Oι Βρ.Bάσεις μετά και την γνωμοδότηση του Δικαστηρίου της Χάγης

Oι Βρ.Bάσεις μετά και την γνωμοδότηση του Δικαστηρίου της Χάγης

Με αφορμή την γνωμοδότηση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης για τις Βρετανικές βάσεις στον Άγιο Μαυρίκιο επαναφέρω στη δημοσιότητα τοποθέτηση μου για το θέμα των Βρετανικών Βάσεων στη Κύπρο, σε διασύνδεση με το Brexit. Πίστευα και εξακολουθώ να πιστεύω ότι η διαδικασία εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου έδινε δυνατότητες στη Κυπριακή δημοκρατία οι οποίες δεν αξιοποιήθηκαν. Αρκεστήκαμε να μας δώσουν αυτό που δεν μπορούσαν να μας πάρουν. Η απόφαση για τον Μαυρίκιο ενισχύει αυτές τις απόψεις.

Από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης είχε ζητηθεί όπως γνωμοδοτήσει κατά πόσον είναι νόμιμο, με βάση το διεθνές δίκαιο, η Βρετανία να κατέχει έδαφος του Μαυρικίου πρώην αποικίας της Βρετανίας, το οποίο χρησιμοποιεί ως στρατιωτική βάση.

Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η διαδικασία τερματισμού της αποικιοκρατίας του Μαυρικίου δεν ολοκληρώθηκε νόμιμα με την ανεξαρτησία της χώρα το 1968, αφού μέρος της (το Αρχιπέλαγος Τσάγκος ) ενσωματώθηκε παράνομα με διαχωρισμό από το Ηνωμένο Βασίλειο ως νέα αποικία. Ως εκ τούτου, ζήτησε από  το Ηνωμένο Βασίλειο όπως αποχωρήσει το συντομότερο δυνατόν. Το διεθνές σώμα εξέφρασε τέλος την θέση ότι όλα τα κράτη μέλη έχουν την υποχρέωση να συνεργαστούν με τα Ηνωμένα Έθνη για να ολοκληρωθεί ο τερματισμός της αποικιοκρατίας του Μαυρικίου.

Παρότι μη δεσμευτική, η σημασία της γνωμοδότησης για την Κύπρο έχει τεράστια σημασία.  Ειδικότερα για το καθεστώς των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο.  Το οποίο καθεστώς, αν και με διαφορές σε σχέση με αυτό του Μαυρίκιου,  διαμορφώθηκε με την ανεξαρτητοποίηση της Κύπρου και με την υπογραφή της  Συνθήκης Εγκαθίδρυσης. Παρόλα αυτά η γνωμοδότηση μας δίδει την ευκαιρία να ξαναβάλουμε στο τραπέζι την συζήτηση για την νομιμότητα της παρουσίας των βρετανικών βάσεων στην επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Από την δική μου πλευρά, και σαν πρώτη αντίδραση στην γνωμοδότηση, απέστειλα σήμερα γραπτή ερώτηση  προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ζήτησα  να μάθω ποια είναι η θέση της σχετικά με την διατήρηση ακόμη και σήμερα κατάλοιπων αποικιοκρατίας σε κράτη μέλη της ΕΕ και τον κόσμο γενικότερα. Καθώς  και αν προτίθεται να θέσει το θέμα στα Ηνωμένα Έθνη, όπως είναι και η γνωμοδότηση του δικαστηρίου, για να συνεργαστούν τα κράτη μέλη για να ολοκληρωθεί ο τερματισμός της αποικιοκρατίας στον κόσμο;

Επιστρέφω πίσω στο ζήτημα των Βρετανικών βάσεων Βρετανικών Βάσεων και την διασύνδεση του με το Brexit. Πίστευα και εξακολουθώ να πιστεύω ότι η διαδικασία εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου έδινε δυνατότητες στη Κυπριακή δημοκρατία για αυτή την συζήτηση οι οποίες δεν αξιοποιήθηκαν.

Η δημόσια τοποθέτηση μου με τίτλο «Μας έδωσαν αυτό που δεν μπορούσαν να μας πάρουν» (29/11/2018) είχε γίνει όταν η Ισπανία απείλησε με βέτο την συμφωνία Ηνωμένου Βασιλείου και Ευρωπαϊκής Ένωσης για το BREXIT, εάν το Ηνωμένο Βασίλειο δεν αποδεχόταν ότι το Γιβραλτάρ αποτελεί διμερές θέμα. ‘Έλεγα λοιπόν τα εξής:

«Η Ισπανία απειλεί με βέτο τη συμφωνία Ηνωμένου Βασιλείου και Ευρωπαϊκής Ένωσης για το BREXIT, εάν το Ηνωμένο Βασίλειο δεν αποδεχτεί ότι το Γιβραλτάρ αποτελεί διμερές θέμα, την ίδια ώρα που εμείς είμαστε ευχαριστημένοι διότι η Αγγλία θα επιτρέψει στους κατοίκους των Βάσεων να συνεχίσουν να ζουν και να απολάβουν των δικαιωμάτων που είχαν ως τώρα.

Ως εάν θα ήταν ποτέ δυνατόν να γίνει οτιδήποτε άλλο. Είμαι της άποψης πως θα έπρεπε κάτι τις παραπάνω να ζητούσαμε. Κρίμα γιατί χάσαμε μια ευκαιρία να βάζαμε το θέμα στο τραπέζι. Αλλά απ' ότι ακούω είμαστε πολύ ευχαριστημένοι με το αποτέλεσμα. Μας έδωσαν αυτό που δεν μπορούσαν να μας πάρουν.

Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να μαθαίναμε την στάση των Άγγλων αν εμείς λέγαμε, και μάλιστα σε κοινή γραμμή με την Ισπανία, αν λέγαμε το ελάχιστο, ότι δηλαδή το θέμα των Βάσεων είναι ζήτημα διμερές μεταξύ Κύπρου και Ηνωμένου Βασιλείου. Αν και έχω μια μικρή αμφιβολία μήπως το σωστό εκ μέρους ημών και της Ισπανίας να ήταν ότι Γιβραλτάρ και Βάσεις στην Κύπρο είναι ευρύτερα ζητήματα που αφορούν την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το σημαντικό εν πάση περιπτώσει θα ήταν με κάποιο τρόπο να ετίθετο το ζήτημα εν όψει αναγκαίας συμφωνίας για έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για να υλοποιηθεί η συμφωνία χρειάζεται και η δική μας συναίνεση. Τουλάχιστον ας τους ζητούσαμε συμβολή, ουσιαστική συμβολή στην λύση του κυπριακού. Ας ζητούσαμε κάτι επιτέλους. Εμείς αρκεστήκαμε σ’  αυτό που δεν μπορούσαν να μας πάρουν.

Για το ίδιο θέμα και με ανάλογο περιεχόμενο είχα αρθρογραφήσει προ έτους. Ο μόνος που μου ζήτησε να κουβεντιάσουμε το θέμα ήταν ο τότε Ύπατος Αρμοστής στην χώρα μας.

Διαφωνήσαμε. 

Και επειδή δεν έγινε κάτι σήμερα, να θυμίσω ότι, αν υπάρξει συμφωνία, θα έρθει και ενώπιον της κυπριακής Βουλής. Θα έχει όμως με κάποιο τρόπο δεμένα τα χέρια από την πρότερη συγκατάθεση της κυβέρνησης».

**Οι απόψεις αποτελούν προσωπικές σκέψεις των αρθρογράφων και σε καμιά περίπτωση δεν αποτελούν άποψη της Offsite.

Home