γιαβούζ κάνουν κρουαζιέρες αναψυχής στις θάλασσές μας…   

Υστερόγραφο (2): Μια από τις παιδικές ασθένειες του κυπριακού είναι η κειμενοκρατία. Η τάση δηλαδή να εξετάζεται ένα κείμενο αυτόνομα, ανεξάρτητα από το πολιτικό, κοινωνικό και ιστορικό περιβάλλον. Όσες «συγκλίσεις» και να καταγραφούν στο χαρτί, όσο και να πιστεύουμε ότι η ίδια η ζωή θα εξομαλύνει τα πράγματα, αν το κείμενο που θα συμφωνηθεί καταργεί θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και πλήττει τον πυρήνα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, είναι καταδικασμένο είτε σε απόρριψη, είτε σε αποτυχία. Σε μοιραία αποτυχία… 

Πρόταση: Αξίζει να διαβάσετε την ομιλία του νέου προέδρου της Βουλής των Ελλήνων Κωνσταντίνου Τασούλα αμέσως μετά την εκλογή του. Μια ομιλία με βαθύ πολιτικό περιεχόμενο και ήθος: «Βλέπουμε πως οι ανάγκες και οι αγωνίες των ανθρώπων είναι οι ίδιες, μόνο που τώρα οι λύσεις βρίσκονται από εμάς τους ίδιους και όχι από τον Κεραύνιο Δία. Γι’ αυτό και πρέπει να εγκαταλείψουμε την πρωταρχία και την αποκλειστικότητα της πολιτικής, που αξιοποιεί λυσσωδώς το πολιτικό marketing, και να καταφύγουμε στις απαρχές της πολιτικής, στην τέχνη δηλαδή της πολιτικής, στην πράξη, στη δουλειά, στο αποτέλεσμα…». Καλή ανάγνωση και καλή Κυριακή!   

Ποιοι ήταν οι όροι του ΔΗΚΟ στον Χριστοδουλίδη;

Παναγιώτης Τσαγγάρης -
27.06.2022 - 06:27

Ποιοι ήταν οι όροι του ΔΗΚΟ στον Χριστοδουλίδη;

Δεν είπε κάτι ο Νικόλας Παπαδόπουλος. Ούτε καν ο κατά τα άλλα λαλίστατος Άθως Αντωνιάδης … κανένας δεν ένιωσε την ανάγκη στο ΔΗΚΟ να πει, να ανακοινώσει, να δημοσιοποιήσει ποιες πολιτικές θέσεις έθεσαν ως όρο στον Νίκο Χριστοδουλίδη. Και ποιες κόκκινες γραμμές… Εκτός αν ο Νίκος Χριστοδουλίδης αποδέχτηκε πλήρως την πολιτική του ΔΗΚΟ και πλέον θα πορεύεται και θα κυβερνήσει, αν εκλεγεί, με ‘Πολιτική ΔΗΚΟ’ οπόταν δεν χρειάζεται να πουν ούτε τους όρους, ούτε τις προϋποθέσεις ούτε τις κόκκινες γραμμές.  

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ

Twitter: @tsangarisp

«Ήρθε η ώρα να ακούσουμε και να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες της κοινωνίας, η οποία ζητά μια ανεξάρτητη υποψηφιότητα που ενώνει και δεν διχάζει. Που υπηρετεί τις προτεραιότητες της κοινωνίας και όχι τις κομματικές ατζέντες». Είπε μεταξύ άλλων ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ, Νικόλας Παπαδόπουλος, σε παρέμβασή του για την απόφαση του Εκτελεστικού Γραφείου να εισηγηθεί στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος του την στήριξη του Νίκου Χριστοδουλίδη για τις Προεδρικές του 2023. 

Αυτές οι δυο προτάσεις του Νικόλα Παπαδόπουλου έχουν αρκετά πολιτικά μηνύματα αλλά έχουν περισσότερα πολιτικά ερωτήματα. 

Ας πούμε, ο Νικόλας Παπαδόπουλος μιλά για «μια υποψηφιότητα που ενώνει». Μα ποια κόμματα ένωσε μέχρι σήμερα η υποψηφιότητα του Νίκου Χριστοδουλίδη; Επί του παρόντος το μόνο κόμμα που τον υποστηρίζει είναι αυτό του Νικόλα Παπαδόπουλου, το ΔΗΚΟ. Αναμένεται ότι η ΕΔΕΚ, του Μαρίνου Σιζόπουλου, θα στηρίξει επίσης την υποψηφιότητα του Νίκου Χριστοδουλίδη. Μα ως εδώ, καμία έκπληξη και καμία πρωτοτυπία. Προ ενός έτους ζήσαμε εκ νέου αυτό το «ενωμένο δίδυμο», ΔΗΚΟ – ΕΔΕΚ, στην εκλογή του Προέδρου της Βουλής όπου και τα δυο κόμματα υποστήριξαν την υποψηφιότητα του Προέδρου του ΔΗΚΟ. Άρα μέχρι στιγμής δεν είδαμε «υποψηφιότητα που να ενώνει» πέραν των τετριμμένων και των επαναλαμβανόμενων «ενώσεων», του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ. 

Μπορεί όμως ο Νικόλας Παπαδόπουλος να μιλά για «υποψηφιότητα που ενώνει» διότι ίσως να έχει υπόψη του ότι την υποψηφιότητα του Νίκου Χριστοδουλίδη θα την υποστηρίξει και η ΔΗΠΑ. Άρα, αν γίνει αυτό, τότε μάλιστα θα μπορεί κάποιος να μιλά για «μια υποψηφιότητα που ενώνει» το παλαιό με το νέο ΔΗΚΟ. Το ΔΗΚΟ με την ΔΗΠΑ, και μαζί τους η ΕΔΕΚ. 

Ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ μίλησε επίσης για μια υποψηφιότητα «που υπηρετεί τις προτεραιότητες της κοινωνίας». Μα μέχρι στιγμής δεν ακούσαμε ούτε τις προτεραιότητες ούτε τις μη προτεραιότητες του Νίκου Χριστοδουλίδη. Δεν τον ακούσαμε να τοποθετείται στο θέμα της ακρίβειας. Ούτε στο θέμα της Παιδείας. Ούτε στο θέμα της Οικονομικής Ανάπτυξης. Ούτε στο θέμα της Ανεργίας. Ούτε στο θέμα των μισθών. Ούτε στο θέμα των Μικρομεσαίων. Μα αυτά δεν είναι οι προτεραιότητες της Κοινωνίας; Αλλά ούτε καν στις μη προτεραιότητες της πλειοψηφίας της Κοινωνίας (άσχετο αν είναι και τα σοβαρότερα θέματα αυτά) ακούσαμε κάτι από τον Νίκο Χριστοδουλίδη. Ούτε για Ουκρανικό, ούτε για ΝΑΤΟ, ούτε για Κυπριακό, ούτε για Αμμόχωστο. Τίποτα. Λέξη. Το μόνο που ακούσαμε ξεκάθαρα από τον Νίκο Χριστοδουλίδη είναι πως η Κυβέρνηση Αναστασιάδη δεν είναι διεφθαρμένη. Σε αντίθεση με τον Νικόλα Παπαδόπουλο, ο οποίος μέχρι πρότινος έθετε ως δική του προτεραιότητα την απομάκρυνση της κυβέρνησης του Νίκου Αναστασιάδη και του ΔΗΣΥ επειδή ακριβώς είναι διεφθαρμένοι. Αυτό δεν είναι που έλεγε; Άρα για ποιες προτεραιότητες της κοινωνίας μιλά ο Νικόλας Παπαδόπουλος ότι υπηρετεί η συγκεκριμένη υποψηφιότητα;

Ακόμη, ο Νικόλας Παπαδόπουλος είπε πως «η υποψηφιότητα του Νίκου Χριστοδουλίδη δεν υπηρετεί κομματικές ατζέντες». Δηλαδή; Τι εννοεί ο Νικόλας; Μια «κομματική ατζέντα» μπορεί να είναι καλή, αν εννοούμε μια ατζέντα με πολιτικές προτάσεις ή μπορεί να είναι κακή αν εννοούμε μια ατζέντα για κομματικούς διορισμούς και κατ’ επέκταση ‘υπηρεσία προς όφελος του κόμματος’. Τρίτη ερμηνεία δεν υπάρχει. Και επειδή ο Νικόλας Παπαδόπουλος δεν εννοεί την πρώτη περίπτωση (την καλή ατζέντα δηλαδή η οποία περιέχει πολιτικές προτάσεις), ας δούμε αρχικά την δεύτερη περίπτωση: Εννοεί εδώ ο Νικόλας Παπαδόπουλος ότι δεν ζήτησε Υπουργεία το ΔΗΚΟ; Αν εκλεγεί ο Νίκος Χριστοδουλίδης ΔΕΝ θα διοριστούν ΔΗΚΟικοί Υπουργοί ή σε άλλες θέσεις; Αν αυτό εννοεί μπορεί να το πει ξεκάθαρα και χωρίς περιστροφές. Αν ο Νίκος Χριστοδουλίδης υποστηριχθεί και από ΕΔΕΚ και από ΔΗΠΑ δεν θα διορίσει πρόσωπα ούτε και από αυτά τα κόμματα; 

Διότι ‘οι κακές κομματικές ατζέντες’ δεν είναι κάτι στο υπερπέραν. Δεν είναι κάτι ‘κρυμμένο’, δεν είναι κάτι το ‘υπερφυσικό’. Μια κακή κομματική ατζέντα είναι ξεκάθαρο πως περιέχει το στοιχείο της συνδιαλλαγής και η συνδιαλλαγή είναι και μέσω των διορισμών σε θέσεις Υπουργείων, Υφυπουργείων, Αρχών, Επιτρόπων, Δ/Σ κτλ κτλ κτλ. 

Συνεπώς, δεν χρειάζεται να περιπαιζόμαστε, ούτε και ο Νικόλας χρειάζεται να εκτίθεται. Κομματική ατζέντα, και μάλιστα όπως την εννοεί ο Νικόλας Παπαδόπουλος, κακή κομματική ατζέντα υπάρχει και αυτή θα υπηρετήσει ο Νίκος Χριστοδουλίδης. Την κακή κομματική ατζέντα που του υπέβαλε το ΔΗΚΟ.   

Υπάρχει όμως και η καλή κομματική ατζέντα. Αυτή που περιλαμβάνει τις πολιτικές προτάσεις ενός κόμματος. Και αυτή η ατζέντα είναι και θεμιτή αλλά και λογικό να τίθεται και μάλιστα να τίθεται και ως προϋπόθεση. 

Αλλά ούτε για αυτή μας είπε κάτι ο Νικόλας Παπαδόπουλος. Ούτε καν ο κατά τα άλλα λαλίστατος Άθως Αντωνιάδης ο οποίος ένιωσε την ανάγκη να δημοσιοποιήσει τη θέση του για στήριξη του Νίκου Χριστοδουλίδη. Αλλά, δεν ένιωσε κανένας την ανάγκη στο ΔΗΚΟ να πει, να ανακοινώσει, να δημοσιοποιήσει ποιες πολιτικές θέσεις έθεσε ως όρο στον Νίκο Χριστοδουλίδη. Και ποιες κόκκινες γραμμές. Είτε στην Οικονομία, είτε στην εσωτερική διακυβέρνηση είτε στο Κυπριακό. Και τι είπε ο Νίκος; Τις αποδέχτηκε; Όλες; Ή απέρριψε και κάποιες; Και ποιες; 

Δηλαδή έχουμε μπροστά μας ένα deal, τους όρους του οποίου δεν γνωρίζει κανένας, πέραν του Νικόλα Παπαδόπουλου και του Νίκου Χριστοδουλίδη.  

Εκτός αν ο Νίκος Χριστοδουλίδης αποδέχτηκε πλήρως την πολιτική του ΔΗΚΟ, από την Αρχή ως το Τέλος, σε όλα τα θέματα, και πλέον θα πορεύεται και θα κυβερνήσει, αν εκλεγεί, με πολιτική ΔΗΚΟ.

Home